Martyr Wife

Chapter 10

Colton's visitor arrived before I could even finish cooking. I just made spinach and sun-dried tomato pasta. Simple lang kasi ang paggawa nito at ilang beses ko na rin naluto ito kay Colton.

Nasa garden silang dalawa at doon nag-uusap. The man was probably in his 40s, yet I couldn't deny that he had this good look. Hindi ito ang kapatid ni Colton dahil isang beses ko na rin itong nakita noong kasal namin, ang mga magulang naman niya ay matagal nang patay kaya silang dalawa na lang ng kapatid niya ang magmakasama.

I put the pasta on the plates and served it in the dining room. Pinunasan ko muna ang kamay ko sa basahan bago lumabas at pumunta sa garden. Naabutan ko sila roon na nagtatawanan, mukhang tapos na ang pag-uusap nila about your business.

"Good noon po," I said to him when he saw me approaching them. Tumama ang paningin ko kay Colton na masama kaagad ang tingin sa 'kin. "Luto na 'yong pasta, puwede na kayong pumunta sa dining room."

Colton nodded and talked to the man. Doon ko lang napagtanto nang malapitan na ang lalaki ay isang foreigner. May lahing Pilipino pa rin; kaya pala nagpaluto ng French pasta si Colton.

Nauna akong naglakad papasok ng bahay ngunit dinig ko ang pag-uusap ng dalawa sa lalaki.

"Is she your wife?" the man asked.

"Unfortunately," Colton replied. My knees weakened, but I continued walking. Nanginginig din ang kamay ko, kaya kaagad ko 'yong nakuyom. Gusto kong magalit at magtampo kay Colton dahil sa sinabi niya ngunit wala ako sa posisyon.

The man laughed, but I remained looking at my front. "She has a good body, man. Poor you, but I could give you girls that you would prefer. French, Spanish, Italian—name it, man. I have a lot of girls, and they would probably like you." Sumikip ang dibdib ko sa sinabi ng lalaki. Imbis na dumiretso sa kusina ay umakyat ako sa kwarto, hindi ko na nilingon si Colton kahit na ramdam ko ang nanunusok na tingin niya sa likod ko. Masama ang loob ko at hindi ko alam kung paano ilalabas 'yon.

Mula sa taas ay narinig ko ang pag-andar ng sasakyan paalis; hindi na ako sumilip sa baba kahit pa nagtataka dahil umalis kaagad ang bisita niya. Imposible namang nakakain kaagad 'yon dahil wala pang ilang minuto nang makaakyat ako.

Kinuha ko ang crochet tools sa cabinet at nagsimulang maggantilyo. Colton's words rang in my head, and I needed to do something to distract myself. Hindi ko na halos namalayan na umiiyak na ako habang pinagpapatuloy ang ginagawa. Nang mapagod ay tinabi ko 'yon sa side table at binaon ang mukha sa unan at nakatulugan na lang ang pag-iyak.

I was peacefully sleeping when I felt a large palm on my face, caressing it. Nagdilat ako ng mata at nakita ang seryosong mukha ni Colton at tila ba malalim ang iniisip. Nag-iwas siya ng tingin nang makita ako at tumayo. Nataranta ako lalo na nang makitang lalabas siya ng kwarto, kaagad akong tumayo at hinawakan ang kamay niya upang pigilan siya.

"Let go of my hands, Amaia," kaagad na saad niya at pinilit tanggalin ang kamay ko. Mas lalo kong hinigpitan ang hawak sa kamay niya at pinilit siyang paupuin sa kama. "Hindi mo naman susundin ang sinabi niya, 'di ba? H-Hindi ka naman makikipaghiwalay sa 'kin para sa mga babaeng sinasabi niya sa 'yo?"

Pinunasan ko ang luhang pumatak sa mata ko at nagmamakaawang tumigin sa kanya. I sniffed and bit my lower lip to stifle my sobs. "I won't do that if you won't continue disobeying my commands, Amaia. Now, let go of my hand before I lose my control." Dahan-dahan kong binitawan ang kamay niya at pinanood siyang lumabas sa kwarto namin. Umalis siya nang araw na 'yon at nang sumapit ang gabi ay hindi pa rin siya nakakauwi. Nag-aala na ako ngunit wala akong magawa dahil wala akong cell phone at hindi niya ako pinapayagang makaalis ng bahay.

Naghintay ako hanggang alas tres ng madaling araw bago ko narinig ang sasakyan niya sa labas. Nagmamadali akong pinuntahan siya at mas nagulat nang makita, hindi siya lasing ngayon tulad ng mga nakaraang araw.

"Saan ka galing? Bakit ngayon ka lang?"

"Why are you still awake?" kunot ang noong tanong niya at sinarado ang pinto ng kanyang sasakyan. Hinawakan niya ang braso ko at hinatak papasok sa bahay; hindi na ako nakapalag ng dalhin niya ako sa kwarto namin at itulak sa kama.

"Sleep, I just have to go to the hospital after work because my friend's wife just delivered their baby. Walang kukuha ng gamit nila sa bahay," paliwanag niya at pumasok sa banyo. Nakakaintindi akong tumango kahit na may parte sa puso ko ang gumuho. Napahawak ako sa tiyan ko at napangiti ng mapait. If our baby were still alive, I wouldn't have to suffer like this. We would have a happy family and raise our children.

Hinintay kong matapos maligo si Colton, kahit inabot siya ng halos isang oras sa banyo. Nagulat ako nang makitang pula ang mata niya at halatang kakagaling lang sa pag-iyak. Nag-iwas siya ng tingin sa 'kin at nagsuot ng boxer bago humiga sa tabi ko.

Pinakiramdaman ko muna siya bago tumigin sa mukha niya. His eyes were close, but I know he's still wide awake. Dahan-dahan akong dumikit sa kanya at niyakap siya gamit ang braso ko, hindi naman siya pumalag nang ilapat ko ang ulo ko sa kanyang dibdib. I felt his heart race, and I smiled because I still have this effect on me. Nawala lang ang ngiti ko nang maramdaman ang kamay niya na inaalis ang pagkakayakap ko sa kanya. Mas lalo kong hinigpitan, 'yon ngunit mas malakas pa rin siya.

"Let me have peaceful sleep, Amaia. Huwag mo muna akong abalahin." I didn't listen to him, even though my chest tightened at his choice of words. Pumatong ako sa kanya at umupo sa bandang tiyan, mabilis naman siyang nagmulat at masama ang tingin sa 'kin.

I was just wearing his white T-shirt and panty pon the inside. Wala rin akong suot na bra, kaya bakat ang dibdib ko. Nakita ko ang pagtingin niya roon ngunit mabilis na bumalik ang tingin niya sa mukha ko. "I'm tired; stop playing and let me have my f*****g sleep, Amaia."

Mapaglaro kong hinaplos ang dibdib niya pababa sa kanyang tiyan. Napansin kong bumigat ang paghinga niya dahil sa ginawa ko. Mas lalo kong diniin ang hawak ko sa kanyang katawan at muling pinasadahan ang kanyang katawan pataas sa kanyang dibdib. He caught my hand and removed it from his chest. Napalunok ako nang ang isang kamay niya ay dumapo sa hita ko at marahang humaplos doon.

"I'm tired, Amaia. If you want to be f**k, go and get a guy and stop disturbing my sleeps," matigas at madilim na saad niya. Tulala ko siyang tinignan nang hawiin niya ako pabalik sa kama. Tinalikuran niya ako at tuluyang pumikit.

"Talaga? Hahayaan mo akong lumabas ng bahay?" nanghahamom na tanong ko. Hindi siya nagsalita ngunit naramdaman kong natigilan siya.

"Okay. Sinabi mo 'yan," kunwareng saad ko at akmang tatayo nang hawakan niya ang kamay ko at hatakin ako palapit sa kanya. Halos mapatili ako sa sobrang lakas n'on, napunta ako sa ibabaw ni Colton na ngayon ay seryoso at masama ang tingin sa akin.

"What the hell is your problem, Amaia?" galit na tanong niya. Nagkunwari akong matapang at sinamaan siya ng tingin. "Ikaw ang hindi ko maintindihan, sabi mo puwede akong lumabas, 'di ba?"

His jaw clenched as his eyes turned bloodshot. Kinakabahan ako sa sariling inaasal ngunit nagugustuhan ko rin kung paano siya mag-react. He's like a jealous husband.

"I was just joking. Mag-stay ka rito sa bahay."

Pinandilatan ko siya ng mata. "Kakasabi mo lang, Colton. Ang sabi mo puwede akong lumabas." Gusto kong bawiin ang mga salita ko nang makita ko ang pagod sa mata niya, hindi ko naman sineseryoso ang mga sinabi niya. Gusto ko lang talaga siyang asarin dahil matagal na ang huling beses na nagkausap kami ng ganito kahaba.

Tumingin siya sa 'kin at puno ng frustation na hinilot ang kanyang sintido. Stress na stress na talaga siya sa 'kin. "Stay here; if you are horny right now, then release your heat with me. Don't be stubborn, Amaia."

Pinigilan kong matawa nang tanggalin niya ang kumot sa katawan niya at hubarin ang boxer. Hindi ko alam kung sineryoso niya ba talaga ang sinabi ko dahil napapikit din siya matapos sabihin 'yon.

"I want you on top of me, Colton," I whispered in his ears. He sighed and looked at me with irritation visible in his eyes. Hindi na niya natuloy ang pag-ibabaw sa 'kin nang bigla kong yakapin ang katawan niya ng mahigpit. Hindi na siya nakaangal dahil dalawang kamay ko na ang nakapalibot sa katawan niya. Naawa na ako dahil halatang pagod talaga siya at inaantok, kung nasa maayos na kalagayan kasi siya ay dapat nasigawan niya na 'ko.

"Nagbibiro lang po ako. Magpahinga ka na, pero hayaan mo lang akong nakayakap sa 'yo, please?" He sighed and closed his eyes. Nakaramdam ako ng panghihinayang nang hindi niya ako yakapin pabalik ngunit masaya na rin ako roon. He's still the Colton I love, after all.

I woke up beside Colton, and just like the days we were fine, his arms were wrapped around my waist and his head was buried in the crook of my neck. Napangiti ako at hinaplos ang buhok niya kasabay ng pamamasa ng mata.

Ilang minuto ko pang hinayaan na gano'n kami bago bumangon para ipaghanda siya ng umagahan. Nagluto lang ako ng fried rice, eggs, and bacon, bago bumalik sa kwarto upang tignan kung gising na siya. I smiled at myself when I saw him still lying on the bed like a kid. Yakap niya ang isang unan at mahimbing na natutulog.

Lumapit ako sa kanya at umupo sa tabi. I removed some strands of his hair that covered the upper part of his face. Inalala ko ang nangyari kagabi at hindi ko mapigilang mapangiti nang mapagtanto na kahit galit siya sa 'kin ay may natitira pa rin siyang pagmamahal sa puso niya para sa 'kin. His heart might be full of hatred, but there's still a part of it that recognises the love he has for me.

I caressed his cheeks and continued staring at his face. Memories of what happened in the past flashed through my mind, and I couldn't help but feel suffocated and in pain. Yosemite was already dead, and it's all because of me. Alam ko nang oras na 'yon na wala na siya dahil ako mismo ang pumatay sa kanya ngunit hanggang ngayon ay hindi pa rin ako inaaresto ng mga pulis. I have the guts to think that Colton might do something to protect me, but it is impossible, dahil hindi niya alam ang ginawa ko. I just wish that if the day comes and I have to be punished for what I did, he still loves me.

Tumunog ang cell phone ni Colton na nakalagay lang sa side table. Mahimbing pa rin ang tulog niya, kaya ako na ang kumuha. Someone is calling, and it was a girl named Sable, nangunot ang noo ko at matalas ang mata na binalik ang paningin may Colton. Lumayo ako sa kama bago sinagot 'yon. Boses ng isang babae ang bumungad sa kabilang linya.

"Hello, Colton? Nagising ba kita? Pasensya na, may kailangan kasing bilhin sa labas para kay baby. Hindi pa nakakabalik si Tita Aileen, kung hindi makaabala puwede bang pumunta ka muna rito ngayon? Kailangan lang ni baby." Natulala ako at mabilis na pinatay ang tawag. Malakas ang kabog ng dibdib ko, nanghihina akong napaupo sa sahig habang nanatiling hawak ang cell phone. I was trying to calm myself, but the tears have already left my eyes. Nanginginig ang kamay ko at hindi ko alam kung anong mararamdaman sa oras na 'to.

Colton said last night that his friend's wife gave birth last night. Hindi naman siya nagsisinungaling, 'di ba? I breathed heavily and clenched my hand into my fist. Mas lalong nanikip ang dibdib ko nang maisip na baka si Colton ang ama nito.

Puno ng pait akong napangiti nang magsimulang mapuno ng mga tanong ang isipan ko. Gusto kong iwaksi ang lahat ngunit hindi ko mapigilan ang sarili. Kung anak man ni Colton 'yon, then be cheated on me months ago. Napakaimposible ng bagay na 'yon dahil pinaramdam niya talaga sa 'kin na mahal niya ako sa mga nagdaang taon.

I closed my eyes and heaved a sigh. I counted on my head to calm myself, and when I did, I stood up and walked towards him. Humiga ako sa tabi ni Colton at mahigpit siyang niyakap, naramdaman ko ang braso niya na pumulupot sa bewang ko at hinatak ako lalo upang mapadikit sa kanya. I just closed my eyes again and felt his warmth. Colton has always been fateful to me; I know he wouldn't hurt me by having another girl.

But I was wrong because the day passed like a wind and he changed a lot. He would go home while lipstick was visible on his neck, and I had no choice but to turn a blind eye. May pagkakataon pa na may babaeng dumadating sa bahay at dumideretso sila sa opisina niya, and who knows what they did there?

I chose this path, and I should endure whatever punishment he wants me to take. Nakakadurog ng puso, pero wala akong karapatan na magreklamo. I know what he did was wrong, but I don't have a choice but to become a martyr and wish that my Colton would accept me.