"Tabi, kailangan ko nang umalis." Sinubukan kong lagpasan siya ngunit maagap niyang hinawakan ang aking braso.
"Here's your ID." Nagulat ako nang siya na mismo ang kabit ng aking ID bulsa ng suot kong blouse. I automatically paused breathing for a moment. I am afraid he might sense I am being uneasy. "I saw it in the cafeteria."
Pumungay ang aking mga mata. "Salamat." Sambit ko sabay mahinang tapik sa kaniyang kamay.
Umiwas ako ng tingin at nilagpasan siya. Hindi naman niya ako muling hinarangan pa hanggang sa makarating ako sa parking lot. Kumaway ako kay Vincent nang makitang naroon parin sya labas ng kaniyang kotse at nakapamulsa. Siya na rin mismo ang nagbukas ng pinto para sa akin.
Sa opisina nama'y hindi maiwasang tuksuhin ako ng mga kasama. Wala naman akong kibo. Wala lang naman
