Bomboş yolda sanki her yerlerini insanlar sarmış gibi boğuluyorlardı. İkisi de kırgın ikisi de yaralıydı. Hastaneye gittiklerinde konuşmadan hemşirenin Demet’in eline pansuman yapışını izlemişlerdi. Hastaneden ayrıldıklarında yine konuşmadan arabaya binmişler evlerine gidiyorlardı. İki ayda bir kere bile huzursuz hissetmedikleri evlerine gitmek istemiyorlardı bu gece. Demet gözlerini kapamış sakinleşmek isterken Ömer ara sıra onu izleyip önüne dönüyordu. Sargılı eli gördükçe kalbi sıkışıyordu. Kıskançlığı yüzünden karısını itam ettiği şeyin iğrençliğini iliklerine kadar hissediyordu. Kendinden tiksiniyordu o sözleri söylediği için.
Derin nefes alıp arabayı evin önüne park etti. Demet uykulu gözlerle arabadan inerken aşağı inip arabanın kapısını kilitledi. Birlikte eve doğru ilerlerken Dem
