İki hafta sonra…
Bavulun kapağını kapatan Demet’in yüzündeki gülümsemeyi beş dakikadır izleyen adamın kalbi yerinden çıkacak kadar hızlı atıyordu. Dudaklarını aralamış karısının aceleci hareketlerle eşyaları toplayışını izliyordu. Yardım etmesi gerekiyordu elini kıpırdatmıyordu. Onu izlemek yardım etmekten daha güzel olduğu için kılını kıpırdatmak istemiyordu.
“Hayatım yardım eder misin?”
Gözlerini sevdiğinin kalın dudaklarına indirip başını hafif geri attı. Susayan dudaklarını diliyle ıslatıp koridorda koşan Talha’yı kontrol etti. Oğlu kendi halinde top oynarken kapıyı ağır hareket ederek kapadı. Demet arkasını dönmüş ne yaptığını çözmeye çalışıyordu.
“Ömer?” dediğinde adam kısa saçlarının arasında parmaklarını gezdirip, “Acaba?” dedi boğuk sesiyle. Genç kadın kocasının ne söyleyece
