Mezarın üstüne suyu döken genç kadın gözyaşlarını silip anne babasının mezarının ayakucuna oturdu. Duasını edip yüzüne sürdü ellerini.
“Ben gidiyorum,” dedi yanında getirdiği kavanozun içine annesiyle babasının toprağından koyarak. “Toprağınız, kokunuz hep benimle olacak. Artık dönme vaktim geldi. Burada daha fazla kalamam, neredeyse bir aydır kocamın yüzünü görmedim, sesini de duymadım. Onu çok özledim, tıpkı senin annemi özlediğin gibi babam. Ben yanınıza tekrar geleceğim, dualarım her zaman sizinle olacak. Umarım ebedi yolculuğunuzda güzel yerlere gitmişsinizdir. Umarım kabriniz nurlarla doludur. Sizleri çok seviyorum, iyi ki dünyaya sizin kızınız olarak gelmişim. İkinize de hakkım helal olsun, sizler de bana hakkınızı helal edin.”
Kavanozun kapağını kapatıp ayağa kalktı. Onu bekleyen
