Dışarıdaki kuvvetli rüzgârın sesiyle gözlerini açtı Ömer. Bakışları ilk an pencerede olsa da yanı başında uyuyan Demet ve Talha’nın birbirine sarılarak uyumalarını görünce üstlerini örttü. Odanın içi soğuktu, ikisi de üşümüştü. Yataktan kalkmak istedi ama sonradan vazgeçip başını yatağın başlığına dayayıp onları izledi bir süre. Zorlu günlerin onları beklediğinin bilincinde olduğu için bu evde en büyük görevin onu beklediğini biliyordu. Talha ve Demet’in birbirlerine alışmaları için sürekli onları yakınlaştırması gerekiyordu. Yakında göreve gitmesi gerektiğinde evde ikisi kalacaktı. Oğlunun korkmasını istemiyordu. Annesi olacak o kadın ona acı çektirmişti. Bir daha aynılarını yaşamasına izin vermezdi. Bazı akrabaları Demet’e güvenip onları nasıl yalnız bırakacaksın diye sorsalar da bu kon
