Zordu sevdiğin insanı toprağın altına koymak, zordu bir daha onu göremeyeceğini bildiğin halde nefes almak.
İliklerine kadar acıyı yaşayan Demet’in ağlamaktan sesi kısılmış gözleri kan çanağına dönmüştü. Babasının üstüne toprak atan insanları izlerken yapmayın diye bağırmak istiyor sesi çıkmıyordu. Dün sıcacık kollarının arasında olduğu babası bugün toprağın altında buz gibiydi. Çok korkuyordu kabir azabı çekmesinden, korkuyordu mezarının ona dar gelmesinden. Yüreği bunları düşündükçe patlama noktasına geliyordu.
Son toprağı atan kocasıyla göz göze geldiğinde dudaklarını ısırdı. Küreği Bora’ya uzatan Ömer karısının yanına gidip ellerini bir gecede incecik kalan beline yerleştirdi. Onu ayağa kaldırıp mezarın yanına yaklaştırdığında annesiyle yan yana duran mezarlığın üstünde gözlerini d
