"Nihan-" may diin na bigkas ni Finley sa pangalan niya.
"Matutulog na ako," putol niya sa mga sasabihin pa ng binata.
Napapikit dahil sa inis si Finn nang maglaho sa kabilang linya ang dalaga. Hindi man lang ito nagpaalam na ibababa na ang tawag.
"Bwisit," usal niya, at inihagis ang cellphone sa kabilang sofa.
Naglabas ng hangin si Nihan mula sa bibig. Labag sa loob niyang putulin ang tawag dahil sa totoo lang, kahit boses ni Finley ay nangungulila siya.
Gusto niya nga marinig ang tinig nito paulit-ulit o kahit magdamag.
Para sa kahit ganoong paraan ay mabawasan ang pangungulila niya rito. Pero kailangan niyang maging matatag kahit ngayon lang.
Gusto niyang makapag-isip nang maayos. Mailagay ang mga bagay sa dapat nitong kalagyan.
"Good morning!"
Ngumiti si Nihan sa masayang bati
