
"So you're leaving?" My fiance no he is my ex- fiance now.
"Yes? Ano pa ba ang gagawin ko dito?" I said while stoping myself from crying.
I look at the man whom I suppose to be my husband. My decision from the very start is right about marrying him if only not for my parents, I wouldn't think about on going in this place.
Ang lugar kung saan ko naramdaman na malaya ako kahit sa maiksing panahon lang. Naging masaya ako habang nandito pero mukhang pagsisihan ko din na nagpunta ako dito.
My only goal to be here is to know my fiance. I've have a fun knowing him but that was I thought so that I already know him.
Maiksing panahon na nakilala ko sya at maiksing panahon din bago nahulog Ang loob ko ng tuluyan. He made me feel loved. Inangkin nya lahat sa akin Ang puso't isip ko sa maikling panahon. Even our hearted nights it will be throw to garbage now.
"What time you will leave? I'll let our driver drive you." He said in a firm voice.
So ganun na lang? Hahayaan nya lang talaga akong umalis? How could he?
Ang lakas ng kabog ng dibdib ko. Talaga bang hahayaan niya lang ako? Wala ba talaga importansya sa kanya Ang lahat?
Kaninang pinipigil ko pa na luha ay tuluyang nagsibagsakan.
"I... t-thank you for hospitality." Pinunasan ko ang luha ko gamit ang aking kamay.
"S-salamat sa lahat old m-man," pilit akong ngumiti dito. Maybe this is for the best.
Masakit man pero ginawa ko ang lahat talikuran ito. Hinila ko ang aking maleta at tuluyang linisan ang lugar kung saan minsan akong sumaya.
What will I do now? Saan ako pupunta? Everything is in chaos. My parents is now hiding and now me, I got kicked out.
Wala akong magawa kundi Ang umiyak Ng umiyak habang nasa byahe.
' what will I do now? And you, what will I do to you?'
Hinaplos ko Ang aking tiyan habang patuloy na lumuluha.
' anong gagawin ni mama nak? Kaya ba natin to na tayo lang? Sorry kung di ko nasabi sa daddy mo ang tungkol sayo. Sorry kung bad mommy ako sayo.'

