Chapter 02
1302 Words
[ CHAPTER 2]
ANNOYING
"f**k! Are you okay?.... Er.. Ms. Rapunzel?"
A strong arm held my little waist stopping me from falling to the ground. Sa lakas ba naman ng bungguan namin mabuti na lamang at hindi ako tumilapun sa kung saan. Looking at this man na may malaking mangangatawan ay kayang-kaya niya akong ibalibag.
"When will you plan to stand up Ms. Rapunzel? Your hair is touching the floor already," he rugly said na may masungit mukha.
Taranta akong tumayo at agad na sininup ang aking mahabang buhok. Marahan ko itong sinusuklay gamit ang aking mga daliri saka ko sinulyapan ang lalaking nakatingin pa din sa akin ngayon.
"What?" Mataray kung tanong dito pero ang lalaking ito ay wala man lang sinabi bagkus ay lantaran ang ginawang paninitig nito sa mukha ko. Annoying ass!
" Staring is rude you know." I rolled my eyes because he is still looking like an owl
Sinimulan kung i- braid ang aking buhok mataas man pero sanay na ako na gawin ito kaya madali na lamang para sa akin . Wala pang dalawang minuto ay nasa dulo na ako ng aking buhok pero ng itatali ko na sana ay hindi ko mahanap ang pouch ko ay binalikan ko ito sa banyo.
After finishing my hair ay agad akong lumabas para bumalik sa aming lamesa. Mabuti na lamang at wala na iyong lalaki kanina.
"Ezra what took you so long?" My mom ask.
"I fixed my hair mom."
Hindi na ako tinanong pa uli ni mommy ng makita ang ayos ng aking buhok. She knew that it takes time to do my hair. I saw the foods that already serve in the table and I think another person arrive because there is an attache case in the chair beside me. Bahagya kung naramdaman ang mag tapik ni mommy sa kamay ko kaya binalingan ko ito na may nagtatanong na tingin, but instead of saying something ay nginitian niya lang ako na para bang may nais siyang ipahiwatig. Sometimes I wonder kung napapagud bang ngumiti itong si mommy? My dad don't usually smile kaya nagtataka ako kay mommy.
"Smile Ezra you need to smile,"
"No mom! Im sleepy besides walang dahilan para ngumiti ako," mahina kung sabi kay mommy but my mom just don't stop dahil panay ang kurot nito sa akin sa ilalim ng mesa.
"Elijah maupo ka na at nang makakain na tayo,"
"Yes mom may importante lang na tumawag."
Wala ako sa sarili dahil sa subrang antok kaya ng may biglang nagsalita sa aking likud ay ganun na lamang ang gulat ko.
A man with a deep voice said na siyang nagpagulat sa akin dahilan para mahulog ko ang aking pouch. Diyoskong mahabagin! Mahinang usal ko habang nakahawak pa sa aking dibdib.
"What happen hija? Nagulat ka ba?" Biglang tanong ni daddy siguro ay nakita nito ang aking reaction.
"Medyo lang po," sagot ko saka ko inabot ang aking pouch na nahulog but to my surprise ay wala na ito sa sahig.
"Are you looking for this?" Napatingin ako sa aking pouch na inabot sa akin at may may hawak nito ay walang iba kundi ang lalaking nakabunggo sa akin.
"Ikaw!?" Sabay naming sabi. Dahil sa pagkakagulat naakita pa ito muli ay napatayo ako.
Naningkit ang aking mata sa lalaking nasa aking harapan ngayon. The nerve of this man! At sino nga ulit siya? Elijah?
"What are you doing here!" Asik ko dito
"Well I am here to meet my ....oh," napatigil ito sa pagsasalita na para bang may na- realize ito. Ang kaniyang malalim na mga mata ay muling sinuyud ng tingin ang aking mukha
"What!?" Tanong ko dahil hindi niya na ako sinagot.
"Ezra, Elijah magkakilala kayo? At pwede ba na maupo na kayo. You two are already creating a scene here,"
Bahagyang hinila ni mommy aking kamay kaya tinignan ko ito. "Sit" she said na agad kung sinunog ng makita na may nakatingin na nga sa amin.
"Maupo ka na din Elijah" sabi ng mommy nito
"Sorry Ma" ani Elijah saka ito umupo sa aking tabing silya.
Naiirita ako sa klase ng tingin ng katabi ko the reason kung bakit mas lalo lang akong nawalan ng gana sa pagkain. The way he is looking at me ay parang jina- Judge niya ako and i hate it!
"Hija wala ka bang ganang kumain?" Tanong sa akin ng mommy ni Elijah.
"Yes po inaantok kasi po talaga ako and also I'm very tired from school. Kung di lang po ako pinilit ay hindi ako pupunta ngayon" diritsa kung sabi wala ng paligoy-ligoy na
"Ganun ba? Elijah what about you take her home? May paguusapan pa kami ng mommy at daddy nito kaya mas makakabuti siguro na iuwi mo na siya para makapagpahinga"
"Okay Mama tingin ko din ay mas better kung iuuwi ko na siya. My fiancee badly need to rest" he said with a smile in his lips
Damn! Kanina pa ako naiirita sa lalaking ito! At anu daw?fiancee?
"What did you just say? Fiancee?" I ask na para bang hindi ko narinig ang sinabi nito.
Tinignan ko sina mommy at daddy pero ni wala man lang pagaapila sa mga tingin nito. That confirm everything! Nakagat ko ng bahagya ang aking labi.
"We thought you already knew anak kasi mukhang magkakilala naman kayo,"
"Hindi kami magkakilala mommy. For goodness sake nakilala ko lamang siya dahil sa nabunggo niya ako kanina sa subrang pagmamadali niya."
Gulat ang rumihestro sa mga mukha nila lalo na ni Mrs. San Dejas. Kunot noo nitong binalingan ang anak.
"Nabunggo mo siya Elijah?"
"Yes po! He didn't even say apology to me" sagot ko kay Mrs. San Dejas. Marahas niyang nilingon ang anak na may amusement sa mga mata nito
"Elijah San Dejas! Ni hindi humingi ng sorry sa pagkakabunggo mo sa finacee mo? My God! Paano kung nabalian siya? Kung nasugatan? Hindi kita pinalaking walang respeto sa babae kaya umayos ka!" Sita nito sa anak.
Mas lalo lang akong nagimbal sa mga sinabi ni Mrs. San Dejas. Hindi subra naman ang sinabi nito? And to think that she would take my side? Nakakagulat.
"Mama calm down wala naman pong nangyari sa kaniya," he said to his mom pero sa akin parin nakatingin.
Annoying ass!
"Saka hindi ko naman po kasalanan lahat, Oo at nagmamadali ako pero hindi din naman siya nakatingin sa daan. She is so busy with her very long hair kaya hindi niya ako nakita na paparating."
"What? Are you blaming me? Excuse me ikaw ang nakabunggo sa akin," asik ko dito.
"Elijah! Fixed this ayoko itong ginawa mo sa fiance mo." Mrs. San Dejas said to his son.
"And you better take her home subrang pagod na ng fiance mo."
Sa kagustuhan kung makapagpahinga ay pumayag akong ihatid ni Elijah kahit pa naiirita ako sa kaniya. Naririndi na din ako sa salitang 'FIANCE' na paulit-ulit na binabanggit ng mommy nito.
"Put your sit belt on Ms. Rapunzel," Padabog kung ikinabit ang sit belt dahil sa nararamdaman kung asar sa langyang lalaking 'to.
"Stop glaring at me Ms.Rapunzel baka tayo mabangga."
"Then stop pissing me off! Nakakairita ka alam mo ba?"
Wala na akong pakialam kung maging rude ako sa kaniya. Totoong naiirita ako dito kaya ipapakita at ipaparamdam ko sa kaniya ang nararamdaman ko.
"Kung naiirita ka pala sa akin then you can go home alone," he rudely said.
"Okay," madali akong kausap kaya agad kung inalis ang aking sit belt saka ako lumabas. Tamang-tama naman na may humintong taxi.
Without saying anything ay sumakay ako at iniwan siya. Wala akong pakialam sa kung anong isipin niya. Hindi ako kailanman nagkaroon ng hilig sa pagsisinungaling, kung ano ang alam ko ay iyon ang sasabihin ko at kung ano ang nararamdaman ko ay ipaparamdam ko din.
And that annoying man will not have an exception!
- Writer
