SEV POV
Hindi ko talaga inaasahan. Ang dami ng nangyari sa buhay namin, pero ngayon, nandito kami ni Mutya sa kanyang mansion, magkasama sa huling bahagi ng araw, sa hardin, nag-iisa kaming dalawa. Ang hangin ay malamig at presko, pero para sa akin, mainit ang pakiramdam ng puso ko. Ang dami kong gustong sabihin, pero tila nauubos ang salita sa bawat titig niya sa akin.
Niyakap ko siya ng mahigpit, ramdam ko ang t***k ng puso niya sa dibdib ko. “Mahal kong Mutya… paano ba tayo nagkaroon ng anak?” bulong ko sa kanya, halong pagkamangha at kilig.
Tumango siya, at may bahagyang ngiti sa labi niya na nakakapagpatunaw ng kahit na anong lungkot sa akin. “Sev… noong huling pagkakataon na nagkita tayo sa City Jail… buntis na ako… anak natin, Rill,” sagot niya, at halos mapaiyak ako sa bigat at
