Ilang araw na rin noong tumira kami rito sa tabing dagat. Aga finally find a job. He's always not home dahil sumasama siya sa mga nangunguha ng isda. He is a fisherman now. It's okay because it lessens our pay for meals. Palagi siya kasing may dalang ulam at iyon ang nagiging ulam namin tuwing gabi. He earns small from it, but it helps us a lot.
Most of the days, I stayed in our small home. Medyo nakapag-adjust na rin ako sa buhay rito. Hindi naman mahirap kahit na walang internet. I don't open my phone's signal anymore. Knowing dad, he is probably mad right now. Sana lang ay maging maayos pa rin kami. Sa totoo lang ay kinakabahan ako araw-araw. Hindi pa rin kasi ako makapaniwala na sumama ako kay Aga rito. I mean, yes. I like him. Handa akong harapin lahat. I can adjust my life for him.
