school days

Mika pov; "Hay,nako gigising nanaman ako ng maaga bukas.ang bilis naman ng ikot ng earth nato." Sabi ko habang sinisipa ang bato.patungo kasi ako sa pharmacy para bumili ng gamot ng kapatid ko masakitin kasi yon. Papasok na sana ako nang may Nakita akong tambay agad naman ako napahinto. 𝔸𝕪 𝕙𝕒𝕝𝕒,𝕓𝕒𝕜𝕚𝕥 𝕞𝕪 𝕥𝕒𝕞𝕓𝕒𝕪.𝕥𝕒𝕟𝕘𝕟𝕒 𝕓𝕦𝕙𝕒𝕪 𝕥𝕠. 𝔸𝕪 𝕓𝕒𝕙𝕒𝕝𝕒 𝕟𝕒 𝕟𝕘𝕒. 𝕄𝕒𝕥𝕒𝕡𝕒𝕟𝕘 𝕥𝕠 𝕞𝕒𝕥𝕒𝕡𝕒𝕟𝕘. Lumakad ako ng mabilisan at binuksan ang pinto-an nang pharmacy at agad naman ako lumimgon sa likod ko nong na ramdaman ko na merong humawak sa kaway ko 𝔸𝕪 𝕙𝕒𝕝𝕒 𝕜𝕒 𝕓𝕒𝕜𝕖𝕥 𝕟𝕚𝕪𝕒 𝕙𝕚𝕟𝕒𝕙𝕒𝕨𝕒𝕜𝕒𝕟 𝕜𝕒𝕞𝕒𝕪 𝕜𝕠 𝕜𝕚𝕝𝕒𝕝𝕒 𝕜𝕠𝕓𝕒 𝕥𝕠? 𝕊𝕒 𝕡𝕒𝕤𝕥 𝕝𝕚𝕗𝕖 𝕤𝕚𝕘𝕦𝕣𝕠. "Hi miss" sabi sa isang lalaking tambay,naka ngiti siya habang binabati ako,habang yong mga kaibigan niyang tambay naka tingin saamin at naka ngiti din. "Kilala ba kita?" Tanong ko sa kanya at inalis ko ang kamay niya sa pagkakahawak sakin. "Hindi,pero ako ang future mo" sabi niya at tumawa yong mga kalahi niyang gago. 𝕄𝕖𝕟𝕤𝕒𝕟 𝕒𝕟𝕘 𝕜𝕒𝕡𝕒𝕝 𝕟𝕒 𝕟𝕘 𝕞𝕦𝕜𝕒 𝕟𝕘 𝕞𝕘𝕒 𝕥𝕒𝕠 𝕟𝕘𝕒𝕪𝕠𝕟,𝕟𝕠𝕙. Sumagot nalang ako ng 'ahh,okay' at pumasok sa pharmacy at bumili ng gamot para sa may sakit. At agad naman ako lumabas at nagmamadali ang paglakad ko. Pero nakita konanaman yong mga aso..este tambay. 𝔹𝕒𝕕 𝕥𝕣𝕚𝕡 𝕡𝕣𝕖,𝕥𝕒𝕟𝕘𝕟𝕒 𝕥𝕠. 𝔸𝕟𝕠𝕟𝕘 𝕥𝕣𝕚𝕡 𝕟𝕚𝕝𝕒 𝕤𝕒𝕜𝕚𝕟. 𝕄𝕘𝕒 𝕨𝕒𝕝𝕒𝕟𝕘 𝕞𝕒𝕘𝕒𝕨𝕒 𝕤𝕒 𝕓𝕦𝕙𝕒𝕪 𝕤𝕚𝕘𝕦𝕣𝕠 𝕥𝕠. Lumapit yong mga lalaki sakin at binati ako 'hi miss' sabay nilang pag bati. "Gusto mo bang sumama samin.promise,sasaya ka sa gagawin namin" sabi ng isa sakanila habang naka ngiti sakin. 𝔸𝕪 𝕒𝕪𝕒𝕨 𝕜𝕠 𝕞𝕦𝕜𝕒𝕟𝕘 𝕞𝕘𝕒 𝕄𝕠𝕟𝕘𝕠𝕝𝕠𝕚𝕕. "Ahh,nag mamadali kasi ako.next time nalang" sabi ko at aalis na sana ako ng hinawakan ng isa sa mongoloid ang kamay ko. "Promise mabilisan lang to" sabi niya at hinawakan ang legs ko. Nang diri ako sa ginawa niya sinubukan ko siyang itulak ng malakasan para matumba lakas kasi maka gago. 𝔸𝕪 𝕥𝕒𝕟𝕘𝕟𝕒𝕟𝕘 𝕘𝕒𝕘𝕠 𝕒𝕟𝕘 𝕝𝕒𝕜𝕒𝕤 𝕟𝕚𝕪𝕒.𝕒𝕪𝕒𝕨 𝕞𝕒𝕥𝕦𝕞𝕓𝕒. Tumawa sila at nakita ko yong isa sa mga mongoloid na my hawak na pisi. "Pre,itatali ko nabato?" Tanong ng isa sa mga mongoloid ma may hawak sakin. Nag nod naman yong merong hawak ng pisi at inabot sakanya. 𝔸𝕪𝕒𝕨 𝕜𝕠 𝕟𝕒 𝕡𝕣𝕖,𝕥𝕒𝕟𝕘𝕟𝕒. 𝔽𝕒𝕚𝕥𝕙 𝕥𝕠. "Anong gagawin nyo sakin?" Tanong ko sakanila na may halong takot nararamdaman. Tinali nila yong pisi sa kamay ko at tinulak ako ng mga demonyong mongoloid sa pader. 𝔸𝕟𝕘 𝕤𝕒𝕜𝕚𝕥... Hindi ako naka galaw sa subrang sakit ng likod ko. iiyak na sana ako ng na naalala ko na 'Queen never cry'. ℙ𝕖𝕣𝕠,𝔸𝕟𝕘 𝕤𝕒𝕜𝕚𝕥 𝕥𝕒𝕝𝕒𝕘𝕒 𝕘𝕒𝕘𝕚... "TULONG!" Sigaw ko habang inikot ikot ko ang aking katawan na parang bulati na nalason para makawala sa tali. Tumawa yong mga demonyong mongoloid at pwersahan nilang hinawakan ang katawan ko para hindi maka galaw. 𝔸𝕪 𝕒𝕓𝕒,𝕕𝕚 𝕒𝕜𝕠 𝕡𝕒𝕡𝕒𝕥𝕒𝕝𝕠.𝕜𝕒𝕝𝕒 𝕟𝕪𝕠,𝕒𝕙. Iniikot ikot ko ng mabilisan ang aking katawan.higit pa sa bulati gumalaw. 𝔸𝕟𝕘 𝕞𝕘𝕒 𝕞𝕠𝕟𝕘𝕠𝕝𝕠𝕚𝕕 𝕒𝕪 𝕟𝕒𝕙𝕚𝕙𝕚𝕣𝕒𝕡𝕒𝕟 𝕟𝕒. "Tulong!" Sigaw ko,at marahas na sinampal ako ng isa sa mga mongoloid. 𝕋𝕒𝕟𝕘.𝕚𝕟𝕒. Napahinto ako sa pag ikot sa subrang sakit ng sampal. 𝕊𝕒𝕟𝕒 𝕞𝕒𝕘𝕚𝕟𝕘 𝕥𝕦𝕣𝕥𝕝𝕖 𝕜𝕒. "Putang inang babae ka,pinapahirapan mo pa kami" sabi ng isa sa kanila.napa pikit ako ng itinutok niya kanyang kamao sakin. "Paki mo! Mongoloid" sagot ko at sinumbatan ko siya. Pero sana hindi ko nalang sinabi yon... Sinuntok niya ako ng tuluyan,nag simulang nagdugo ang aking mga ilong. At ulit ako humingi nang tulong. 𝕊𝕒𝕟𝕒 𝕞𝕖𝕣𝕠𝕟 𝕡𝕒𝕟𝕘 𝕥𝕒𝕠 𝕋𝕦𝕝𝕠𝕟𝕘𝕒𝕟 𝕟𝕪𝕠 𝕟𝕒𝕞𝕒𝕟 𝕒𝕜𝕠,𝕠𝕙. 𝔸𝕪𝕒𝕨 𝕜𝕠 𝕡𝕒𝕟𝕘 𝕞𝕒𝕞𝕒𝕥𝕒𝕪 𝕘𝕦𝕤𝕥𝕠 𝕜𝕠 𝕡𝕒𝕟𝕘 𝕡𝕒𝕜𝕒𝕤𝕒𝕝𝕒𝕟 𝕤𝕚 𝕛𝕦𝕟𝕜𝕠𝕠𝕜 𝕞𝕪 𝕚𝕕𝕠𝕝. "Tulong! Tulong!"sigaw ko ng ikalawang bisis,napapikit nalang ako ng itinutok niya ulit ang kamao. Nakita ko na susuntokin na ulit ako niya,pumikit ako ulit pero wala ako naramdaman. 𝔸𝕟𝕠 𝕥𝕠 𝕟𝕒𝕞𝕒𝕥𝕒𝕪 𝕟𝕒𝕓𝕒 𝕒𝕜𝕠? 𝔸𝕟𝕘 𝕓𝕚𝕝𝕚𝕤 𝕜𝕠 𝕟𝕒𝕞𝕒𝕟𝕘 𝕒𝕥𝕒 𝕡𝕦𝕞𝕦𝕟𝕥𝕒 𝕟𝕒𝕟𝕘 𝕝𝕒𝕟𝕘𝕚𝕥. Binuksan ko ang mga mata ko at nakita ko nalang nakahandusay na ang mga demonyong mongoloid. Lumingon ako sa kaliwa at nakakita akong ng isang anghel. Pinakawalan niya ako sa pagkatali at nagpasalamat ako. "Salamat po" ℕ𝕒𝕟𝕕𝕚𝕥𝕠 𝕜𝕒𝕓𝕒 𝕡𝕒𝕣𝕒 𝕤𝕦𝕟𝕕𝕦𝕚𝕟 𝕒𝕜𝕠? ℕ𝕒𝕚𝕔𝕖! Tiningnan niya lang ako ng walang reaction at umalis at narinig ko ang pag 'tsk..' Niya. 𝔸𝕪 𝕒𝕓𝕒 𝕥𝕒𝕟𝕘𝕟𝕒. 𝕊𝕒𝕟𝕒 𝕞𝕒𝕘𝕜𝕚𝕥𝕒 𝕡𝕒𝕜𝕒𝕞𝕚 𝕦𝕝𝕚𝕥 𝕡𝕒𝕣𝕒 𝕞𝕒𝕜𝕒𝕓𝕒𝕨𝕚 𝕒𝕜𝕠, 𝕄𝕒𝕥𝕦𝕝𝕦𝕟𝕘𝕒𝕟 𝕜𝕠 𝕕𝕚𝕟 𝕤𝕚𝕪𝕒 𝕘𝕒𝕪𝕒 𝕟𝕘 𝕡𝕒𝕘𝕥𝕦𝕝𝕠𝕟𝕘 𝕟𝕚𝕪𝕒 𝕤𝕒𝕜𝕚𝕟. 𝕂𝕒𝕙𝕚𝕥 𝕟𝕒 𝕤𝕟𝕒𝕧𝕖𝕣 𝕤𝕚𝕪𝕒 𝕥𝕚𝕟𝕦𝕝𝕦𝕟𝕘𝕒𝕟 𝕟𝕚𝕪𝕒 𝕡𝕒𝕕𝕚𝕟 𝕒𝕜𝕠. 𝔸𝕪𝕪 𝕨𝕒𝕚𝕥... 𝕄𝕖𝕣𝕠𝕟 𝕓𝕒𝕟𝕘 𝕒𝕟𝕘𝕙𝕖𝕝 𝕟𝕒 𝕤𝕟𝕒𝕓𝕖𝕣? Nakarinig ako ng motor na paparating nagmamadali akong pumara para sumakay. "Parah poo!" Sigaw ko para marinig ako ng driver. At salamat naman narinig niya ako at lumapit sakin. "Saan ka po ba" tanong ng driver sakin "Sa may kanto lang po" sagot ko sa kanya at ngumiti. "Saang kanto inday.madaming kanto dito" sarcastikong pagtatanong niya sakin. 𝔸𝕪 𝕒𝕓𝕒 𝕥𝕒𝕟𝕘𝕟𝕒,𝕕𝕚 𝕜𝕠 𝕒𝕝𝕒𝕞.𝕡𝕒𝕜𝕥𝕒𝕪 𝕟𝕒. 𝔸𝕟𝕘 𝕥𝕒𝕘𝕒𝕝 𝕜𝕠 𝕟𝕒 𝕕𝕚𝕥𝕠 𝕤𝕒 𝕖𝕒𝕣𝕥𝕙 𝕡𝕖𝕣𝕠 𝕕𝕚 𝕜𝕠 𝕡𝕒𝕕𝕚𝕟 𝕒𝕝𝕒𝕞 𝕜𝕠𝕟𝕘 𝕒𝕟𝕠𝕟𝕘 𝕡𝕒𝕟𝕘𝕒𝕝𝕒𝕟 𝕟𝕘 𝕜𝕒𝕟𝕥𝕠 𝕒𝕜𝕠 𝕟𝕒𝕜𝕒 𝕥𝕚𝕣𝕒. "Ahh,ang totoo po kasi di ko alam anong pangalan ng kanto hehe" na pa ngisi nalang ako nang bigla niyang inandar ang motor. "Ay wait,pasakay nalang po.bababa nalang po ako kapag nasa kanto na ako na sinasabi ko hehe" sabi ko at sumakay,naka hinga ako ng maluwag. 𝕋𝕒𝕟𝕘𝕟𝕒 𝕘𝕒𝕓𝕚 𝕥𝕠,𝕒𝕟𝕘 𝕞𝕒𝕝𝕒𝕤.𝕤𝕒𝕟𝕒 𝕙𝕚𝕟𝕕𝕚 𝕒𝕜𝕠 𝕞𝕒𝕝𝕒𝕤𝕚𝕟 𝕓𝕦𝕜𝕒𝕤. "Ilang taon kana inday" tanong ng driver sakin habang ngdadrive at naka focus sa daan. "17 po,baket po?" sagot ko at tinanong siya ℕ𝕒𝕘𝕕𝕦𝕕𝕦𝕕𝕒 𝕒𝕜𝕠 𝕖𝕙. ℕ𝕒𝕘𝕜𝕒 𝕥𝕣𝕦𝕤𝕥 𝕚𝕤𝕤𝕦𝕖 𝕒𝕘𝕒𝕕 𝕒𝕟𝕘 𝕘𝕒𝕘𝕒 𝕡𝕒𝕘𝕜𝕒𝕥𝕒𝕡𝕠𝕤 𝕙𝕚𝕟𝕒𝕣𝕒𝕤𝕤 𝕟𝕒𝕟𝕘 𝕞𝕘𝕒 𝕞𝕠𝕟𝕘𝕠𝕝𝕠𝕚𝕕. "Wala lang,baket bawal ba magtanong?" Scarcastikong sagot niya sakin at tinaas ang kilay niya. 𝔸𝕪𝕪𝕪... "Malapit na" sabi ko at naka ngiti. kita kona papalapit na ako sa bahay namin. At siyanaman na binilisan ng driver ang pag dadrive at sawakas. 𝕊𝕒𝕨𝕒𝕜𝕒𝕤 𝕞𝕒𝕜𝕒𝕜𝕒𝕦𝕨𝕚 𝕟𝕒𝕕𝕚𝕟. Inabot ko ang bayad ko sa kanya at bumaba at huminga ng malalim,at nagpapasalamat sa anghel na nagligtas sakin kundi dahil sakanya wala na naako. 𝕊𝕒𝕝𝕒𝕞𝕒𝕥 𝕒𝕟𝕘𝕙𝕖𝕝 Sabi ko habang naka tingin sa langit at ngumiti. Tumingin ulit ako sa daanan at Nagsimula akong maglakad pantungo sa bahay ko hindi ko namalayan na nagdudugo nanaman yong ilong ko. Namalayan ko nalang nong hinawakan ko ang aking ilong. ℍ𝕒𝕝𝕒 𝕜𝕒,𝕘𝕒𝕘𝕚.𝕡𝕒𝕜𝕥𝕒𝕪 𝕒𝕜𝕠 𝕟𝕚𝕥𝕠 𝕜𝕒𝕪 𝕞𝕒𝕞𝕒 𝔹𝕒𝕙𝕒𝕝𝕒 𝕟𝕒 𝕟𝕘𝕒, 𝕤𝕒𝕤𝕒𝕓𝕚𝕙𝕚𝕟 𝕜𝕠 𝕟𝕒𝕝𝕒𝕟𝕘 𝕟𝕒 𝕟𝕒𝕜𝕚𝕥𝕒 𝕜𝕠 𝕤𝕚 𝕛𝕦𝕟𝕘𝕜𝕠𝕠𝕜 𝕞𝕪 𝕚𝕕𝕠𝕝 𝕤𝕒 𝕕𝕒𝕒𝕟. Na pa buntonghininga nakang ako nang nakita ko palapit na ako sa bahay at agad pinunasan ang ilong ko gamit ang kamay at pinahid ko naman sa kahoy,yong kamay ko syempre. 𝕊𝕒𝕟𝕒 𝕙𝕚𝕟𝕕𝕚 𝕟𝕒𝕟𝕒𝕞𝕒𝕟 𝕞𝕒𝕘 𝕕𝕦𝕣𝕦𝕘𝕠 𝕒𝕟𝕘 𝕚𝕝𝕠𝕟𝕘 𝕜𝕠. Naglakad ako ng mabilisan at umabot din sawakas. Naka ginhawa ako ng mas maluwag pa kaysa kanina at nawala nayong takot ko. Binuksan ko ang pinto nabigla ako kasing gising padin si mama at mukhang galit na galit siyang nakatingin sakin. ℙ𝕒𝕜𝕥𝕒𝕪,𝕟𝕒𝕝𝕚𝕟𝕥𝕚𝕜𝕒𝕟 𝕟𝕒. "Ahh,ma...aa..ano kasi" sabi ko na nenerveous "Baket ang tagal mo?!" Galit na tanong ni mama at lumapit sakin. "Kasii..." Hindi kompletong pagka bigkas ko nag hahanap pa ako ng palusot na sasabihin. Umiwas ako ng tingin kay mama kasi mukhang papatay na ata ito ng tao eh. "Baket merong dugo yang ilong mo?! Anong bang nang yare,sabihin mo nga ang nangyari sayo?" Galit na tanong ni mama sakin nadagdagan ang galit niya dahil dito sa ilong kong nag durugo. ℙ𝕒𝕜𝕥𝕒𝕪 𝕒𝕜𝕠 𝕟𝕚𝕥𝕠 𝕟𝕒𝕜𝕚𝕥𝕒 𝕟𝕒 𝕟𝕚𝕪𝕒. Napa buntong hininga nalang ako at nag isip kong nang palusot na sasabihin. 𝔾𝕒𝕘𝕚𝕚,𝕞𝕒𝕘 𝕚𝕤𝕚𝕡 𝕤𝕖𝕝𝕗 𝕜𝕒𝕙𝕚𝕥 𝕨𝕒𝕝𝕒 𝕜𝕒𝕟𝕘 𝕦𝕥𝕒𝕜 𝕄𝕒𝕘 𝕚𝕤𝕚𝕡,𝕞𝕒𝕘 𝕚𝕤𝕚𝕡. Hangang sa nakaisip nadin ako nang palusot na sasabihin. 𝔸ℍ𝔸!. "Nakita ko po kasi si jungkook kaya matagal ako nakauwi at kaya nagdurugo ang ilong ko,hehe" paliwanag ko kay mama at pa pekeng ngumiti. "Ay aba,sinungaling kang bata ka ah. Gusto mo kutusan kita?" Banta ni mama sakin. "Nasan nayong gamot para sa kapatid mo" tanong ni mama sakin,kinuha ko ang gamot sa bulsa pati ang sukli at inabot ito sakanya "Mi ka, sabihin mo kong ano ang totoong dahilan nang pagdurugo ng ilong mo" seryosong sabi ni mama sakin. Dagdag niya at Tinitigan ako ng malamig na may halong galit. 𝔾𝕣𝕒𝕓𝕚 𝕒𝕟𝕘 𝕘𝕚𝕟𝕒𝕨 𝕟𝕒𝕞𝕒𝕟. 𝕊𝕒𝕤𝕒𝕓𝕚𝕙𝕚𝕟 𝕜𝕠 𝕓𝕒? ℙ𝕖𝕣𝕠 𝕒𝕪𝕒𝕨 𝕜𝕠𝕟𝕘 𝕞𝕒𝕘 𝕒𝕝𝕒𝕝𝕒 𝕟𝕒𝕟𝕒𝕞𝕒𝕟 𝕤𝕚 𝕞𝕒𝕞𝕒 𝕤𝕒𝕜𝕚𝕟. 𝔸𝕪𝕒𝕨 𝕜𝕠𝕟𝕘 𝕕𝕒𝕘𝕕𝕒𝕘𝕒𝕟 𝕒𝕟𝕘 𝕡𝕒𝕘 𝕒𝕝𝕒𝕝𝕒 𝕒𝕥 𝕡𝕣𝕠𝕓𝕝𝕖𝕞𝕒 𝕟𝕚𝕪𝕒 𝕒𝕥 𝕡𝕒𝕥𝕚 𝕟𝕒𝕕𝕚𝕟 𝕤𝕒𝕒𝕞𝕚𝕟 𝕟𝕘 𝕜𝕒𝕡𝕒𝕥𝕚𝕕 𝕜𝕠. Nag dalawang isip ako kong sasabihin ko ba o hindi. ℍ𝕚𝕟𝕕𝕚 𝕟𝕒𝕞𝕒𝕟 𝕕𝕒𝕝𝕒𝕨𝕒𝕟𝕘 𝕪𝕠𝕟𝕘 𝕦𝕥𝕒𝕜 𝕜𝕠 𝕡𝕒𝕣𝕒 𝕞𝕒𝕘 𝕕𝕒𝕕𝕒𝕝𝕒𝕨𝕒𝕟𝕘 𝕚𝕤𝕚𝕡,𝕡𝕖𝕣𝕠 𝕓𝕒𝕜𝕚𝕥 𝕘𝕒𝕟𝕚𝕥𝕠.𝕘𝕒𝕘𝕚𝕚! ℙ𝕒𝕟𝕠 𝕟𝕒𝕥𝕠,𝕞𝕒𝕙𝕒𝕝 𝕜𝕠 𝕤𝕚 𝕞𝕒𝕞𝕒 𝕜𝕒𝕪𝕒 𝕒𝕪𝕒𝕨 𝕜𝕠 𝕤𝕚𝕪𝕒𝕟𝕘 𝕡𝕚𝕟𝕒𝕘 𝕒𝕝𝕒𝕝𝕒. ℍ𝕒𝕪 𝕟𝕒𝕜𝕠,𝕒𝕟𝕘 𝕙𝕚𝕣𝕒𝕡 𝕥𝕒𝕝𝕒𝕘𝕒𝕟𝕘 𝕞𝕒𝕘 𝕕𝕒𝕝𝕒𝕨𝕒𝕟𝕘 𝕚𝕤𝕚𝕡 𝕜𝕒𝕙𝕚𝕥 𝕨𝕒𝕝𝕒 𝕜𝕒𝕟𝕒𝕞𝕒𝕟𝕘 𝕦𝕥𝕒𝕜. "Ma masakit yong ulo ko pwedi naba akong matulog?" Palusot ko at tumaas ang kilay ni mama. "Ayan ka nanaman,hindi mo ako ma uuto sa palusot mo.laos nayang palusot nayan." Sabi ni mama sakin at kumuha nang tuwalya para punasan ang nag durugo kong ilong. ℙ𝕦𝕟𝕒𝕤𝕒𝕟 𝕞𝕠 𝕟𝕒 𝕕𝕚𝕟 𝕙𝕖𝕒𝕣𝕥 𝕜𝕠,𝕞𝕠𝕥𝕙𝕖𝕣 𝕖𝕒𝕣𝕥𝕙.𝕜𝕒𝕤𝕚 𝕙𝕚𝕟𝕕𝕚 𝕒𝕜𝕠 𝕔𝕣𝕚𝕟𝕒𝕤𝕙 𝕓𝕒𝕔𝕜 𝕟𝕒𝕟𝕘 𝕔𝕣𝕦𝕤𝕙 𝕜𝕠. 𝔸𝕪 𝕘𝕒𝕘𝕚,𝕡𝕒𝕟𝕠 𝕟𝕚𝕪𝕒 𝕒𝕜𝕠 𝕞𝕒𝕜𝕒𝕜𝕒𝕔𝕣𝕦𝕤𝕙 𝕓𝕒𝕔𝕜.𝕖𝕙,𝕙𝕚𝕟𝕕𝕚 𝕟𝕒𝕞𝕒𝕟 𝕒𝕜𝕠 𝕜𝕚𝕝𝕒𝕝𝕒 𝕟𝕠𝕟. 𝔸𝕨𝕥𝕤 𝕤𝕒𝕜𝕚𝕥 𝕟𝕒𝕞𝕒𝕟. 𝕀𝕟𝕚𝕟𝕤𝕦𝕝𝕥𝕠 𝕪𝕠𝕟𝕘 𝕤𝕖𝕝𝕗. "Kahit kailan talaga" sabi ni mama at napa buntong hininga nalang.at Kita ko sa exspresion niya ang pag-alala. ℍ𝕚𝕟𝕕𝕚 𝕤𝕚𝕘𝕦𝕣𝕠 𝕥𝕒𝕞𝕒 𝕟𝕒 𝕙𝕚𝕟𝕕𝕚 𝕜𝕠 𝕤𝕚𝕟𝕒𝕓𝕚 𝕤𝕒𝕜𝕒𝕟𝕪𝕒.. 𝕊𝕒𝕤𝕒𝕓𝕚𝕙𝕚𝕟 𝕜𝕠𝕟𝕒𝕝𝕒𝕟𝕘 𝕜𝕒𝕪𝕒. ℙ𝕖𝕣𝕠 𝕒𝕪𝕒𝕨 𝕜𝕠 𝕞𝕒𝕘 𝕒𝕝𝕒𝕝𝕒 𝕡𝕒 𝕤𝕚𝕪𝕒 𝕋𝕒𝕟𝕘𝕟𝕒 𝕟𝕒𝕞𝕒𝕟 𝕥𝕠. ℕ𝕒𝕙𝕚𝕙𝕚𝕣𝕒𝕡𝕒𝕟 𝕒𝕜𝕠𝕠. "Kasi ma,hinarass ako ng mga tambay habang pauwi ako. Sinuntok nila ako para hindi makagalaw at makalaban" pa deritso kong paliwanag sakanya habang ang puso'y malakas ang t***k dahil sa takot na sisihin nya nanaman yong sarili niya kasi palagi nalang sinisi ang lahat sa kanyang sarili. Kaya ayaw kong sabihin sakanya pero napilitan ako naawa ako,nag aalala,at natatakot na maging malungkot nanaman siya dahil sa hindi pagsabi ng totoo. "Pasinya na nak...kundi dahil sakin hindi nang yari yon." Sabi niya sinisi sa sarili ang nangyari sakin. 𝕐𝕒𝕟 𝕟𝕒𝕟𝕒𝕞𝕒𝕟 𝕤𝕚𝕪𝕒,𝕖𝕙... 𝕊𝕚𝕟𝕚𝕤𝕚 𝕟𝕒𝕟𝕒𝕞𝕒𝕟 𝕟𝕚𝕪𝕒 𝕤𝕒 𝕜𝕒𝕟𝕪𝕒𝕟𝕘 𝕤𝕒𝕣𝕚𝕝𝕚. 𝕂𝕒𝕪𝕒 𝕞𝕒𝕕𝕒𝕝𝕚 𝕝𝕒𝕟𝕘 𝕤𝕚𝕪𝕒𝕟𝕘 𝕞𝕚𝕟𝕒𝕞𝕒𝕟𝕚𝕡𝕦𝕝𝕒 𝕟𝕘 𝕞𝕘𝕒 𝕘𝕒𝕘𝕠𝕟𝕘 𝕥𝕒𝕠 𝕤𝕒 𝕡𝕒𝕝𝕚𝕘𝕚𝕕 𝕟𝕪𝕒. "Hindi mo naman po kasalanan mo,okay na po ako. Ang importante Walang nang yaring masama sakin." 𝕊𝕒𝕝𝕒𝕞𝕒𝕥 𝕟𝕒𝕝𝕒𝕟𝕘 𝕤𝕒 𝕒𝕟𝕘𝕙𝕖𝕝 𝕟𝕒 𝕟𝕒𝕘𝕝𝕚𝕘𝕥𝕒𝕤 𝕤𝕒𝕜𝕚𝕟 𝕜𝕦𝕟𝕕𝕚 𝕕𝕒𝕙𝕚𝕝 𝕤𝕒𝕜𝕒𝕟𝕪𝕒 𝕓𝕒𝕜𝕒 𝕜𝕦𝕟𝕘 𝕒𝕟𝕠 𝕟𝕒𝕟𝕘 𝕘𝕚𝕟𝕒𝕨𝕒 𝕟𝕒𝕟𝕘 𝕞𝕘𝕒 𝕞𝕠𝕟𝕘𝕠𝕝𝕠𝕚𝕕 𝕤𝕒𝕜𝕚𝕟. Yumakap ako kay mama at sinabing "Wag niyo naman pong sisihin yong sarili niyo. Hindi mo naman po kasalanan,wala pong may kasalanan.nag kataon lang na kailangan nang gamot ang kapatid at inutusan mo kong bumili,kasi baka lumala yong sakit niya gaya ng dati dahil walang pang bili nang gamot" 𝔸𝕪 𝕒𝕟𝕘 𝕆𝕒 𝕜𝕠𝕖. "Si reyrey po,ipainom ko na po siya ng gamot." Sabi ka kay mama habang nakatingin sa kapatid ko na si reyrey na nakahiga at tumitingin saamin. "Ako na" sagot ni mama sakin at kumuha muna ng tubig bago lumapit kay reyrey para ipainom. "Wow,ang dramatic mo naman ate. Sana nag artista ka nalang" sarcastikong sabi sakin ni reyrey habang hawak hawak ang tubig. 𝔸𝕪 𝕒𝕓𝕒,𝕟𝕒𝕘𝕒𝕨𝕒 𝕡𝕒 𝕥𝕒𝕝𝕒𝕘𝕒 𝕟𝕚𝕪𝕒𝕟𝕘 𝕤𝕒𝕓𝕚𝕙𝕚𝕟 𝕪𝕒𝕟,𝕒𝕙. 𝔹𝕒𝕥𝕒𝕟𝕘 𝕥𝕠,𝕒𝕟𝕘 𝕤𝕒𝕣𝕒𝕡 𝕜𝕦𝕥𝕦𝕤𝕒𝕟.𝕜𝕠𝕟𝕘 𝕨𝕒𝕝𝕒 𝕜𝕒 𝕝𝕒𝕟𝕘 𝕤𝕒𝕜𝕚𝕥 𝕜𝕒𝕟𝕚𝕟𝕒 𝕡𝕒. Hindi na ako sumagot sa sinabi niya,tinitigan ko siya na walang expression.pinipigilan ko ang aking sama ng loob kasi baka maging dinasour nanaman ako. 𝕂𝕒𝕡𝕒𝕘 𝕒𝕜𝕠 𝕟𝕒𝕡𝕦𝕟𝕠 𝕤𝕒𝕪𝕠𝕟𝕘 𝕓𝕒𝕥𝕒 𝕜𝕒. 𝕂𝕒𝕜𝕒𝕚𝕟𝕚𝕟 𝕥𝕒𝕝𝕒𝕘𝕒 𝕜𝕚𝕥𝕒. 𝕄𝕒𝕘𝕚𝕟𝕘 𝕕𝕚𝕟𝕒𝕤𝕠𝕦𝕣 𝕥𝕒𝕝𝕒𝕘𝕒 𝕒𝕜𝕠. 𝕋𝕒𝕟𝕘𝕟𝕒 𝕥𝕠. Tumigil ako sa pag ka titig sakanya at humiga sa higaan ko. At ipinikit ang aking mga mata at sinubukang matulog.pero hindi na kuntinto utak ko at nagsimulang mag ovethink. 𝔾𝕒𝕘𝕚 𝕥𝕒𝕝𝕒𝕘𝕒 𝕟𝕒𝕟𝕘 𝕪𝕒𝕣𝕚 𝕟𝕘𝕒𝕪𝕠𝕟,𝕥𝕒𝕟𝕘𝕟𝕒 𝕥𝕠. 𝕊𝕒𝕟𝕒 𝕙𝕚𝕟𝕕𝕚 𝕒𝕜𝕠 𝕞𝕒𝕝𝕒𝕤𝕚𝕟 𝕓𝕦𝕜𝕒𝕤. 𝕂𝕒𝕡𝕒𝕘 𝕒𝕜𝕠 𝕞𝕚𝕟𝕒𝕝𝕒𝕤 𝕟𝕒𝕟𝕒𝕞𝕒𝕟 𝕝𝕚𝕝𝕚𝕡𝕒𝕕 𝕥𝕒𝕝𝕒𝕘𝕒 𝕒𝕜𝕠 𝕡𝕒𝕡𝕦𝕟𝕥𝕒𝕟𝕘 𝕝𝕒𝕟𝕘𝕚𝕥 𝕒𝕥 𝕙𝕚𝕟𝕕𝕚 𝕟𝕒 𝕓𝕒𝕓𝕒𝕓𝕒 𝕤𝕒 𝕝𝕦𝕡𝕒 𝕜𝕒𝕙𝕚𝕥 𝕟𝕒 𝕜𝕒𝕚𝕝𝕒𝕟. 𝔸𝕪 𝕆𝕒. 𝕊𝕒𝕜𝕚𝕥 𝕟𝕘 𝕦𝕝𝕠 𝕜𝕠,𝕥𝕒𝕟𝕘𝕟𝕒 𝕦𝕥𝕒𝕜 𝕟𝕒𝕘 𝕠𝕠𝕧𝕖𝕣𝕥𝕙𝕚𝕟𝕜 𝕡𝕒𝕥𝕒𝕝𝕒𝕘𝕒. 𝕊𝕦𝕞𝕒𝕝𝕒𝕟𝕘𝕚𝕥 𝕒𝕟𝕘 𝕒𝕜𝕚𝕟𝕘 𝕦𝕥𝕒𝕜,𝕡𝕒𝕥𝕦𝕝𝕦𝕘𝕚𝕟 𝕞𝕠𝕟𝕒 𝕒𝕜𝕠 𝕞𝕒𝕪 𝕡𝕒𝕤𝕠𝕜 𝕡𝕒 𝕓𝕦𝕜𝕒𝕤. 𝔹𝕒𝕜𝕖𝕥 𝕜𝕒𝕪𝕒 𝕨𝕒𝕝𝕒𝕟𝕘 𝕥𝕒𝕘𝕒𝕝𝕠𝕘 𝕒𝕟𝕘 𝕔𝕒𝕜𝕖? 𝕂𝕠𝕟𝕘 𝕞𝕒𝕓𝕒𝕟𝕘𝕒 𝕜𝕒𝕪𝕒 𝕒𝕜𝕠 𝕟𝕘 𝕤𝕒𝕤𝕒𝕜𝕪𝕒𝕟 𝕒𝕥 𝕟𝕒𝕞𝕒𝕥𝕒𝕪 𝕡𝕨𝕖𝕕𝕚 𝕒𝕜𝕠 𝕞𝕒 𝕣𝕖𝕚𝕟𝕔𝕒𝕣𝕟𝕒𝕥𝕖? ℕ𝕒𝕘 𝕒𝕒𝕟𝕠 𝕒𝕟𝕘 𝕞𝕘𝕒 𝕕𝕚𝕟𝕒𝕤𝕠𝕦𝕣 𝕤𝕒 𝕤𝕚𝕟𝕒𝕦𝕟𝕒𝕟𝕘 𝕡𝕒𝕟𝕒𝕙𝕠𝕟? At ayon hindi na ako nakatulog sa kaka overthink. "Sakit ng mata ko tangna.kasalan to ng utak ko." Bintang ko sa sarili kong utak sabay pukpuk sa ulo. Bumangon ako sa higaan kahit masakit ang katawan ko. Tinignan ko ang oras maaga pa pala kaya humiga ako ulit at natulog ng mahimbing,kasi di nakatulog kagabi ang gaga