“เป็นยังไงบ้างครับคุณลุง”
ท่าทีอาจจะนิ่งแต่น้ำเสียงร้อนรนอย่างปิดไม่มิด ทนายสุชาติเองก็อยากให้อัคนีสมหวัง อยากให้คำตอบว่าเขาเจอคุณหนูพิรุณพาแล้ว แต่ถึงขนาดลงทุนไปหาแม่ผ่องซึ่งเป็นเหมือนความหวังสุดท้ายแล้ว ก็ยังหาตัวคุณหนูไม่เจอ
“คุณหนูไม่ได้ไปหาแม่ผ่องครับคุณอัค”
“งั้นเหรอครับ แล้วแม่ผ่องสบายดีไหมครับ”
“สบายดีครับ ถามถึงคุณอัคเหมือนกัน พอรู้ว่าคุณอัคคืนดีกับแฟนแล้วก็เหมือนจะงอน ๆ”
“งอนผม?” อัคนีเกือบจะหลุดยิ้มเพราะคิดถึงสีหน้าของแม่ผ่องเวลางอนเหมือนกัน
“ครับ”
“ทำไมล่ะครับ”
“คงงอนแทนคุณหนูนั่นแหละ”
“ใช่สินะครับผมลืมไปว่าคุณหนูไม่เคยอยากให้ผมสมหวังอยู่แล้ว”
“ขนาดไม่ได้เจอกันแล้ว คุณอัคกับคุณหนูก็ยังไม่วายยั่วแหย่กันนะครับ นี่ถ้าไม่เรียกว่าผูกพันกันจะเรียกว่าอะไร” ทนายสุชาติสัพยอก เอาจริง ๆ เขาก็หาจังหวะจะทำให้หินกร่อนอยู่แล้ว ตอนนี้อัคนีคงใจอ่อนไปเยอะแล้ว แต่น่าเสียดายที่หาคุณหนู
