Destiny's Dance

Chapter 10

Why does she feel sorry for herself? Why does it seem that she had catched the bad luck in her life?

Marahang pinawi ni Chanylle ang mga luha sa mga mata. Kasalukuyan siyang nag-iisa sa isang sikat na park. Naiwan sa labas si mang Ed.

She wants to be alone. Kahit paano naman gusto niyang huminga at lumanghap ng sariwang hangin.

Gusto niya bago mangyari ang kanyang kasal ay magawa niya ang mga bagay na bihira niya lang gawin noon.

Kahit ayaw ni mang Ed ay napilitan itong ipagmaneho siya sa patungo sa isang bar. Doon siya nagpalipas oras. Doon siya inabot ng gabi. Ini-off niya ang kanyang cellphone para walang makakontak sa kanya.

She sings, dances, gets drunk, cries and all.

“Goodbye miserable life! Welcome, more miserable life of mine!” Sigaw ng dalaga habang sumasayaw at lasing na lasing. Bumalik siya sa kanyang puwesto kanina at nanghihina na isinandal ang likod sa upuan. Hanggang sa naramdaman niya ang pamimigat ng mga talukap niya.

Paggising niya kinaumagahan ay nagulat siya sa sumalubong sa kanyang paningin. Natitiyak niyang hindi niya kwarto ang kinaroroonan niya.

Maaliwalas ang paligid. Dahan-dahan siyang tumayo.

“Good morning.”

Halos mapatalon ang dalaga sa gulat.

May isang lalaking pumasok. Nataranta siya sapagkat hindi niya kilala ito.

Matangkad at gwapo ang lalaki. Bihis na bihis ito at mukhang may lalakarin. Naka business suit ito at may dala-dala pang attache case.

“Who are you?” Takot na tanong ng dalaga.

“I'm Rylan, and you?”

Walang balak ang dalaga na ipakilala ang sarili. Ang gusto niya lang ay ang makalabas na sa kwartong kinaroroonan niya ngayon.

“You're drunk last night. Problems will not be solved by getting drunk.”

Tila batang senesermonan siya nito.

“Nakita lang kita sa loob ng bar kagabi. Wala kang kasama?”

Napaisip ang dalaga. Marahil ay sumuko si mang Ed sa kahihintay sa kanya kagabi. Pasimple niyang binuksan ang kanyang cellphone. Tadtad ng text ng parents niya. Maging si mang Ed ay marami rin messages. Sinabi nito sa text kagabi na uuwi na lamang ito upang ang kanyang mommy at daddy na ang sumundo sa kanya kagabi. Pero nang puntahan siya ng kanyang mommy at daddy sa bar ay wala na raw siya. Kaya galit na galit sila kay mang Ed at pinatalsik sa trabaho.

“It's none of your business! Puwede bang makaalis na dito?”

“Yes, ofcourse. Let's go ihahatid na kita.”

Hindi na nakasagot pa ang dalaga dahil sa biglang paghawak nito sa kamay niya at inalalayang makalabas doon.

Tahimik lamang siya habang inaalalayang makapasok sa loob ng kotse nito.

“Address.” Narinig niyang saad nito matapos nitong i-start ang makina ng sasakyan.

Nag-isip ang dalaga. Hindi naman siguro kailangang ihatid pa siya nito dahil parang may importante itong lakad.

“No need. Magco-commute na lang ako. Alam kong may lakad ka pa.”

“You are more important than my business meetings.”

Nahiya tuloy bigla ang dalaga.

“Ayaw ko pang umuwi.” mahinang sambit niya.

“Why?” kunot-noong bumaling ito sa kanya. “Parang kanina gustong-gusto mong umuwi, tapos ngayon bigla-bigla ayaw mong umuwi?” Natatawang saad nito. “If you want to go somewhere, sasamahan kita, but before that, dadaan muna ako sa pinsan ko, we have important matter to discuss, pero sandali lang iyon, okay?”

Nakangiti siyang tumango.

Hindi alam ng dalaga pero kay gaan ng pakiramdam niya sa lalaki kahit sa maiksing oras na nakasama niya ito.

Makikipagkita pala ito sa pinsan niya sa isang coffee shop to discuss some business related.

As they enter the entrance door of that coffee shop, Rylan's hands are on Chanylle's hand. Magkahawak-kamay pa talaga sila na tila matagal ng magkakilala. Hindi niya tuloy maiwasang mawirdohan.

“He's there.”

Narinig ng dalaga na wika ni Rylan. He's pointing somewhere else. At nakita niya ang pinsan diumano nito na naghihintay dito. Nakayuko ito habang may binabasa mula sa isang diyaryo. Nakabusiness attire din ito katulad ni Rylan. Nakasout ito ng dark shades

“Hi, there!”

Saktong pag-angat nito ng tingin ay mabilis nitong inalis ang shades na sout.

Gulat na gulat si Chanylle nang makilala ang tinutukoy na pinsan ni Rylan. Maging ang binata ay nagulat din.

“R.Drebb,” pabulong niyang sambit.

Napansin ni Rylan ang ekspresyon ng kanilang mukha ni R. Drebb.

“Hey! What's goin on?” nagtatakang tanong nito. Ipinaghila nito ang dalaga ng upuan at inalalayan siyang makaupo.

Nakayuko lamang ang dalaga at nakikiramdam kung anong sasabihin ni R. Drebb.

“Nothing, maybe we can discuss it later!”

Nagulat si Rylan nang biglang hablutin ni Roger ang kanyang braso at pasimpleng kinaladkad palabas ng coffee shop.

“Hey! Hey! What's the matter? Kilala mo siya?” Si Rylan. Subalit hindi ito pinansin ni Roger Drebb. Kinaladkad siya papasok sa loob ng frontseat ng sasakyan nito at pinaharorot ito palayo ang sasakyan. Ihininto nito ang sasakyan kalaunan sa isang medyo madilim na kalsada. Alam ng dalaga na naiwang puno ng katanungan ang isipan ngayon ni Rylan.

Hindi sukat akalain ni Chanylle na magpinsan pala ang dalawa.

“So siya ang kasama mo kagabi?”

“Yes! And why?” masungit at matapang niyang tugon. Sinamaan siya nito ng tingin.

“Don't you know na sobrang nag-aalala ang parents mo kagabi dahil hindi ka mahagilap sa bar na itinuturo ni mang Ed?” matigas na sambit nito.

“Nag-aalala? Sa akin may nag-aalala? Ofcourse wala! At hindi sila mag-aalala sa akin!” may hinanakit na tugon ng dalaga.

Isang katahimikan ang namagitan sa kanila.

“Masyado kasing matigas ang puso mo. Kaya pakiramdam mo walang may pakialam sa'yo.”

Natawa lamang ng pagak si Chanylle.

“Gusto ko nang bumaba.” Sa halip ay saad ng dalaga.

"No, unless you tell me what you and Rylan did last night. Where did he take you?"

"He took me to his condo, and we didn't do anything, period!" Chanylle replied irritably, accompanied by slamming the car door.

“Stop lying, woman! Isang babae natulog sa condo ng isang lalaki, tapos walang nangyari?” Sarkastikong saad ng binata, bagay na ikinainis ng dalaga.

“Para lang malaman mo, si Rylan at ikaw ay magkaiba, siya may respeto sa babaeng lasing, at ikaw wala!”

Chanylle was surprised when Roger suddenly grabbed her arm. His eyes were burning with anger.

"Okay, fine! Am I not respectful, huh?"

Chanylle couldn't recover as Roger abruptly brought his face close to hers, aiming to capture her lips. Roger's kiss pressed onto her lips. She tried to pull away, but Roger intensified his kisses. She quickly pushed him away when she gathered enough strength, upon tasting the taste of blood on her lips.

Sinampal niya ito ng malakas ngunit tila hindi nito ramdam iyon.

“Magaling ba ang pinsan ko sa kama?” Sigaw nito, bagay upang makaramdam siya ng pangangatog ng tuhod. Nakakatakot pala itong magalit. “You are insulting me, woman! Ano na lang ang sasabihin ng mga tao na ang babaeng pakakasalan ko ay nagpaangkin na sa iba?”

“Bakit ka ba nagagalit? Isa pa, sabi mo, ikakasal lang tayo sa papel! Kaya wala tayong karapatan sa isa't-isa! We didn't even love each other! I din't even know you well!” Umiiyak na sagot ng dalaga.

Natahimik naman ang binata dahil sa sinabi ni Chanylle.

Ilang sandali pa ay mabilis na pinaandar ng binata ang sasakyan. Ihinatid siya nito sa bahay. Tahimik sila pareho.

Gulat na sinalubong sila ng mommy at daddy niya. Pinagalitan pa nga siya sa harapan ni Roger. Tinanong tungkol sa nangyari sa kanya kagabi.

“She's okay, Tita, Tito.” Ngayon ay kalmado na ang boses ni Roger.

“Thank you for saving her, hijo. Talagang iniligtas mo ang magiging asawa mo.” wika ng ina ng dalaga.

Hindi umimik si Roger.

“Si Rylan ang sumagip sa kanya kagabi.”

Nagkatinginan ang mag-asawa ngunit hindi na muling nagtangkang magtanong pa.

"Their wedding is approaching. However, even a little excitement, Chanylle feels nothing.

In a few days, she will marry Roger. Family and friends are invited to their wedding. The preparations for their wedding are overwhelming and huge. She would have preferred something simple, considering they don't truly love each other; because she knows they will eventually part ways in the end. They shall not expense too much.

Marami ding seminars ang dinaluhan nila para sa kanilang kasal. Pero palaging wala sa mood si Chanylle. Nakikita din niya naman ang kaparehong mood kay Roger. Talagang napipilitan lang sila.

After attending seminars ay dumaan na muna sila sa isang hotel.

“Mindanao Grand Hotel.” Mahinang pagbasa ni Chanylle sa malaking tatak sa napakagandang hotel na pinuntahan nila.

“Dito gaganapin ang wedding ceremony and reception.”

Narinig ni Chanylle na wika ni Roger. Hinawakan nito ang kamay niya at naglakad sila papasok na tila totoong nagmamahalan.

Lahat ng staff doon ay magiliw silang binabati.

“Are you tired?” Tanong nito na tila walang nangyaring tensyon sa pagitan nila kanina.

At natigilan ang dalaga. Bakit parang may halong lambing ang tono ng pagtatanong nito?

“Yes.”

Tipid niyang tugon.

Magkahawak kamay nilang binagtas ang kahabaan ng hallway patungo sa isang elevator. May mga staff kasi na makakakita patungo doon kaya kailangan nilang gawin iyon.

“Where are we going?” takang tanong ng dalaga sabay bawi sa kamay niya.

“I'm tired too. Let's rest. I have a private room here.”

Paano siya nagkaroon ng private room dito sa hotel?

Pumasok sila sa isang room. Hindi naman maiwasang mailang ng dalaga. Silang dalawa lang ang nasa loob. Paano kung may mangyaring hindi maganda?

“Matutulog lang tayo.” Tila nabasa nito ang iniisip ng dalaga.

Nakita niyang pumasok ito ng banyo. Siguro mga isang oras ito doon bago lumabas.

“You can take the shower.”

Napalunok ang dalaga. Nakita niya kasi na tanging tuwalya lamang ang bumabalot sa pang-ibabang katawan ng binata. Hindi siya sanay na makakita ng ganun, knowing na sila lang dalawa sa loob.

“Thank you.” Mabilis na tumayo ang dalaga para tunguhin ang banyo. Hinigitan pa niya ang isang oras na paliligo ni Roger sa loob. Parang ayaw niya ng lumabas.

“Teka! Wala akong dalang damit! Oh no!” Bulalas ni Chanylle nang maalalang wala siyang maisosout pagkatapos maligo. Hindi maaaring roba lamang ang isout niya paglabas at wala pa siyang panloob.

“Chanylle, don't you have any plan to go out from there?”

Si Roger. Kaya mas lalo siyang nataranta.

Naisip niyang sabihin na wala naman siyang sosoutin.

“Hurry up, your dress is ready!”

Nakahinga naman ng maluwang ang dalaga. Mabuti naman at mayroon naman pala siyang sosoutin.

"After a few moments, she decided to go out to change. She saw a red long dress on the bed. She did not see Roger inside, she quickly dressed up. She swiftly picked up a bikini matching the color of her dress. However, she noticed there was no bra."

Dahil medyo manipis ang dress na sout ay bakat ang tayong-tayo niyang mga dibdib.

Napalunok ang binata. Hindi niya alam kung bakit nagawa niyang pagmasdan ang dalaga sa pamamagitan ng screen monitor. Kasalukuyan siyang nasa opisina ng pag-aari niyang Mindanao Grande Hotel. Lumabas siya ng kwarto upang makapagbihis ito ng maayos.

Dati pa kasing may nakalagay na surveillance camera sa loob ng room. Nakalimutan niya nga lang iyon.

Siya lang mag-isa kaya malaya niyang natatanaw ang ginagawa ng dalaga.

“Damn!” Mabilis na pinatay ng binata ang screen monitor. Hindi niya na kaya at nakokonsensiya siya sa ginagawa.

“Come on Drebb, ang sabihin mo, ayaw mo lang maalala ang gabing inaangkin mo ang magandang hubog ng katawan niya!” Parang tanga na wika ng binata sa kanyang sarili.

Mabilis siyang tumayo at bumalik sa kwarto. This time ay bihis na ang dalaga.

Nakita niyang pinapatuyo nito ang buhok.

Kahit nakatalikod ito sa kanya ay sobrang ganda at seksi ng katawan nito. Bagay na bagay ang dress na ipinabili niya sa isa sa mga staff ng hotel.

“Magpahinga na tayo.”

Nakita niyang nagulat ito.

Mabilis nitong tinapos ang pagpapatuyo at nag-umpisang magpahinga.

Nahirapang maigupok ng antok si Roger. Kaya hindi niya maiwasang sariwain ang mga araw na una niyang nakita si Chanylle. Napangiti siya. Hanggang sa lumipad ang malikot niyang alaala nung gabing may nangyari sa kanila.

Napalunok si R.Drebb habang pinagmamasdan ang natutulog na dalaga.

So angelic and irresistible beauty. Iyon ang takbo ng isipan ng binata.

A few moments passed before he decided to take off her high-heeled shoes. He swallowed again as his hand brushed against her smooth skin.

Nang makitang gumalaw ang huli ay mabilis niyang kinumutan ito. Napagpasyahan niyang maglatag ng sapin sa sahig upang doon na lamang matulog.

Subalit hindi pa man siya nakabababa ng kama ay pumigil na ang mga kamay ng dalaga sa mga kamay niya. Tila may namuong kuryente sa bawat himaymay ng kanyang mga ugat dahil sa pagdadaiti ng kanilang balat.

“Why me? I don't love him! I don't want him!” Ang saad ng dalaga habang nakapikit. Maya-maya pa ay nakita niyang dahan-dahang bumangon ang lasing na dalaga. Namumungay pa ang mga mata nitong tumitig sa kanya. “Mom and Dad didn't love me! I hate them!” dagdag pa nito.

"Shhh... go back to sleep," He whispered in her earlobe. He intended to assist her in lying back down, but the lady swiftly pulled him, causing him to lie down with her. He found himself atop her body. R. Drebb was unsure of what to do. Suddenly, he felt a heat rising in his body .He know she might be intoxicated, and he didn't want to take advantage of the lady's innocence.

Tinitigan niya ang namumungay nitong mga mata, sadyang wala ito sa huwesyo.

“Sleep with me. R. Drebb.” Bulong nito sa kanyang taenga.

Ginawa ng binata ang lahat upang pigilan ang anumang kamunduhang nararamdaman niya sa ngayon.

“No, you're just drunk,” bulong niya rin dito. Ang isip niya ay sobrang tumututol, ngunit hindi ang matigas na bagay na nagwawala sa loob ng kanyang pants.

“I'm all yours this night, R.Drebb! Have s*x with me, please…” tila nahihirapang pakiusap ng dalaga. “No one loves me.... I'm all yours.”

R.Drebbs remaining restraint has already been depleted. He forcefully claimed her rosy lips. Chanylle''s mouth was a mixture of alcohol and the baby's breath. He heated up upon hearing her faint whimper.

Sobrang bilis ng pangyayari. Ngayon ay kapwa hubo't-hubad ang dalawa. Binalot ng mga halinghing at nahihirapang mga ungol ng dalaga ang silid na iyon dahil sa una nitong karanasan sa pakikipagtalik. Hanggang sa tila naging musika na sa pandinig ng binata ang mga ungol ng dalaga at ito ay tuluyan ng nakalagpas sa paghihirap ng unang karanasan.

He couldn't believe what had happened. He decided to descend immediately to take a shower. He realized he had committed a sin against an innocent young lady.