That Cold SSG President is my Ex

Chapter 10

MAURINE'S POV

"HULAH!? Sure na Po ba kayo dito!? Eto talaga isusuot namin???". Gulat na tanong ni Hope sa ibang Staff na tutulungan namin para mag Serve.

Mamaya Kasi ay nandyan na Ang Mga Bisita ng Te Amo University. Okay Naman na Sana eh kaya Lang Nakakainis Lang talaga itong ipinapasuot nila saamin. Costume sya na pang Bunny. Okay Naman sakin Yung Damit na white Kasi maganda Naman tyaka Yung headband Ears ng Bunny, pero Medyo maikli Kasi Yung white na Palda nito na parang pang Ballerina Kaya Naman kitang Kita Yung Legs namin.

"Yes! Girls, Everytime Kasi na pupunta dito Ang Mga Stake holders ng Te Amo University ay inaatasan kami ng Mga SSG Officers na mag Costume upang kahit papano ay matuwa Ang Mga bisita at Hindi mabagot". Sabi Naman ni Ate Tessy. Sya Yung Parang Boss ng Mga Staff dito.

"Ang Ikli Po Kasi eh!". Nahihiyang Sabi ni Hope.

"Hmm.. Hindi Naman eh at tyaka bagay na bagay Naman sa inyo to kaya go na suutin nyo na Yan!". Sabi ni Ate tessy. Aalma pa Sana kami pero sa huli ay Wala narin kaming nagawa kondi Ang Sumunod. Hindi lang Naman kami Yung naka ganto kundi Lahat ng Staff.

"Woww! Ang ganda mo Zach! Bagay na bagay sayo! Muka Kang Model". Nakangiting papuri ni Hope habang Nakatulala saakin.

"Ani kaba? Haha! Mukhang bagay na bagay Rin sayo eh! Ang ganda mo ah!? haha!". Biro ko na pareho namingikinatawa.

"Hollaaaa! I knew it! Sabi ko na nga ba babagay sa inyo yang Bunny Costume hihihi! Ako namili nyan". Tuwang tuwang anas ni Rosei ng makalabas kami. Pareho namin syang pinagkunutan ng Ulo ni Hope dahil sa sya pala pumili ng Pagka iksi-iksing Costume na to.

"You look very Gorgeous Zachary!". Biglang sabat ni Wendell dahilan para mapatingin ako sa Gawi nila. Nakaramdam ako ng matinding hiya ng maramdaman Ang presensya ng Lahat. Lahat ng SSG Officers ay nasaharapan namin ngayon Kaya Naman nilamon ako ng matinding kaba at hiya! nasisigurong Kong ganun din si Hope

"Salamat!". Nahihiya Kong Sagot. I feel the heat in my face at nasisiguro Kong it was Red as Tomato now. Nakikita ko Ang ibat ibang paghanga sa kanila maliban Kay Hasna na tahimik Lang na nakatingin. Dumapo Ang paningin ko sa isang Lalaki na ngayoy Nakakunot Ang Noo at nakatingin Kay Hope. Nanlaki nalang Ang Mata ko ng mapagtanto Kung Sino sya.

'yung Crush ni Hope na nabangga nya sa Labas ng Gym'.

"Ikaw?!". Bulalas nito habang nanlalaki Ang Mata at nakatitig Kay Hope ng may paghanga. Bahagya akong lumingon sa Gawi ni Hope at nasisiguro Kong nagdadasal na sya na Lamunin ng Lupa ngayon.

"Why? Do you know her Warren?". Rosei asked. So Warren pala name ng Crush ni Hope! Ayieeee! Ayan na Yung Must be Loved mo gurl HAHAHAHAH!.

"Tch! Day! Alam nyo ba na nag Confess sakin Yan Kahapon? Aba eh! Hanggang Cr ba Naman ay sinundan ako. She said that She must be Inlove on me Like, WTF! I'm not a Tomboy Noh!". Parang babaeng sigaw nito dahilan para Bahagyang Umawang Ang labi ko at mapatingin Kay Hope ng Wala sa Oras ng mag salita Ito.

"B-Bading ka!?????". Hindi makapaniwala nyang tanong habang nakaturo Kay Warren.

"INDEED!!". Sabay sabay na Sabi ng Lahat NG Officers bago Humalakhak ng Tawa.

"OMG! Hope? Hahaha! SERIOUSLY? HAHAHHA! I CAN'T EVEN!!!?? HAHAHA!". Anas ni Hasna bago humalakhak ng Tawa.

"Omyyyy! Hope!!! Matagal ng Bakla Yan si Warren! Pero sabagay Hindi nga naman Kita masisisi Kasi napaka Gwapo Naman talaga nito eh. Kahit nga ako ay maiinlove Kung lalake Lang sya eh hehehe!" Rosei said.

"Congrats Warren! Binata ka na HAHAHA!". Pangaasar ni Wendell kasama ng iba pang SSG Officials.

"Ano ba!? Stop it Okay! Huhuhu! Isusumbong ko Kayong Lahat Kay Press! Lalo ka na! Dinungisan mo Ang Pagkababae ko". Sabi nya Kay Hope na ngayoy Hindi parin makapaniwa dahil Nakatulala sya Kay Warren. Bahagya akong natigilan at inililibot Ang paningin sa paligid, Mabuti Naman at Wala si Press.

Akmang mag wawalk out si Warren ng Malakas na Sumigaw si Hope.

"Wala akong pakealam Kung Bakla ka man ngayon! Basta gusto Kita at Magiging lalaki ka sa Ayaw mo man at Gusto!!!? Mark my Words". Buong pusong sigaw ni Hope bago nag walk out. Maiiyak na Sana Ako Kaya Lang nag English Ang Loka!

"Hotdoggg ka!!!!! Wala na akong Pagasa! Loka!". Sigaw din ni Warren pero mukang Hindi nayun narinig ni Hope. Tanging Asaran at tawanan Ang namayani sa kanila habang hinabol ko Naman si Hope.

'Nako Mr Warren, I think Wala ka ng Lusot Kay Hope dahil Once na mainlove Yan? Pati Kasuloksulukan ng singit mo Lalanggamin!'

*****

Nagpasukan na Ang Lahat ng Mga bisita sa Loob ng Auditorium Kaya Naman sabay sabay kaming yumuko at nagbigay galang sa kanila. Sumunod Ang Mga Teachers and Dean, and the last are the Supreme Student Government Officers na pinangungunahan ni Xadbrix, The SSG President. Bahagya Kong iniyuko Ang Ulo ko sa takot na makilala nya ako. I was about to raise my head when I heard his Voice in front.

"Wait!". He said dahilan para takang magsitigil sa paglalakad Ang Lahat ng Mga Officers na nakahanay sa Likuran nya. Nanatili akong nakayuko Habang Bahagyang nanlalaki Ang mata. I feel his presence towards mine. I know he was looking at me right now and it makes me feel so Nervous.

'Ano bang ginagawa nya!? Bakit ayaw nya pang Umalis!!!??'. Nangangatal Kong bulong sa sarili habang nakatingin sa Suot nyang sapatos.

'Yan ba Yung Regalo ko sa kanya Noon? O kamuka Lang?'. I wispered. I was about to raise my Head when Hasna Talked.

"P-Press? Everyone's Waiting on Us". Mahinang anas ni Hasna subalit nasisiguro Kong rinig iyon ni Xadbrix. Ilang Segundo pa syang nanahimik bago Mariing bumuntong hininga.

"Let's go!". He said before he removed his eye on me and Everyone's Follow him.

I Sigh when I finally raises my head and look after Hope. She still sad because of what happened a while ago.

"Okay ka Lang?". I asked even though it was really Obvious as Is. She just look at me with her sad emotions and tap my Shoulder.

"Ang Shekettt!". Nakatiwi nyang Sabi bago nag patiunang sumunod sa mga kasama namin.

Mahabang Usapin Ang Kanilang pinagusapan Tungkol sa Pamamalakad sa Te Amo University. Marahil ay dahil sa Dalawang taon palang itong University Kaya madami pa silang kailangan baguhin at paunlarin.

"Uy! Zach and Hope be Ready na, Mag si-Serve na Tayo sa kanila ng Foods and Drinks". Rinig Kong Sabi ni Ate tessy.

"Okay Po!". I said bago Lumapit Kay Hope na ngayoy papunta na rin sa Table na pinaglalagyan ng Foods. Natatawa ko syang pinagmamasdan dahil para sya sira ulong bubulong bulong. I was about to call her pero mukang Hindi nya na ako maririnig dahil nag umpisa na syang mag serve Kaya ganun na Rin Ang ginawa ko but I make sure na Hindi ako matatapat sa Mga SSG Officers Kaya dun ako nag serve sa line ng Mga Stake holders.

"Here's your Food Ma'am, please enjoy!". I said before I give and put the Juice and Sandwich at her table.

"Thanks". She said. Ganun na nga ang ginawa ko hanggang sa matapos ako mag serve sa mga Stake holders. May Natira pang sandwich and Juice sa Tray ko Kaya akma Sana akong babalik sa Table ng salubungin ako ni Ate Tessy.

"Hay! Buti nalang may Natira pa! Si Mr Notpa Kasi Hindi pa nabibigyan ng Foods eh! I serve mo na sakanya Yan Zachary". Utos ni Ate Tessy. Ang Line na kinauupuan ng Mga Teachers ay nasagitna which is Nasa Tapat ng Mga SSG Officers na nakaupo sa Unahan. Gustohin ko mang tumangi sa takot na Makita ako ni Xadbrix ay Wala narin akong nagawa ng itulak ako palapit ni Ate tessy.

'Calm down Maurine! Eh ano Naman Kung Makita ka nya?! Wala namang magbabago diba? She's your EX remember!?'

I slowly walk near to Mr Notpa, sya Yung Manyakis na Professor namin Kaya nagaalangan Rin ako. Even how much I convince my self that everything will be Okay kahit na Makita nya pa ako, I'm still ends up on Bowing my head to hide.

"Here's your Food Mr Notpa!". I said before I Slowly put the Sandwich and Drinks in his table but I was Shock when he Push the Bottle away dahilan para matapon iyon mismo sa damit ko.

"What a Clamsy Woman! Pano nalang Kong sakin natapon Yan huh!?!! T*NGA kaba?!". Bulyaw nya sakin dahilan para maagaw namin Ang Atensyon ng Lahat. I want to slap him pero Hindi iyon Tama kahit pa sabihin nating sya Ang Mali at sinadya nyang itapon Yun sakin ay sya parin Ang kakampihan sa huli. Rinig na rinig ko Ang Bulungan ng Mga Tao pati narin Ang Bulyaw ni Mr Notpa bagay na nagpangilid ng Luha ko. I never been Embarrassed like this before.

"Yan tuloy Tignan mo Oh! Nabasa ka tuloy!?". Mr Notpa said in his Convincing tone. Nanlaki Ang Mata ko ng akma nyang hahawakan Ang dibdib ko dahil sa doon Ang parte na nabasa. Sa takot at pagkabigla ay mariin Kong naipikit Ang Mata ko.

*PLOK!*

Tanging Ang tunog na iyon Lang Ang narinig ko habang nanatiling nakapikit at pinakikiramdaman Ang sarili, I still don't feel his hand on mine. Nakabibinging katahimikan Ang namayani sa kabuuan ng Auditorium. I don't know if it was really happening or nabibingi na ako sa Nerbyos.

"Mr Press---".

*PAKKK!*

Sa puntong Ito ay tuluyan na akong napamulat. Nanlaki Ang Mata ko sa gulat ng Makita si Mr Notpa na nakahandusay sa Sahig. I don't know what happened next when Someone grab my hand And Pull me. Sa Pagka Lutang ko sa mga pangyayare ay Wala sa sarili na Lang akong nagpatianod dito, Namalayan ko nalang na nasa Rooftop na kami ng tumigil kami sa paglakad.

I was still Shocked and nervous dahil nararamdaman ko parin Ang panginginig ng katawan ko. Tanging Sapatos Lang ng taong humigit sakin Ang nakikita ko dahil sa doon nakatutok Ang paningin ko. I heard him talked but I can't Understand it Clear. Masyado parin akong Natrauma sa mga pangyayare kanina to the point na parang sasabog na Yung dibdib ko. I was really Shocked to the point na pati Mga Luha ko ay natatakot Lumabas.

'I don't know what to do right now' bulong ko sa sarili ko habang Nakatulala parin When he suddenly Hug me.

"I'm Sorry for being late! I'm already here Maurine! They Cannot hurt you anymore because I'm going to Protect you From now On". He wispered in his Cold but full of emotion voice.

Mga salitang Binitawan nya bago mas hinigpitan Ang Pagkakayakap saakin. Unti-unting nag landasan Ang Mga Luha ko bago Impit na humagulgul ng iyak habang Nakasandal Ang Ulo ko sa kanyang dibdib.

Xadbrix....

PAGPAPATULOY:

MAURINE'S POV

'Tama ba Yung ginawa ko? Ughhh! Ano ba Naman kasing naisip mo Maurine! Hysss!'

'Ngayon momroblema ka Kung Pano mo lulusutan tong katangahang Pinasok mo!?! What a stupid self'

I am now Laying down into our bed here in Dorm. It's already 1:00 am, Hope, Hasna and Rosei are already sleeping but I'm still awake. Masyado akong ginugulo ng Mga Nangyare kanina lalo na Ang Pagkikita namin ni Xadbrix.

*Flashback*

"I'm Sorry for being late! I'm already here Maurine! They Cannot hurt you anymore because I'm going to Protect you From now On".

Mga salitang Binitawan nya bago mas hinigpitan Ang Pagkakayakap saakin. Unti-unting nag landasan Ang Mga Luha ko bago Impit na humagulgul ng iyak habang Nakasandal Ang Ulo ko sa kanyang dibdib.

Xadbrix...

Tumagal kami sa Ganung Posisyon hanggang sa Matauhan ako. Sa gulat ay malakas ko syang naitulak sapat Lang para mabitawan nya ako at magkaroon ng maliit na espasyo sa pagitan naming dalawa.

"W-What's wrong?". He asked in his very Soft Voice. Kita ko sa Mga Mata nya Ang Pagaalala at pagkalito habang Mariing nakatitig saakin.

"S-Sino ka?". Halos pumiyok Kong bigkas sa salitang iyon. Maging ako ay nagulat sa aking sarili ng lumabas iyon sa aking bibig. Mabilis akong kumilos upang tumingin sa paligid at mapahinga ng maluwag ng makitang walang ibang Taong naririto maliban saamin.

Muli Kong ibinaling Ang sarili sa kanya. Kung kanina ay puno ng pagaalala Ang mukha nya, ngayon Naman ay Puno Ito ng Pagkaseryoso at Pagtataka. Bahagyang Nakakunot Ang kanyang Noo habang mariin paring nakatitig saakin. Mariin akong Lumunok.

"S-Sabing S-Sin---".

"Stop repeating that words! I heard you once and it f**k'n make me hurts. Don't hurt me Twice cause It makes my Heart Broker". He said in his very Deep voice. Bahagyang umawang Ang labi ko sa Mga sinabi nya. I don't get his point though I understand what he is Talking about right now. I see the Sadness of those pair eyes that makes my heart felt the same.

"S-Sorry pero Hindi talaga Kita kilala!". I lied. I feel my heart beating so Fast and I feel so nervous too. I just do a Deep Breath before I fake my Smile. "Thanks for helping me pala kanina! Uuna na ako".

I Immediately move my Feet to walk around and go when he suddenly Hold my hand. Nanlaki Ang Mata ko ng makaramdam ng Kung anong kuryente doon at mabilis itong nilingon.

"M-Maurine..". Tanging nasabi nya habang nakatingin sa magkahawak naming Mga kamay. Mabuti na lamang dahil nakatalikod ako sa kanya ng Bahagyang Pumatak Ang Mga Luha sa mga mata ko. Pakiramdam ko ay bahagyang hinaplos Ang Puso ko ng Muling marinig Ang pangalan ko sa Boses nyang iyon. Boses na Sobrang Lumanay, Sobrang Lungkot at animoy nangungulila. Boses na matagal ko ring kinasabikang marinig. Boses na malayo sa Malamig, Malalim at Seryosong Boses nya noong Araw ng huli naming pagkikita. Iyong araw na Iniwan at sinaktan nya ako.

Ang masarap na pakiramdam ko kanina lamang ay napalitan ng sakit, Puot at panunumbat ngayon. Pakiwari koy Lahat ng sakit na ipinaramdam nya saakin ngayon ay unti-unting bumabalik saakin.

"Look! I already said Thank you! Hindi Kita kilala Kaya pwede ba!? Stop Touching me and let me go! Masyado na akong napagod kanina Kaya pwede bang wag kanang Dumagdag!". Mariin Kong Sigaw sa kanya bago ko malakas na hinigit Ang kamay ko sa kanya at kumaripas ng takbo pabalik sa Dorm.

*End of Flashback*

Tulog na ako ng Makabalik Sina Hope, Rosei at Hasna sa Dorm Kaya Naman Hindi na nila ako nakulit tungkol sa mga pangyayare. Napagpasyahan Kong Bukas na lamang isipin Ang Mga katangahang ginawa ko kanina upang matulog.

Tahimik Ang Lahat kinaumagahan pag gising ko. Marahil ay Alam nilang ayoko iyong pagusapan Kaya naman Hindi na sila nag tanong pa. Si Hope ay ilang beses Kong nahuling Tumitingin sakin at mabilis ring inililihis Ang sarili.

"Sabay sabay na tayong mag almusal sa Cafeteria?". Pagbabasag ko sa Awkwardness at katahimikan.

"O-Oo Tara nagugutom na rin ako eh!". Hope said.

"Y-yeah, Sure!". Rosei said bago bahagyang tumawa. Yung pilit na tawa tulad nung Kay Hope. It's so Awkward here. "How about you Hasna?".

"I Can't! I'm on my Diet mood, Remember?". She said while Polishing her nail. Bahagya nya akong sinulyapan bago Muling bumaling sa kuko nya.

"Okay! let's go?". Rosei said na agad naming sinangayunan ni Hope.

Pagkarating namin sa Cafeteria ay may Mga Ilan na ring student Ang Kumakain roon. Lahat sila ay masamang nakatitig saakin sa Hindi ko maipaliwanag na dahilan. Hanggang sa maka upo kami ay rinig ko parin Ang ilang bulungbulungan at tensyon sa paligid.

"Satin ba sila nakatingin?". Hope asked dahilan para mapabaling sa kanya Ang Atensyon ko.

"J-just don't mind them. Wait me here! I'm gonna Order our Foods". Rosei said before she stand up and go to the line.

"I heard that B*tch is the Reason!". Someone said at the back.

"The Garbage now has start Spreading her stinks! And Her First target is our President!". The girl on the left side said.

"Maybe she thinks that our Beloved SSG President is that easy as She think he is! You Freak!". Another said from the right side.

"I hate that Frug! They not belong here!". Someone said.

"Anilo bang Problema nyo huh!? Alam nyo Kung gutom kayo, Pasakan nyo nalang ng Pasakan yang bibig nyo ng kutyara Tapos Kung Hindi parin sapat eh Gumamit nalang kayo ng Pala! Hindi yong Umagang umaga kami agad bukambibig nyo!". Hope said in her Irritated tone of voice.

"Huh? Bakit totoo Naman diba!? Yang kaibigan mo Nayan Ang dahilan Kung bakit napagalitan ng Dean si Press!!! You know what!? I don't understand parin Untill now Kung bakit ka tinulungan ni Press eh!!! Maybe he just mercy you dahil pati si Mr Notpa Inaakit mo!". Someone said.

'Napagalitan sya? Dahil sakin!?'

"Isa kapa! Bakit anong tingin mo samin malandi!?!! Eh ikaw nga Yung mukang Poklet dahil dyan sa suot mo eh! School to Hindi bar!". Asik ni Hope.

"Tama na Hope! Wag mo nalang silang pansinin". Awat ko Kay Hope.

"As a Garbage, You're too loud and Talkative one!!". Aubrey said to Hope.

"Ah? Ako pala Yung Basura dito? Sorry huh! Akala ko Kasi Ikaw eh! Ang baho Kasi ng Hininga mo amoy Imburnal!". Pangaasar ni Hope Kay Aubrey.

"You Goddamn Freak!". Akmang sasampalin ni Aubrey si Hope ng dumating si Rosei.

"Enough! What's happening here!". Maawtoridad nyang Sabi dahilan para matahimik Ang Lahat.

"Nothing Ms Secretary, We're sorry!". The girl at the back said bago sila umayos ng Upo at bumalik sa kanya kanya nilang Upuan.

"Are you guys alright?". Rosei said before she put down the foods. Irritable parin Ang mukha ni Hope Kaya ako nalang Ang sumagot sa tanong ni Rosei.

"Oo, Okay lang! Tara Kain na tayo! Baka ma late pa Tayo sa klase natin". Sabi ko bago nangunang kumain. Bahagya akong napatingin Kay Rosei ng may paghanga. She was very respectable here in Te Amo University. Isang salita nya Lang napapasunod nya Ang lahat, Pano pa Kaya Ang Iba pang Officers. Pano pa Kaya si Xadbrix. Sya Ang Pinaka mataas, Hinahangaan, Iginagalang at kinakatakutan sa Buong University ng Te Amo. Hanggang ngayon nga ay Hindi parin ako makapaniwala na THAT COLD SSG PRESIDENT IS MY EX.