Caleb’s POV:
Natapos na rin namin ang pag-iimpake ng mga gamit. Ready na dapat kaming bumalik sa Manila, pero syempre, hindi mawawala ang pagiging makulit ni Ysha. Napansin ko ang biglang ningning ng mga mata niya habang nagsasara ako ng maleta.
"Caleb, wait," sabi niya bigla, na para bang may naisip na hindi pwedeng palampasin.
Napatigil ako at tumingin sa kanya, nagtataka. "Bakit?" tanong ko, inaasahan na ang susunod niyang mga salita ay magiging isang malaking abala.
"May naisip akong gawin bago tayo umuwi!" sabi niya na parang batang excited.
Umiling ako, bahagyang natawa. "Ysha, naka-set na yung schedule natin. Flight na mamaya, baka hindi na tayo umabot."
Pero parang hindi siya narinig. Lalo pa niyang pinilit ang ideya, lumapit pa sa akin at nag-cross ng arms, tipikal na pose n
