Chapter 3'2
1821 Words
Dahan dahan sinasanay ni samhira ang kanyang binti sa paglalakad, pasuray-suray pa ito at palagi natutumba, hindi na niya namalayan malayo na siya sa may batis.
Kung pagmamasdan ang dalaga ay mayroon itong napakainisenteng mga mata at hugis ng mukha. Hindi mapapantayang ang saya nararamdaman niya tuwing perpekto ang nagagawang paghakbang gamit ang Paa.
.
.
.
“Isa. Dalawa... Opps. Huwag kang matutumba!” buwelta niya sa sarili ng akma mawawalan na ng balanse.
Nasa ganoon siya estado ng makarinig siya ng kakaibang tunog papalapit sa kaniya, isang hindi pamilyar na tunog na tila uri ng mga Paa tumatakbo ng mabilis patungo sa kinaroroonan niya.
Pinanatili niya ang balanse ng katawan upang hindi matomba at kusang na stuck ang mga Paa ng lumitaw sa paningin niya ang isang lalaki nakasakay ng kabayo.
Patungo iyon sa kanya. Gustohin man niyang tumakbo ngunit hindi niya maigalaw ang binti.
Nagkatitigan sila ng lalaki malapit na makarating sa kinatatayuan niya ng pilitin niya ang katawan na gumalaw ngunit nawalan lamang siya ng balanse.
"Ugh!"
Kamuntikan itong matomba nang May isang braso ang humapit sa kanya baywang at binuhat siya.
Isinakay siya sa sasakyan sinasakyan niyo.
Minulat niya ang mga mata.
Isang makisig na lalaki ang bumungad sa kaniya mga mata.
Tanging mukha lang ng lalaki ang napagmasdan niya ng malapitan.
Hindi mabubura ang pagkamangha hatid ng nilalang na ito sa kanya.
May dark brown na mga mata. Makakapal na mga kilay, matangos na ilong, maganda ang pagkakahulma ng mga panga at ang nakadagdag pa sa kagwapuhan dala nito ay ang kanyang mapupulang labi at malinis na balbas.
..
Huminto ang kabayo at nanatili pa rin sila sa ganoon posisyon, nakaharap si samhira sa lalaki na mahigpit ang pagkakahawak sa kaniyang baywang.
Kapwa nila pinagmamasdan ang itsura ng isa't isa hanggang sa putulin ng lalaki sa harap niya ang katahimikan.
“Those green eyes have been bothering me for a long time”
Hindi man maintindihan ni Samhira ang sinabi ng lalaki ay tila may kung ano dahilan ang pagrigudon ng kanyang puso.
*Dug* *Dug* *Dug*-
.
Mahigpit na nakahawak si Zavier sa maliit na bewang ng dalaga nasa harapan niya.
Hindi siya makapaniwala na ganon lang niya kadaling mapapatunayan na totoo ang bata na nakita niya noon sa gubat na ito.
No! Hindi talaga literal na madali, dahil ilang taon pa ang pinalipas niya at tiniis bago magkaroon ng pagkakataon makauwi ng Pinas at makita itong muli.
Ang berde nitong mga mata ay tila idinadala sa sa isang paraiso na puno ng mga magaganda tanawin at malamig na simoy ng hangin.
Sa mga mata ng babae sa harapan niya ay dama nito ang kapayapaan at simpleng buhay.
The girl's face in front of him was so innocent, she's literally beautiful.
Her face is shaped was so good, her red little lips.
Her pointed nose. She has a clear and white skin. Na bumabagay sa kulay ng kanyang labi.
He had seen many eyes colors, beautiful ang sexy girls thought. Pero ang karisma dala ng babae sa harapan niya ngayon ay naiiba. Sobrang kakaiba.
Tila ba isa itong bituwing nahulog mula sa langit.
He can't get enough of her, ang makita siya ay hindi sapat. Hindi man kanais nais ang idinidikta ng kanyang isipan ay gusto niya parin gawin.
He want to kiss her rosy lips in a hard way.
At sa isang pitik ay tinawid niya ang pagitan nilang dalawa upang pag-isahin ang kanilang mga labi.
He gave her hard kiss.
He did it the way he kissed her on his dream every night.
He don't really know why he kept always dreaming of her even he didn't literally touched her before. Hindi niya alam kung bakit lagi niya napapanaginipan ang babaeng malaki ang pagkakahawig sa babae nasa harapan niya ngayon.
But suddenly he felt awkward and stopped himself because the girl he was kissing wasn't actually kissing him back.
Muka lang itong isang puno na hindi natinag sa pagkakatigtig sa kanya mula kanina.
“Sh*t” bulong niya na hindi makapaniwala.
“Hey miss, are you ok?”
“I'm sorry for what i did, hindi ko dapat 'yon ginawa.” hindi tumugon ang dalaga.
Pero sa wakas ay gumalaw na rin ang kanyang mga mata. Napakurap kurap iyon. Nakita niya ang dahan dahan paglunok nito.
Nagpasya si Zavier na bumaba na muna sila sa kabayo.
Nauna syang bumaba at isinunod ang dalaga. Kamuntikan pa itong matumba pagkaapak sa lupa na parang nanghihina ang tuhod.
Buti na lang ay maagap ito at nahapit ulit ang dalaga sa bewang at hinayaan dumapo ang sagala sa malapad niyang dibdib.
.
.
.
Kanina pa hindi mapahamak ni Samhira ang utak, hindi niya alam kung ano ang iaakto niya sa harap ng isang magandang nilalalang na ngayon ay nakayapos sa kanya.
*Dug* *Dug* *Dug*
Tumingala siya.
Maslalong lumakas ang pagpintig ng kanya puso ng masilayan muli ang itsura ng lalaki nasa harap niya.
Dahil ba ito sa panganib?
.
.
Inalalayan ni Zavier ang dalaga upang makatayo ng tuwid, bahagya pa napalunok nang mahagip ng mga mata niya ang katawan ng dilag na naka expose.
Tanging buhok lang na mahaba ang tumatakip sa malusog na dibdib at saplot lang ng saging ang ipinantakip sa maselang bahagi ng katawan.
Wala sa segundong tinitigan sya ng binata sa mata."What are you wearing?" May bahid ng pag -aalala tanong niya sa dalaga na hindi manlang makakurap.
"Do you live here who are you with? Why do they let you dress like that?" Sunod sunod na tanong niya ngunit hindi pa rin sumasagot ang dalaga.
-
Gusto sumagot ni Samhira at hayaan ipaalam sa lalaki na hindi niya ito naiintindihan ngunit ayaw bumukas ng bibig niya na tila isang panganib ang matatamo niya kung magsasalita ito ngayon.
Unti unting nag flashback sa dalaga ang binilin ni Chin at Pia, ang mga payo nila bago umalis ng batis.
Naisip niyang posibleng isang tao ang kaharap niya ngayon.
Ayon sa mga kaibigan lubhang mapanganib daw ang mga tao.
Kaya't bigla nalang siyang natauhan at lumaki ang mga mata kasabay non ang malakas na paghiyaw at nagmadaling tumakbo palayo sa lalaki.
Hindi niya alam kung bakit o saan niya nakuha ang enerhiya upang makatakbo siya ng mabilis palayo dito ang inisip lang niya ay ang makalayo ito sa nilalang na iyon.
.
.
.
.
Paglapit sa batisan ay kaagad na syang sumulong sa tubig kasabay ng paglitaw ng kanyang berdeng butot ng isda at dalawang shell na hugis b*a sa kaniyang dibdib.
Gabi na rin kaya't nagkaron na ng buntot.
Sumisid sya pailalim hanggang marating ang maliit niyang tirahan. Kapansin pansin rin na maslalong kumintab ang buntot nito.
Nagkaroon narin siya ng shell na hugis b*a sa dibdib samantalang kanina bago nawalan ng malay ay wala pa ang mga panibago sa katawan niya ngayon.
Nagkaroon din siya ng isang makintab na singsing sa palasingsingan nito na kulay berdeng diamond ang design nito.
Ang mga nagbago sa kaniyang katawan ay senyales ng nangyari isang mahalagang araw.
Nagulohan man si samhira sa pagbabago ng anyo ay pansamantala muna niyang nakalimutan iyon nang sumagi uli sa isipan ang paghalik ng lalaking iyon sa kaniya.
Unti unting sumilay ang ngiti sa kaniyang labi habang hinahawakan nya ito.
Bakit siya ngayon nakangiti at tila May kakaibang pakiramdam ang nabuo sa kanyang puso tuwing malinaw na binabalikan ang pangyayari kanina.
"Samhira anong nangyari sayo?" Biglang sulpot nila chin at tilapia.
"Bakit ngayon kalang? Sinabi naman namin sayo na huwag kang magtatagal, mapanganib para sayo magtagal sa lupa." Umiling na lamang si Tilapia ng walang matanggap na tingin mula kay Samhira na tulala habang May katiting na ngiti sa labi.
Nagkatinginan si Tilapia at Chin ng mapansing nagbagong anyo ang kaibigan.
"HALA! Ikaw na bayan samhira? Ang ganda moooooo!" Sigaw ni chin sabay paikot ikot ito na lumangoy.
"Oo nga chin.. pero teka bakit sya nagkaroon ng mga ganyan? ang laki ng pinagbago ng itsura nya." Tanong ni Tilapia.
Unti-unting bumalik sa realidad si samhira, tumingin ito sa kaibigan at sa kaniyang katawan.
"Hindi ko rin batid kung ano nga ba ang nangyari sa akin at kung bakit nagkaroon ako ng mga ganito." Tukoy nya sa sarili.
"Sa palagay, niyo ano kayang nangyari sa'kin?" nagtataka nyang tanong, umiling lang ang dalawa at nagkibit balikat seyales na wala rin silang ideya kung ano nga ba ang dahilan ng pagbabagong anyo ni Samhira.
Dahil sa hindi malamang dahilan ay iniba nalang nila ang topic at napadpad iyon sa kaganapang nangyari kanina.
Ikinuwento ng dalaga kila chin ang nangyari sa pagsasanay niya kasama narin doon ang tagpo nakakita siya ng isang tao.
"OMG ka girl! Nag kiss kayo nung' lalaki?" Kinikilig na paniniguro ni Chin.
Kumunot ang noo ni Samhira."Ano yung kiss?"inosenteng tanong nya.
Nag-hagikgikan naman ang dalawa parang maiihi na ata sa kilig habang si samhira ay wala man lang kaalam alam kung anong ibig sabihin ng nangyari sa kanilang dalawa nong binata kanina.
"Woi! Girl nagkaron ka na ng first kiss hindi mo pa alam kung ano iyon." Natatawang sambit ni PIA.
Napasimangot si samhira at umiling."Hindi ko nga alam" nakasimangot sambit niya.
Napabuntong hininga ang dalawa."Ok ganto yan, ang kiss ay isang halik. At kiss ang tawag sa ginawa sayo ng lalaki kanina!"kinikilig na paliwanag ni chin.
"Teka! sa pagkakakwento mo naman samhira ay parang hindi lang basta halik ang ginawa ng lalaki sayo kundi isang matinding matinding halik iyon." nag iimagine pa na pahayag ni Tilapia.
"Mismo!" Todo kilig ang dalawa.
Nasa ganon sila paguusap makaramdam ng p*******t ng ulo si samhira at bigla nalang nahilo kalaunay nawalan ito ng malay.
-
Sa kabilang banda, hindi parin tumigil ang binata sa paghahanap sa bigla nalang nagtqtatakbong babae.
Iniisip niya masyado siyang nagpadalos dalos, hinalikan niya ang dalaga ng hindi pa nila tutulan kilala ang isa't isa kaya hindi malabo matakot ito at kumaripas ng takbo na siya naman nangyari.
"Where the h*ll are you miss?" bulong nito sa hangin habang matamang minamatiyag ang ibabaw ng tahimik na batis.
Mag-gagabi narin kasi kaya talagang madilim na sa bahaging iyon.
Napabuntong hininga ang binata at wala sa sariling pinagsisipa ang isang malaking bato.
Kung hindi sana siya nagpabigla bigla ay hindi sana natakot ang babae sa kanya.
Nais niyang mapasakanya ang dalaga, dahil sya lamang ang kauna-unahan babae ang nagparamdam ng kakaibang pagtibok ng puso simula pa noon masilayan niya ito.
Pakiramdam niya mamatay siya sa oras na hindi mapasakanya ang babaeng iyon. Hindi niya maintindihan ang sarili kung bakit ganon niya kagusto ito ganun hindi pa niya kilala ang pagkatao ng babae.
Mula noon ay hindi niya ito nakalimutan kaya't nais niyang alamin kung anong klaseng nilalang ang dilag at kung bakit kakaiba ito.
Bakit wala siyang damit at tanging saplot ng dahon saging lamang ang suot.
" When I see you again, I won't let you go anymore. you are only mine" frustrated niyang bulong sa hangin bago tuluyang nilisan ang gubat ng himalaya kasama ang kabayo.
-
- Writer
