Chapter 4
2040 Words
KINABUKASAN nagising si Samhira bahagya nanakit ang ulo.
‘Anong nangyari? ‘Tanong niya sa kaniyang isipan habang hinihilod ang kumikirot niyang sintido.
Ang huling naaalala ay nawalan ito ng malay habang nagkukwentuhan sila ni chin at pia kahapon ng gabi.
At ang pangyayari bago siya makauwi sa batis, malinaw pa ang tagpong iyon sa kanyang isipan. Ang mukha ng gwapong nilalang na kumuha ng kanyang unang halik.
Posibleng masama ang tao na iyon at mapanganib tulad nang mga kwento ni talangka at dalawa nyang kaibigan.
Subalit may parte ng kaniya isip ang nagsasabing nais nya muling masilayan ang lalaki upang makumpirma din niya kung isa nga ba itong masamang tao o mabuti.
“Hoy girl, kay aga-aga lumulutang na naman sa himpapawid yang isip mo. Ano, iniisip mo na naman ba yung guy na nakakuha ng first kiss mo? Na magiging knight in shining armor, tulad ng mga napapanood sa mga k drama.”Biglang sulpot ni Chin na sinita pa siya dahil sa pagkakalutang ng isip. Kasama niyo ang kaibigan si Tilapia.
“Ano naman ang knight in shining armor?”Innosenteng tanong nito.
“Uhm... Tagapagligtas mo sa tuwing nasa panganib ka. Tuwing Sabado nagpupunta ako kay inang diwata upang humiling na makapanood kaya alam ko ang mga iyon”ngiting asong ani Chin, at kung may kamay at buhok pa ito’y napakamot na siya ng ulo sa tagpong iyon.
“Hoy Chin. Hindi porke first kiss niya eh nytinshyningarmor na rin. Baka malay mo pinagnasahan niya lang si Samhira at nais i-r**e, nasilayan niyang walang damit si Samhira kaya hindi malabong gawan niya ng masama ang kaibigan natin”Siryosong pahayag ni PIA, kahapon lang ay kilig na kilig ito sa lalaki ngunit naisip niya rin ang bagay na yon.
Posible nga iyon at hindi yun maiiwasang mangyari kung sakaling tama si Pia ng hinala.
“Oo nga’no, bakit hindi ko naisip yun. Naks galing mo talaga Pia. Kaya bessfie kita. ”Ani Chin na nakipag paluan pa ng maliit na buntot kay Pia.
“Syempre.. ang sitwasyon ngayon ni Samhira ay hindi tulad ng mga Kdrama napapanood mo lang sa palabas na ginagamitan ng mahika ni inang diwata. Magkaiba magkaiba ang tunay na buhay sa drama kaya huwag tayong magtitiwala na lang basta.” Pangaral pa nito.
“Tama ka Pia. Pasensya na lang saken”
“Sandali lang. Maari niyo bang ipaliwanag kung bakit huwag ako basta magtiwala sa nilalang na iyon?” pakiusap ni Samhira.
“Ganito kasi yan. Tao siya. Pwedeng mabuti o masama. Mapanganib at hindi. Hindi ka ba nag-tataka Samhira? Bakit ka niya hahalikan kung wala siya pagnanasa sayo? Malay mo may balak na masama ang tao iyon at sa oras na malaman niya ang tunay mong katauhan tyak na malalagay ka sa panganib, ayaw namin mangyari iyon sa iyo kaya hangga’t maari’y huwag ka na ulit magpakita sa kaniya -”
Napanguso si samhira’t tahimik lang na nakikinig sa kay Pia.
Sa kanilang tatlo ito talaga ang maasahan pagdating sa siryosong usapan at pangangaral.
Samantala si Chin lagi siya napasunod sa bagay na walang kasiguraduhan tulad na lamang ng pag ahon niya sa lupa ang ideya iyon ay nagmula kay Chin, alam niya mapanganib ngunit natukso parin siya ng mga salita nito.
“At piliin mo rin ang mga pinagkakatiwalaan mo. Nang sagano’y hindi ka mapahamak. Okay?”Singit pa ni Tilapia.
Si chin ay isang baklang isda habang si Tilapia ay babaeng isda.
Nauna ng umalis si Pia papunta sa ibabaw ng tubig.
“Samhira, alam ko mapanganib pero natatandaan mo ba ang sinasabi sayo noon ni inang diwata na ikaw ay nakatakda sa isang tao? Hindi kaya ang lalaki nakita mo kahapon ay ang taong tinutukoy ni inang diwata? Kung siya man, aayon parin sayo ang kapalaran, magkikita at magkikita parin kayo ang dapat mo lang gawin ay alagaan ang sarili mo at paghandaan ang kapalaran nakatakda sayo.”
Naiwan si samhira’t na nag-isip. Tama, tama si Chin. Isang taon na din ang lumipas nung huli siyang magtungo sa palasyo ng inang diwata. At May sinabi ito na isang propesiya tungkol sa kanya at sa isang tao na pinagpalang bahala lang nito noon. Si chin lamang ang kasama niya ng mga panahon iyon kaya ito lamang at siya ang nakakaalam ng bagay tungkol sa itinakdang ng tadhana sa kanya.
Ang lalaki kahapon... Kung ito nga ang kanyang tadhana nanaisin nyang makita itong muli.
...
Naghanda ng isang pares na kasuotan si Zavier na kanyang dadalhin patungo bundok ng himalaya na kaniya pinuntahan kahapon.
“Aalis kana naman?” Naiilang siya sa kanya ni Xedrick. Nasa b****a ito ng pinto ng malaking kwarto niya at kasama ang dalawa pang kaibigan.
“What the h*ck are you doing here?” imbis na sagutin ang tanong nito ay inis lang na tanong ang ibinato.
Pumasok ang mga ito at kanya kanyang puwesto ng upo sa bahagi ng kwarto.
“Pinaalam samimn ni Zanlie ang tungkol sa ginagawa mo. Gabi ka na daw nakauwi ka gabi at halatang pagod ang kabayong ginamit mo. Saan bundok ka ba nagpupunta bro?” Franz
“So, you came here just to ask that. Gaano ba kahaba ang oras niyo para mag aksaya ng oras.” Hindi niya nais sabihin sa mga ito ang totoo.
“Sa tingin mo ba dahil lang yon don. Your dad’s interogating us about the reason why you came here. Hindi mo raw nabanggit sa kanya ang dahilan ng biglaan pag-uwi mo gayong marami ka pang dapat asikasuhin roon.” Seryoso sambit ni Thairo.
Sa isip niya ay napamura siya.
“Thats none of his business as well as you. This is my personal mission wala itong kinalaman sa kahit sino man sa inyo kaya kung pwede ba hayaan niyo na lang ako.”
Nagkibit balikat lang ang tatlo.
“Tell him what i told you. Alam niya kung paano ako magtrabaho kaya huwag siya mag alala.”
Atsaka na ito lumisan.
____
Umahon na di Samhira sa ibabaw ng tubig, nakangiti Umikot ikot ito habang kumakanta, sinabayan pa nya ng malakas na paghampas ng buntot.
“May sampung palaka luma-langoy sila, pataas pababa paikot ikot pa!” Kanta ni talangka na nadaanan niyang kalalabas lang sa lungga.
“Magandang umaga sayo talangka!” Pabati aniya dito bago lampasan.
“Walang maganda sa umaga!” Pasuplado ahabol ni talangka.
Napailing nalang si samhira sa kasupladuhan ng talangka na iyon.
Lumangoy pasiya’t umiikot hanggang hindi niya namalayang nakarating na ito sa may labasan sa ibabaw ng tubig.
“Grabe ang saya ng umaga tak! Bakit ang suplado mo naman! Always ka nalang ganyan.” Sermon ni Chin kay talangka na nadaanan rin nila.
Nagsigisingan na din ang mga s**o o na nakakapit sa mga bato dahil sa malakas na pagkumpas ng buntot isda ni samhira.
Sanay naman silang lahat sa asal ni samhira gayan kasi talaga ang dalaga kapag masaya at magaan ang kalooban. Pag-gising nito sa umaga eh parang nakahiligan na nito ang maagang paglangoy at pasasayaw sa ibabaw ng tubig minsan pa nga’y nag papa-arko ito tulad sa mga pating sa dagat.
“Kyaaaah! Ang saya!” Sigaw nya at sinimulang kumata.
~La La La~~
~La La La~
“Samhira subukan mong kantahin yung tinuro namin awit sa iyo”ani tilapia at chin.
“Alin dun? Yung bang kay moira?”Tanong nito na tumigil sandali sa pagkumpas.
“Oo yun nga”excited na sagot ni chin.
“Ano nga kasi iyon? ”Anito dahil nakalimutan na niya ang pamagat ng kanta.
“Ikaw at ako by moira & jayson. Dont you worry samhira sasabayan ka namin”Sagot ni pia.
Ngumiti naman si samhira at sinimulan ng magsayaw sa ibabaw ng tubig habang kumakanta.
-Now playing: Ikaw at ako by moira and jason-
Nagsimula na itong umawit.
“Sabi nila
Balang araw darating
Ang iyong tanging hinihiling
At nung dumating
Ang aking panalangin
Ay hindi na maikubli”
Kanta niya habang nagpapiano gamit ang tubig na pinapagalaw. Hindi niya mawari kung bakit kaya nitong pagalawin ang tubig at minsan ginagawa niya pa itong mga bagay bagay tulad ng kama o hugis isa na ka nyang pa galawin sa ere. Gaya din ng piano o kung ano ano pangmusika na pupwede nitong gamitin paglikha ng tunog ay kaya niya.
Bata pa lamang siya ay kaya na nitong gawin na tila napakaamo sa kanya ng tubig.
-
Lingid sa kaalaman nila na may lalaking nakasakay ng kabayo na nakamasid habang pinapanuod siyang kumakanta sa ibabaw ng tubig.
Hindi makita ng lalaki ang kanyang buntot dahil nakalublob ang mga yon sa ilalin ng tubig.
Minabuti muna ng lalaki na pagmasdan itong kumakanta mula sa malayo, naisipan niya kasing huwag munang lumapit at baka magtago na naman sa kung saan ang dalaga at maudlot ang pagkanta.
Nag-eenjoy itong pakinggan ang boses ng dalaga.
Napaka ganda ng boses ni samhira, ang lamig na tila si moira talaga ang umaawit dahil sa himig ng boses at sa lamig na tila masarap pakinggan araw araw.
“Ang pag-asang nahanap ko
Sayong mga mata
At ang takot kong sakali mang
Ika’y mawawala.”patuloy niya sa pagkanta.
Nakatitig ito sa dalaga at bakas sa mga mata ang pag-asa na sana makuha niya ito.
“At ngayon, nandyan ka na
‘Di mapaliwanag ang nadarama
Handa ako sa walang hanggan
‘Di paaasahin
‘Di ka sasaktan
Mula noon
Hanggang ngayon
Ikaw at Ako.” Kanta nito.
“At sa wakas
Ay nahanap ko na rin
Ang aking tanging hinihiling
Pangako sa’yo na ika’y uunahin
At hindi naitatanggi
Ang tadhanang nahanap ko
Sa’yong pagmamahal
Ang dudulot sa pag ibig
Natin na magtatagal ”si chin at pia ay sumasayaw habang sinasabayan ang umaawit na si samhira.
Sa huling kanta nito ay hindi inaasahang tumama ang paningin niya sa lalaking sakay ng isang kulay brown na kabayo.
Napako ang paningin nila sa isa’t isa.
Subalit hindi parin ito natinag sa pag-awit.
Naramdaman na naman nya ang kakaibag tunog mula sa kanyang puso na tila ba papalakas ng papalakas iyon.
“At ngayon, nandyan ka na
‘Di mapaliwanag ang nadarama
Handa ako sa walang hanggan
‘Di paaasahin
‘Di ka sasaktan
Mula noon (Mula noon)
Hanggang ngayon
Ikaw at Ako~”awit ni samhira habang nakatingin sa lalaking papalapit sa batisan sakay ng kabayo.
“At ngayon, nandito na
Palaging hahawakan
Iyong mga kamay
‘Di ka na mag-iisa
Sa hirap at ginhawa
Ay iibigin ka
Mula noon
Hanggang ngayon
Mula ngayon
Hanggang dulo
Ikaw at Ako”kanta ni chin na patuloy paring sumasayaw at hindi man lamg napansin na tumigil nasi samhira sa pagawit at may lumalapit ng tao papunta sa kanila.
Dahan dahan nito pinahakbang ang kabayo palapit sa batis habang hindi inaalis ang paningin sa babaeng nakasilay sa ibabaw ng batis.
Napalunok ang binata na mukhang naguluhan sa kaniyang nasilayan niya ngayon ngayon lang.
Parang may nakita kasi itong butot sa ilalim ng tubig na kinaroroonan ni samhira.
Samantalang si Samhira, nagmistula istatuwa, hindi nito maigalaw ang buntot na unti unting nawawala kasabay ng pagdalo ng sinag ng araw.
Nawala narin ang shell na b*a kaya’t lantad na ngayon sa harapan ng binata ang malulusog at pinkish na dibdib ng dalaga.
Napalunok ang binata ng mapansin iyon, bumaba ito sa kabayo, at nag h***d ng pangibabaw niyang kasuotan bumungad ang magandang nitong pangangatawan ang mga 6 na tila tinapay na nakahulma sa kanya tiyan ang May pagkamoreno balat.
Nang makalapit sa walang kurap na si samhira ay parang namagnet ang labi nila sa isa’t isa.
“Woi! Bawal sumilep! Psshh! Talikod ambata bata niyo pa eh!” saway ni talangka sa wala ring kurap na sina chin at Pia na kapwa ding dimakapaniwala sa nangyayari ng mapansin nila ay huli na ang lahat. Ngunit walang galit kundi pagkamangha ang naramdaman ng mga ito dahil sa isang gwapong nilalang ang humahalik sa kaibigan nila sa mga segundo iyon.
Hindi nila inaasahang ganon kagwapo’t matipuno ang lalaking humahalik kay Samhira.
“Omo... Ako nalang sana irape mo. Pappy yammmy! ”Natatakam na ani Chin.
Nakurot naman siya sa tagiliran ni talangka gamit at galamay nito.
“Aysus! Kay landing baklang isda eto oh, iprito kita riyan eh. Talikod!” saway nito sa dalawa.
- Writer
