Alev her şeyin farkındaydı. Halil Ağa’yı vuranın kim olduğunu görmüştü. Salondaki herkes, onun ağzından çıkacak ismi bekliyordu. Yıllardır gizlenen sırların çözülmesi için bu an gerekiyordu. Alev yutkundu; bir zamanlar kendisinin de mahzende yaralarını saran, yalnızca yüzünü gördüğü kişiydi o. Kendisine bir gün şöyle fısıldamıştı: “Benden her şeyi iste ama seni buradan çıkarmamı isteme.” Alev gözlerini Karahan’ın yüzüne dikti. Karahan nefesini tutmuş, söylenecek kelimeyi bekliyordu. “O kişi…” dedi Alev, sesi titreyerek. “…Hüsne ablaydı.” Karahan’ın göz bebekleri görünür derecede büyüdü. Farkında olmadan ağzından tek bir kelime döküldü: “Nasıl?” İnanamıyordu. Hüsne Sultan, belki de o konakta en çok güvendiği kişiydi. Ama Alev’in anlattıklarına göre Karahan’ın annesi Berfin Hanım da Hü

