Yolun sonuydu artık. Hüsne Sultan için ... Karahan, 'Anneanne.' dediğinde bekledi kadın. Belki de bir daha sormalıydı. Ama hayır! Doğru duymuştu Hüsne Sultan. Karşısında oturmuş ardına yaslanmış genç adam, bakışlarını kaçırmadan, direkt olarak gözlerinin taa içine bakıyordu. Sessizlik ağırlaştıkça, Kadının gözleri dolmaya başladı. Kaçmayacaktı, kaçamazdı da. Yaşadığı, yaşatılan ne varsa gocunmadan anlatacaktı. Yıllarca çektiği evlat özleminin kendini nasıl yiyip bitirdiğini, her gün görmesine rağmen bir kere bile sarılıp öpemediği kızı için nelere katlandığını anlatacaktı. Karahan, karşısında dona kalan adından önce onu bildiği kadının yere eğilen bakışlarını yakaladı ve sanki hissetmiş gibi , sanki bir nedeni varmı ta o yüzden susuyor olduğunu anlayıp tekrar araladı dudaklarını ve m

