"NESLİŞAH!!!!"
"AÇ KAPIYI HÜSNE KADIN!" Sesiyle Neslişah ve Karahan hızla oturdukları yerden fırladılar. Karahan, elini beline attığı gibi Neslişah genç adamın bileğine sarıldı; "Ne olur Karahan, onlardan farkın olsun." derken gözleriyle yalvarıyordu resmen. Karahan, sevdiği kadının gözlerindeki çaresizliği hissetse de, sırf ona bir zarar gelmesin diye her şeyi göze alacak kadar kendinden emindi. Ancak kapının tekrar zorlanmasıyla Hüsne Sultan'da, torunu Karahan'ı ve yanında koluna sarılan sevdiği kızı kapıdaki aç köpeklerin önüne elbette atmayacaktı. İkisinin de kolundan tutup, mutfaktaki perdeyi araladı. Pencereyi açıp başını dışarı uzattı ve sağa sola bakındı. Pencere evin arkasına bakıyordu. Geri döndüğünde; "Gidin hadi ben idare ederim." dediğinde Neslişah ve Karahan göz göze geldiler. Nesliş
- Writer
