1.บทนำ
@หน้ามหาลัย
เด็กสาวน่ารักหน้าตาจิ้มลิ้มน่าเอ็นดูถักเปียสองข้างที่อยู่ในชุดนักเรียนญี่ปุ่นกำลังจะเดินเข้ามหาลัยแต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเห็นสามสาวที่ยืนดักหน้าเธออยู่
"ละหลบให้เราหน่อยได้ไหม" นาเนียร์เอ่ยบอกหญิงสาวสามคนที่ยืนดักหน้าเธออยู่ใบหน้าจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตาก้มหน้าลงเพราะไม่กล้าสบตา
"นังนี่หรอชื่อนาร์เนียหน้าตาก็งั้นๆ" หญิงสาวคนหนึ่งพูดออกมาพร้อมกับเบะปากตัวเองมองนาร์เนียอย่างสมเพชด้วยความไม่ชอบใจนัก
"หลบให้เราหน่อยได้ไหม "ริมฝีปากบางเอ่ยอีกครั้งพร้อมกับมองหน้าสามสาวตาแป๋วด้วยท่าทีน่ารักน่าเอ็นดู
"อย่ามาทำเป็นใสซื่อเธอใช่ไหมที่มาอ่อยแฟนฉัน" ฟ้าพูดด้วยความไม่พอใจทำให้นาร์เนียยิ่งงงเข้าไปใหญ่
"ฟ้าพูดอะไรเราไม่เข้าใจ" นาร์เนียเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจเธอไปอ่อยแฟนของฟ้าตอนไหนเหรอ?
"อ๋อไม่เข้าใจใช่ไหมถ้ากูตบมึงจะเข้าใจไหมอีนาร์เนีย!" ฟ้าพูดขึ้นมาเสียงดังก่อนจะง้างมือทำท่าจะตบเข้าที่ใบหน้าใสของนาเนียร์แต่...
หมับ! ฟ้าที่ทำท่าจะตบเข้าที่ใบหน้าใสของนาร์เนียแต่ก็ถูกมือหนาของใครบางคนมาจับเอาไว้ส่วนนาร์เนียนั้นหลับตาปี๋เพราะด้วยความกลัว
"พะพี่คริสอึก"
"คิดว่าเก่งนักเหรอที่ไปตบหน้าของคนอื่นอย่าเก่งแต่กับคนไม่มีทางสู้สิ" คริสพูดแล้วจ้องใบหน้าของสามสาวที่ยืนหัวหดกันนาเนียร์ที่ยืนหลับตาปี๋นั้นก่อนจะค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มร่างสูงกำยำใบหน้าใสนั้นก็ต้องชะงักดวงตากลมโตจ้องมองชายอีกคนที่ยืนจับมือของฟ้าอยู่ก่อนที่นาร์เนียจะยิ้มออกมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ
"ถ้าคิดว่าจะตบก็ตบสิถ้าไม่อยากโดนตีนฉันกับเพื่อนกระทืบ"คริสพูดออกมาด้วยสีหน้าจริงจังทำเอาสามสาวถึงกับชะงักกับท่าทีของเขา
"พะพี่คริสปล่อยฟ้านะคะอึก"ฟ้าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักด้วยความหวาดกลัวคนตรงหน้า
"ขอโทษสิขอโทษเด็กคนนั้น"คริสพูดแล้วมองไปทางนาร์เนียที่ยืนมองตาแป๋วแก้มแดงระรื่อเหมือนลูกตำลึงอย่างไม่ทราบสาเหตุ
"มะไม่ฟ้าไม่ขอโทษมัน"
"จะขอโทษดีๆหรือให้ฉันกระทืบพวกเธอให้ตายทีละคนก่อนเลือกเอา"คริสพูดด้วยนํ้าเสียงจริงจังทำให้สองสาวที่ยืนหลังฟ้าถึงกับตัวสั่นระริกด้วยความหวาดกลัวก่อนที่สองสาวจะเอ่ยคำขอโทษนาร์เนีย
"นะนาร์เนียพวกเราขอโทษ"เมื่อพูดจบทั้งสองคนก็รีบวิ่งออกไปทันทีด้วยความหวาดกลัว
"เลือกเอา"คริสถาม
"นะนาร์เนียฉันขอโทษ"ฟ้าพูดจบก็รีบวิ่งตามเพื่อนอีกสองคนทันทีคริสส่ายหัวไปมาก่อนจะหันไปมองเด็กสาวตัวเล็กที่ยืนตาแป๋วมองเขาอยู่
"เออ นี่ก็ยืนบื้อทำแพะอะไรตรงนี้ก็ไปเรียนสิ"คริสพูดจบพลางจะสาวเท้าเดินออกไปแต่ก็ถูกมือเล็กของใครบางคนจับเขาเอาไว้เขาจึงหันหน้ามองเด็กสาวก่อนจะเอ่ยถามในขณะที่มือเล็กนั้นยังจับแขนแกร่งเขาอยู่
"มีอะไร?"คริสเอ่ยปากถามด้วยความงุนงง
"พี่ชื่ออะไรเหรอคะ~"นาร์เนียเอ่ยถามคนตรงหน้าด้วยนํ้าเสียงหวานใบหน้าใสนั้นกลับแดงขึ้นมาเหมือนลูกตำลึงคำถามของเธอนั้นทำให้คริสถึงกับมองหน้าครามด้วยความงุนงง
"ปล่อยฉันจะไปเรียน"
"ไม่ค่ะหนูไม่ปล่อยจนกว่าพี่จะบอกว่าพี่ชื่ออะไรเพราะพี่เป็นคนที่หนูรักแล้ว~"นาร์เนียพูดขึ้นด้วยน่ารักน่าเอ็นดูแต่คำพูดของเธอนั้นทำให้สองหนุ่มถึงกับชะงัก
"คนรัก?"คริสยํ้าคำก่อนจะเอ่ยปากถามเด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้มตรงหน้าใบหน้าใสพยักหน้าหงึกๆเชิงบอกเขาว่าใช่นี่เขากำลังเป็นคนรักของเธอเหรอเนี่ย
"อย่ามาปัญญาอ่อนกับฉันปล่อยแขนฉันได้แล้วเป็นสาวเป็นแส้มาจับมือผู้ชาย"คริสพูดก่อนจะสะบัดมือออกทันทีเขาไม่เคยเห็นใครที่หน้าด้านเท่าเธอมาก่อนเลย
"พี่จะไปไหนคะ"เด็กสาวเอ่ยถามชายหนุ่มที่ทำท่าจะเดินออกไปคริสถึงกับหันขวับไปมองทันที
"ฉันจะไปไหนต้องรายงานเธอหรือไงยัยเด็กปัญญาอ่อน"คริสพูดขึ้นมาอย่างไม่ใส่ใจนักแต่คำพูดของเขานั้นกลับทำให้เด็กสาวนั้นไม่พอใจเขากำลังทำให้เธอน้อยใจ
"หนูไม่ได้ปัญญาอ่อน!"เด็กสาวทำหน้ามุ่ยด้วยความไม่ชอบใจที่ชายหนุ่มว่าเธอปัญญาอ่อนครามที่ยืนฟังอยู่นานก็ยิ้มมุมปากออกมาเขาคิดว่าเด็กสาวผมเปียนี้เป็นเนื้อคู่ของคริสแน่นอนเขาเชื่อแบบนั้น
"เออถ้าไม่ได้ปัญญาอ่อนก็ปล่อยแขนฉันได้แล้วฉันจะไปเรียน"คริสยังคงพูดคำเดิม
"หนูจะไปกับพี่ด้วยค่ะ"ว่าแล้วเธอก็ไปยืนชิดกับเขาพร้อมกับจับมือของเขาให้แน่นมากขึ้น
"ไปค่ะไปเรียนกัน~"นาร์เนียพูดแล้วยิ้มหวานตาหยีให้คริสด้วยใบหน้าสดใสต่างจากเมื่อกี้ที่โดนเพื่อนแกล้ง
"นี่เธอจะบ้าเหรอ!"คริสพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงที่ดังขึ้นเมื่อเด็กสาวที่ยืนใกล้ตัวเขานั้นจะไปเรียนกับเขาด้วยแล้วเธอจะไปทำอะไรที่นั่น
"เธอจะไปกับฉันได้ยังไงปล่อยยัยเด็กใจแตก"คริสพูดแล้วก็ดึงมือเล็กออกเพื่อที่เขาจะไปเรียนแต่คำพูดของเขานั้นทำเอาครามถึงกับตกใจ
"เห้ย!ใจเย็นๆดิวะไอ้สัสคริส"ครามเอ่ยห้ามเพื่อนชายที่พูดจาหยาบคายกับเด็กสาวตัวน้อยๆที่ยืนมองเขาตาแป๋ว
"อย่ามาทำตาแบบนั้นมองฉันเพราะฉันไม่ชอบ"
"พี่บอกหนูมาสิคะว่าชื่ออะไรไม่อย่างงั้นหนูจะกรีดร้องดังๆไปเลย"
"ก็ร้องไปสิวะคะ..."
"กรี๊ดดด! ฮือไอ้คนบ้าพี่มันบ้าฮือ!"นาร์เนียกรีดร้องออกมาพร้อมกับนั่งลงงอแงเหมือนเด็กทำให้คนที่อยู่แถวนั้นมองมาทางคริสทันทีคริสเองที่พูดยังไม่ทันจบก็ต้องชะงักเขาไม่คิดว่าเด็กสาวจะทำจริง
"โอ้ยย!เป็นกรรมอะไรของกูวะ!"
หมับ! คริสจับอุ้มนาร์เนียในท่าเจ้าสาวก่อนจะเดินออกไปให้เร็วที่สุดเขารู้สึกรำคาญคนตัวเล็กอย่างมากเขาอยากจะจับเธอโยนทิ้งถังขยะให้รู้แล้วรู้เล่า!
อีกด้าน
"ไปเรียนซะอย่ามาก้าวก่ายในชีวิตฉัน"คริสเอ่ยปากบอกเด็กสาวที่ยืนมองหน้าเขาตาแป๋ว
"เมื่อกี้พี่อุ้มหนูด้วย~"เด็กสาวพูดด้วยความเหนียมอายคริสถึงกับเอือมระอากับการกระทำของนาร์เนีย
"เธอนี่มันเด็กเหี้ยอะไรวะเนี่ย"
"มึงก็อย่าว่าน้องดิน้องดูออกจะน่ารักใช่ไหมครับ"ครามพูดแล้วยิ้มให้นาร์เนียที่ยืนอยู่ตรงหน้ามองเขาตาแป๋วก่อนที่เธอจะพยักหน้าเบาๆอย่างน่ารัก
"น่ารักพ่อมึงสิน่ารักรำคาญกูไปเรียนดีกว่าเหอะ"
"เดี๋ยวค่ะพี่ยังไม่ได้บอกหนูเลยนะคะว่าพี่ชื่ออะไรหนูชื่อนาร์เนียค่ะอายุ20ปีแล้ว~"นาร์เนียแนะนำตัวทำความรู้จักกับคริสก่อนจะยิ้มหวานตาหยีให้เขา
"พี่ชื่อครามอายุ24ปีครับ"ครามตอบแล้วยิ้มอย่างใจดีให้กับเด็กสาว
"พี่ละคะชื่ออะไร"
"วุ่นวายไม่เลิกจับฆ่าดีไหมวะ"
"มึงก็บอกน้องเขาไปสิว่ามึงชื่ออะไร"
"คริสอายุ24ปีเท่าไอ้เหี้ยนี่"คริสพูดแล้วชี้ไปทางคราม
"ไอ้สัสคริส!"
"มีอะไรจะถามอีกไหมฉันจะไปเรียน"คริสพูดแล้วเดินออกไปไม่ทันให้นาร์เนียพูดอะไรก่อนที่ครามจะเดินคริสพร้อมกับหันมายิ้มให้เด็กสาวตรงหน้า
"ตั้งใจเรียนนะคะพี่คริสนาร์เนียรักพี่คริส~"นาร์เนียตะโกนบอก
"กูไม่ได้รักเมิงออกไป!"คริสตะโกนกลับมาก่อนจะรีบวิ่งให้เร็วที่สุดเขากลัวว่าเด็กสาวจะตามเขาไป