Berzan'ın ağzından...
Kollarımın arasında uyuyan kadındaydı bakışlarım. Sanki gördüğü rüya üzerine ince kalem gibi çizilmiş kaşları iri kapalı gözlerini kısmıştı. Kıvırcık kestanesinin bir tutamı yaramazca yanağının üzerine yerleşmiş sinirini şimdi fark ediyordum.
Dudaklarım kıvrılırken yeni yeni fark ettiklerimle ne kadar da gülümseyen bir insan olmuştum, daha bir ay kadar önce mapusta demir parmakları ardında bu kadını gözlerdim, şimdi kollarım da mışıl mışıl uyuyordu. Kaderdi bizi yazıp çizen, hileli bir oyun gibi kaderimi kaderime cizmişti.
Parmaklarımın tersi ile yüzüne yerleşmiş kestane tutamını yanağından nazikçe ittim. Oysa bir çok insanın yüzüne acımasızca geçirdiğim ellerim bu kadına karşı fazlasıyla nazikti. Narin beyaz teni dokunulmaya bile kıyamayacağım kadar güzeldi.. Bede
