BÖLÜM 30. 'FRANSA'
İnsan bir çiçeği sever hergün özenle suyunu verip konuşursa eminim ki o çiçeğin mutluluğuna diyecek bir şey olmaz, ama bir çiçeği sevilmez özen gösterilmezse su verip bakmazsanız çiçekten beklentileriniz olmasın, insan değer gördüğü yerde çiçek açarmış sevmek denilen illet her gün iliklerime kadar ulaşırken Berzan'a gittikçe kapılıyordum iyi miydi, yoksa kötü mü? İşte bunu hiç bir zaman öğrenemeyecektim. Hayatın beni yine iki duvar arasında sıkıştırması gibiydi. Sıkıntıyla salladığım ayağımı durdurarak hızla ayağıya kalktım Alp ile Esra gideli saatler olmuştu ve ben kaldığım odaya gelmiştim, tek sıkıntı bu odada sadece ben olmayacağımdı. 'Tutup adamla sevişmeyeceksin Efnan!' İç sesimle yutkunarak adımlarımı cama ilerlettim belki temiz hava iyi gelirdi. Yağmurun cama sert vurşu kulaklarım
- Writer
