Hapon. Matapos umamim ni Robert kung sino siya talaga, bigla na lang siyang nawala nang parang bula. Hinanap ko siya sa bawat sulok ng asul niyang bahay pero hindi siya nakita. Kaya tumawid pa ako sa kabilang bahay para hanapin din siya ro'n pero hindi ko pa rin siya nakita. I scratched my nape and looked around the silent street. Although Robert called it as Subdivision, the place was far from being one. Medyo magkakalayo ang mga bahay. Malawak. May playground and chapel pa. I thought it was a small village rather than a subdivision. "Robert!" I yelled across the street. Hindi ko alam kung maririnig pa ako ng mga tao sa sunod na bahay but then, my voice was not that loud really. I just vented out my frustration. Although my mind was occupied by Robert's face earlier, I never forgot

