NANG mabuksan ni Sirak ang pinto ng opisina ng kaniyang papa, nakita niyang naroon ito sa lamesa nito at halatang busy sa trabaho dahil hindi manlang ito nag-angat ng mukha upang tingnan kung sino ang pumasok sa pinto. Bahagya siyang nagbuntong-hininga ’tsaka humakbang na papasok. “Pa,” aniya.
Nakita niyang saglit itong natigilan sa ginagawang pagpirma ng mga papeles na nasa harapan nito nang marinig ang boses niya. Pero hindi pa rin ito nag-angat ng mukha. Mayamaya ay muli nitong itinuloy ang ginagawa. Tahimik na humakbang pa rin siya hanggang sa makalapit na siya sa tapat ng lamesa nito.
“Pa, p-puwede ko po ba kayong makausap?” tanong niya rito.
Galing na siya sa bahay nila, sa Antipolo. Pero hindi niya nadatnan doon ang magulang niya. Ang sabi ng kasambahay nila, umalis daw ang ma
