INIWAS ko agad ang aking tingin sa kaniya. Para akong inaatake sa puso, sa sobrang bilis ng dibdib ko. Nakakabwesit! Ano ba ang tama nang ginawa niya sa akin at sobrang ganito niya kung patibukin ang puso ko?
Tahimik nanaman kaming naglalakad para makarating lamang sa sinasabi niyang central. Talagang pinaninindigan niya ang lakad niya, ha! Mas lalong dumoble ang lamig, dahil sa snow.
“Pagod ka na?” Tanong ko sa kaniya, kahit pa ang tanong na iyon ay hinihintay kong itanong niya sa akin! Kanina pa ako napapagod! Nasakit na ata ang tuhod ko, Samiel! Baka gusto mo akong buhatin!
“Nagugutom, oo.” I merely rolled my eyes and shut up my mouth. Sino ba ang hindi magugutom kakalakad? Kung hindi ba naman siraulo ang hinayupak na ‘to.
“Hindi! Maglakad lang tayo! ‘Wag tayong kakain!” Bawi ko
