Cemil/Ayşe
"Hangi tarafa gidiyoruz?" Cemil’in sesi, aracın içinde yankılandı.
Ayşe, camdan dışarı bakıyordu. Dalgın gözleri şehrin hareketli sokaklarında gezindi bir an. Ama sonra, içini kemiren huzursuzlukla Cemil’e döndü.
"Sanırım izleniyoruz," dedi, sesi hafifçe titreyerek. Cemil’in bakışları hemen dikiz aynasına kaydı. Arkalarında herhangi bir tanıdık araç olup olmadığını kontrol etti ama görünürde şüpheli bir şey yoktu.
"Kim izliyor?" diye sordu, sesi sertti ama içinde merak ve biraz da endişe vardı.
"Fırat."
Cemil kaşlarını çattı. "Emin misin?"
Ayşe, derin bir nefes aldı. "Evet. Plakasını ezbere biliyorum. Onun arabası."
Cemil’in yüzü gerildi. "Geleceği varsa göreceği de vardır. Kenara çekip konuşurum ben onunla."
"Hayır. İstemiyorum," dedi Ayşe, gözleri bir an korkuyla büy
