Habang naglalakad kami kasama ng isang local dito sa Tarlac, ang dami kong iniisip. Thankful ako dahil na abot ko ang ganitong edad at estado ng buhay na hindi man lang ako na stress sa asawa. Never ako binigyan ni Gideon ng dahilan para magselos o mawalan ng tiwala sa aking sarili. Lagi siyang nakasuporta sa akin, sa lahat ng plano ko.
May mga scholars kami na nakapag-aaral ng libre at walang kahit na ano pang dapat isipin. May mga pabahay din kami na galing mismo sa aking sahod bilang CEO ng mga negosyo ni Mommy.
“Ang ganda,” bulong ni Gideon na tinanguan ko. Nandito na kami sa site at iniwan na kami ng naghatid sa amin.
Akala ko sa malawak na taniman ng mulberry ito nakatingin, dahil ala-una pa lang ng hapon, kitang-kita ang ganda ng paligid. Paglingon ko, sa akin pala ito nakatin
