อี้หลานที่กำลังร้องไห้จะเดินออกจากจวน แต่มิวายจางซิงกลับต้องเดินตามนาง โดยไม่รู้สาเหตุ ขาก้าวตามอี้หลานออกไป เมื่อใกล้จะถึงประตูจวนเขาจึงพูดขึ้น
"อี้หลานข้านึกว่าเจ้าจะอดทนมากกว่านี้ ที่แท้เจ้าก็ยังทิ้งนิสัยเดิมไม่ได้ ปากก็บอกว่าอยากมาดูแลอบรมลูก แต่พอคำพูดของอี้หลินพูดแทงใจเข้าหน่อยเจ้าก็ถอดใจ แสดงว่าที่ผ่านมาเจ้าแค่อยากสร้างภาพต่อท่านพ่อของข้า ใจจริงแล้วเจ้าอยากกลับมาอยู่ใกล้ๆข้า ตามติดข้า!!" จางซิงพูดกับเดินเข้าไปยืนต่อหน้าและมองตานาง
"แท้จริงแล้ว เจ้าอยากกลับมาเป็นเมียข้า ...ฝันไปเถอะ!!"
"จางซิง ท่านพูดบ้าอะไร ท่านช่างหลงตัวเองยิ่งนักจริงอยู่แต่ก่อนข้ารักท่านมากมายจนต้องทำเรื่องโง่งม แต่ข้าก็ต้องขอบคุณตัวข้าที่ทำให้ข้าตาสว่าง เลิกรักท่านได้..ต่อจากนี้หากไม่จำเป็นข้าจะไม่พบหน้าท่าน!!" พูดจบนางก็เดินกลับเข้าไปในจวน
จางซิงมองตามนางที่เดินกลับเข้าไป อยู่ๆรอยยิ้มน้อยๆก็ยิ้มขึ้นมาจากใ
