"อี้เหมินเจ้าไปไหนมาเหตุใดพี่ตื่นแล้วยังไม่เห็นเจ้า!" เสียงเข้มดุของอี้หลินดังขึ้นทำเอาอี้เหมินต้องก้มหน้า
"ข้า..คือ..ข้าไปเรือนปีศาจมา!"
"เจ้าว่าอย่างไรนะ!"
"พี่ใหญ่..ข้าไปเรือนปีศาจมา นางทำของเล่นบางอย่างให้พวกเรา อีกอย่างนางสอนข้ากินข้าวเองอาหารของนางก็อร่อยอีกด้วยนางทำขนมอร่อยมาก ท่านพี่ข้าอยากไปอีก ข้าอยากไปดูของเล่นอันนั้น"
อี้หลินยิ่งได้ฟังที่น้องชายเล่าก่อนที่อี้เหมินจะง่วงนอนและหลับไปเป็นเรื่องจริงแต่ก่อนไม่เห็นนางจะทำแบบนี้เพื่อใคร อี้หลินคิดว่าเขาต้องไปดูให้เห็นกับตา ของเล่นที่อี้เหมินอยากได้หนักหนามันคือสิ่งใด
สองเท้าของอี้หลินก้าวเดินเข้ามาพร้อมกับเสี่ยวเซียง พวกเขามายืนหยุดอยู่ที่ห้องโถงกว้างและมองเห็นบางสิ่งที่มีผ้าคลุมสีขาวปิดอยู่ ต้องเป็นสิ่งนั้นแน่ๆที่อี้เหมินเล่ามา อี้หลินกำลังจะยื่นมือไปดึงเอาผ้าคลุมนั่นออก แต่อี้หลานเดินเข้ามาพบพอดี
"หยุดนะ!!อี้หลินลูกจะทำสิ่ง
