อี้หลินค่อยๆลืมตาขึ้น เขารู้สึกดีขึ้นมาก อีกทั้งมีเหงื่อออกเต็มตัว เขาค่อยๆลุกขึ้นนั่ง แต่แล้วก็มองเห็น หญิงกับชายนอนหลับอยู่ขอบเตียงของเขา
"ท่านพ่อ..ท่านแม่" เขาพูดออกมาเบาๆรอยยิ้มน้อยๆผลิยิ้มออกมา นานแล้วที่เขาอยากเห็นภาพของบิดามารดาแบบนี้ แม้ตอนนี้พวกเขาจะไม่ใช่สามีภรรยากันอีกแล้ว ความสุขในใจเกิดขึ้นกับอี้หลิน
เขานั่งมองบิดามารดาที่นอนหลับอยู่ข้างๆเตียงสักครู่ ในใจก็คิดไปตามประสาเด็ก ทำอย่างไรดีนะบิดามารดาถึงจะได้อยู่ด้วยกันอีกครั้ง เมื่อเด็กน้อยที่นั่งจ้องมองทั้งคู่..อยู่ๆจางซิงก็ขยับตัว
เมื่ออี้หลินเห็นแบบนั้น เขารีบนอนลงและหลับตา จางซิงรู้สึกตัวลุกขึ้น เขายื่นมือไปแตะหน้าผากและสัมผัสตัวของอี้หลิน เมื่อสัมผัสได้ว่าอี้หลินตัวไม่ร้อนแล้วเขาจึงหันมาหาอีกคนที่นอนหลับสนิทข้างๆ
"ไหนบอกว่าอยากดูแลลูก ดูสิ..ขนาดนี้ยังไม่รู้สึกตัวอีก" จางซิงเดินไปเอาผ้าห่มอีกผืนในตู้มา และห่มให้นางอย่าง
