"Burak!"
İkimiz de aynı anda yüzümüzü yan tarafa çevirdik. Bu çocuğu daha önce Burak'ın yanında görmüştüm ama kim olduğunu bilmiyordum. Hızlı adımlarla yanımıza gelip durdu.
"Acil yardımına ihtiyacım var kardeşim." diyerek Burak'ın kulağına doğru eğildi ve bir şeyler söyledi.
"Tamam, geliyorum." diyen Burak'a şaşkın şekilde baktım. "Ebru kusura bakma, acil durum olmasa gitmezdim. Beni ara olur mu?" dedi mahçup olduğunu belirterek. Başımı onaylar anlamda sallayıp gülümsedim ve yanlarından ayrıldım.
Aslında bu bir nebze olsun beni rahatlatmıştı, çünkü ne cevap vereceğimi bilmiyordum. Hızlı hızlı yürüyerek oradan uzaklaşıp, eve gittim. Yol boyunca düşündüm ama elbette iyice ölçüp biçmek gerekiyordu. Bir yandan ondan ne kadar hoşlandığımı biliyordum ama bir yanım da beni defalarca küçük d
