Hayır dememe gerek yoktu. İçimdeki tüm sessiz haykırışları duyuyordu. Ben onların falan değilim, beni alamazlar. Beni onlara veremezsin. Başımı iki yana sallayarak Zubea'nın gözlerine baktığımda, yere diktiği bakışları ışık hızıyla gözlerime çevrildi. Boğazdan hırıltılı bir ses çıkarırken ela gözleri yeniden kararmaya başladığında, yanaklarında ve alnında oluşan siyah noktalar git gide büyümeye başladı. Korkmam gereken kişi onlar değilken, ben onlardan bile korkuyordum.
"Alamazlar beni, bir şey yap." dedim dehşet içinde. "Lütfen." diyerek parmaklarımı saçlarımın arasından geçirdim. Kendi etrafımda dönerek diğerlerine baktım. Dört bir yanımı saran yeşil giyisili varlıkların görüntüsü bile bir insana kalp krizi geçirtecek derecede ürkünçken, ben buna nasıl dayandığımı bile bilmiyordum. Çıld
