Renzi's POV]
"Lorenz!"
Pagpasok ko pa lang ng pinto sa bahay namin ay sinalubong na kaagad ako ni Yaya Lucrecia with her arms wide open.
"Good morning!" masiglang bati ko sa matanda.
Pagkalapit niya ay kaagad niya akong niyakap nang mahigpit.
"Ohh! Ang alaga ko! Na-miss ka namin nang husto!"
Ilang linggo lang naman akong hindi nakadalaw sa kanila.
Simula no'ng mag- eighteen ay nagbukod na ako. Labag sa kalooban ni mommy pero pinayagan pa rin niya ako. It's for convenience.
Malayu-layo ang bahay namin sa school at hassle para sa akin ang araw-araw na bumabyahe. Bukod sa traffic, binabaha rin ang kalsada kapag malakas ang ulan. Kaya bumili ako ng condo unit malapit sa school namin.
"Yaya Lucreng, kumusta po?"
"Ay, heto't maayos naman ang lagay," tugon niya na nagsimula nang maiya
