"Ah, Sige, Shunjiro. Hintayin mo na lang ako sa labas. Magbibihis lang ako."
Nakangisi siyang tumango saka maayos na naglakad patungo sa pinto.
Napataas ako ng kilay habang sinusundan siya ng tingin. Hah! Nawala bigla ang sakit?
Dali-dali akong kumilos. Pagkatapos kong magbihis at mag-ayos ay nagmadali rin akong gumawa ng liham para kay tito Ryushi.
'Tito Ryushi, nandito po sa Japan ang anak at asawa mo. Ayokong masira ang kaarawan ng mama ko, kaya please, ilayo mo po siya sa Tokyo. Dalhin mo siyang mamasyal kahit saan basta malayo rito. Ayokong ma-eskandalo siya. Sabihin mo na rin sa kaniya na huwag mag-alala sa akin dahil kaya ko nang alagaan ang sarili ko. Isa pa, wala naman silang alam tungkol sa akin kaya safe ako. Ang mahalaga ay hindi kayo makikitang magkasama ni mama. Bumalik
