part 10

826 Words

Naiyak na ako dahil sa kawalan ng pag-asa. Hindi ko alam kung saan ako pupunta o kung makakaabot pa ba ako ng bukas? Panay dasal ako at panay iyak habang naglalakad sa direksyon na wala akong kasiguruhan. Mayamaya'y tila nagkaroon ako ng pag-asa nang marinig ko ang ingay ng motor mula sa unahan. Inihanda ko kaagad ang sarili para sa paghingi ng tulong. Tatlong motorsiklo ang paparating. Nagtungo kaagad ako sa gitna ng kalsada at nagsisisigaw ng tulong. Kasabay nito ang pagwagayway ko ng aking mga kamay. "Tulong! Please, tulungan ninyo ako!" Huminto ang tatlong motorsiklo. "Wow! Chic!" "Pare, ang ganda!" "And young!" Napatigil ako sa mga narinig. Kaagad na gumapang ang kaba sa dibdib ko. Mukhang hindi tulong ang makukuha ko sa kanila kundi kapahamakan! Nang magsibabaan ang m

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD