ในขณะห้องประชุมถูกใช้งานโดยเจ้าของ จังหวะนั้นใครจะรู้ว่าในห้องขังมืดมิด มีบางคนขุ่นเคืองอยู่ เขานั่งคอตกประหนึ่งโลกใบนี้ไร้ซึ่งความหมาย
ชาล็อตเต้กำลังจะแต่งงาน เรื่องวนเวียนอยู่ในหัวเขาซ้ำไปซ้ำมา
'แกไม่ทางเลือกนักหรอกอีวาน นี่เป็นทางเดียวที่แกมีอยู่ ถ้าอยากมีชีวิตรอด ทั้งลูกน้องและตัวแกเอง แกต้องช่วยฉัน'
'ช่วยอย่างนั้นหรือ?'
'เราไม่ทางปล่อยแก มีแต่จะฆ่าให้ตาย คนที่กลัวตายคงไม่พยายามขวนขวายที่จะมีอำนาจหรอก'
'ฮึ่ม..'
'แกโกรธได้อย่างเดียวเท่านั้น ถ้าจะให้ปล่อย ก็ต้องปล่อยอย่างหมาตัวหนึ่ง ตอนนี้โลกภายนอกของแก..ไม่สามารถเป็นเสือได้แล้วอีวาน’
“เวรเอ๊ย”
ความฉุนเฉียวที่เก็บไม่ได้ภายในส่งผลให้เขาเกรี้ยวกราด จนต้องสบถคำหยาบออกมา พร้อมบีบกำปั้นแน่น
เขาไม่มีทางเลือก จึงทำให้อึดอัดแบบนี้
ฟันเรียงสวยขบเข้าหากัน สั่นสะเทือนสันกรามลามเสี้ยวหน้าด้านข้าง ดวงตาคมกริบขึงถ่างขึ้น ข้างในเต็มเปี่ยมไป
