Obsession for my stepsister (FREE)

Kabanata 39: Stuck

SPG | TRIGGER WARNING

39

Halos mangisay pa rin ako sa nakakaaliw na init ng katawan ko. Tila nawawala ang aking inhibisyon habang patuloy na namaga ang mga sensitibo kong parte.

Bagama't binaba na ni Damian ang kadena, nanatili pa ring masakit ang hapit ng bakal. Hanggang ngayon, ang lasa niya pa rin ang pumupuno sa dila at bibig ko. Malayo sa aking akala na ito ang patutunguhan ko balang araw, na matapos kong ayusin ang sarili, matapos iwasan ang pambabatos ng mga lalaki, dito rin pala ako itatapon sa kanyang teritoryo kung saan ang buhay, katawan at isip ko'y binibihag ni kuya.

"B-binaboy m-mo ako," Puno ng hinanakit kong banggit.

"And I'll do it again and again..." He grinned devilishly. "Afterall, you're mine,"

Nakagapos pa rin ang aking mga biyas kaya kahit sinimulan na ni kuya ilabas muli ang pamilyar na baril, nanatili pa rin akong nakahandusay sa kama. Umuwang ang bibig ko at nagsimula na namang magsituluan ang aking luha. He briefly glanced at me before he proceeded in front. Gumala ang mata niya sa mga pribado kong bahagi. Sa ikalawang pagkakataon, tinukso niya ang hiwa ko gamit ang nguso ng kanyang baril. Napaigtad ako habang hapit-hapit ng malamig na kadena.

"Pl-please wag,"

"Should I stop?"

Tumango ako sa kanya.

"Why would I stop when you react like this," Biglaan niyang pinasok sa p*gkababae ko ang hawak na baril. Gusto kong sabunutan ang buhok kaso hindi pwede. Halos mabaliw ako sa naramdaman. I screamed, and screamed...until it became a moan. Sumigaw ako sa pinaghalong akit at pagkasabik. Ginawa ko ang makakaya sawayin ang sarili, na pigilan ang nararamdaman ngunit miski na ang katawan ko'y tinaraydor ako. I moaned as if the air in my lungs has been knocked out. Parang bigla akong kinuryente.

This was my first time. Kauna-unahang beses na may nakapasok sa looban. Masakit ang ginawa niya, at pakiramdam kong mas lalo pa itong sasakit sa mga susunod niyang gagawin.

"I'm asking you again...should I stop?" Tanong uli ni kuya habang ginagalaw atras-abante ang armas na nakapasok sa akin. Hindi ako makasagot. Baliw na baliw ako sa sensasyon. I gasped for air as my breasts hardened and swell even more.

"K-ku-kuya..." Napagigtad ako ng mas lalo niyang bilisan.

"You're mine, Rose... Sa akin ka lang," Anas niya habang gumagawa ng kasalanan. Naguguluhan ako. Hilong-hilo kung magsasalita ba ako o mananatiling umuungol sa sabik. "Say my name..."

Nakakabiglang nagawa ko pang umiling bagama't nilamon na ako ng nararamdaman.

"Amore mio...say my name,"

"K-kuya D-Damian..."

His devilish grin started appearing again. "Anong pakiramdam ng mga hawak ng kuya mo...hmmm?" Pangungutya niya pa sa akin na tila tuwang tuwa sa sitwasyon ko.

Akala ko wala ng bibilis pero meron pa. Mas naging mapangahas ang bawat baon at hatak sa namamasa kong p*gkababae. Halos wala na akong maibugang hangin at salita. Kitang kita ko kung paano magigting at magtagis ang panga ni kuya. Malalim rin ang kanyang bawat paghinga. Nilandas ng mata ko ang pangalan kong nakaburda sa kanyang dibdib. At nang mapansin niya ang tingin ko, mariin siyang pumikit.

Hinila niya ang baril sa aking tumitibok na p*gkababae. Tumayo siya at humakbang palapit pagkatapos ay pumatong siya sa akin. Tila nawala ang kulay sa mukha ko nang mahinuha kung saan kami mapupunta.

"P-please..."

"This stepbrother of yours will help you taste heaven," Pinunasan ni Damian ang luhang kanina pa umaagos sa mukha ko. Hindi ako makahagilap ng kahit anong salita. Piling ko'y pinagbuhol-buhol ang utak ko at tuluyan akong nilamon ng nagaalburutong sistema. "F*ck...I want to be inside you so bad,"

"W-w-wag,"

Nang tumitig siya sa akin, naramdaman ko ang pagnanasa at kagustuhan niyang angkinin ako. Bahagya niyang binaba ang kadena sa aking baba at panandalian akong nakahinga ng maluwag, ngunit agad rin napawi ang saglit na pahinga.

Damian grabbed my thighs and molded them together. Buong akala ko'y ito na ang araw na mawawala sa akin ang pinakainiingatan kong p*gkababae. Pero hindi nangyari ang kinakatakutan. Impit akong napaungol nang pagkiskisin niya ang aking hiwa sa napalaki niyang ari. His manhood rubbed my throbbing cl*toris, at kung kanina akala ko'y wala ng mas sasarap pa, tila namilipit naman ako sa panibagong sensasyong ito.

"K-kuya! Ohhh..."

Napatili ako bigla nang bahagya niyang itaas ang aking pwetan para makakuha ng magandang anggulo. Pagkatapos ay sinimulan niyang bayuhin ang pagitan ng mga hita ko. Mabilis at malakas ang bawat bayo sa nanginginig kong mga binti. Miski ang s*so ko'y sumabay sa animo'y lindol na kanyang pagsalya. Bawat ulos niya'y ramdam na ramdam ng namumula kong p*gbabae, habang ako naman ay natatanggay sa bawat yanig ng kama dala ng kanyang malakas na pwersa.

"Y-you're k-killing m-me..." Nahihirapan kong bulas sa gitna nang kaganapan.

"Look at me,"

Hindi ko magawa ang utos niya. Pero agad ko ring pinagsisihan ang hindi pagsunod gayong mas bumilis ang kanyang mga galaw. Pinalo niya ang pwetan ko at umalingawngaw sa buong silid ang matalas nitong tunog. Sa isang iglap, sinalubong ko ang mata ni Damian.

"Do you like this?"

I don't know...

Wala akong maisagot.

Pigil kong inalpas ang namumuong kasukdulan. Nang dalhin niya ang aking binti sa bandang uluhan ko, at pinagdampi ni kuya ang nangangalit niyang bibig sa halos magsugat kong labi dala ng panay kong pagkagat dito, tsaka ako napahiyaw ng malakas. Naging mapangahas lalo ang bawat bayo ni Damian at matapos ang ilang sandali, I felt my very first orgasm. Sabay kaming nilabasan matapos dalhin sa langit ang isa't isa.

Sumirit ang semilya ni Damian sa aking s*so at mukha. Ikalawang beses na niyang labasan ngunit nakabangon pa rin ang kanyang sandata.

Paano niya nagawa iyon...bakit para siyang halimaw. Halimaw sa pagkatao, halimaw sa kama.

Pagod na pagod kong hinayaan ang ulo malaglag. Tsaka ko na problemahin ang mahirap intindihin.

Sabaw na sabaw ang utak at katawan ko kaya miski ang makipagaway sa sarili'y di ko na kakayanin.

"I want to stay in this moment," Rinig kong ani ni kuya bago bumangon at alalayan ang katawan kong makababa sa malambot na kama. I heard him drew a breath before moving to loosen the other chains. Nanatili akong nakapikit. Pagod na pagod, at walang lakas makipagsabatan. Saglit na hinaplos ni Damian ang aking mukha bago dampian ng halik ang maga kong labi.

"I'm not done with you yet," Bulong niya sa tenga ko bago ako yakapin.

Iyon na ata ang huli kong alaala nang sakupin na naman ako ng kanyang kadiliman.

_____

PARANG hindi matapos-tapos ang kalbaryo ko sa tuwing maalala ang nakaraan. It was like a flash. Isang sapak sa akin. Isang masamang panaginip na hindi ko matakasan.

"Gusto mo bang mamatay?"

Lumapit ang malaking anino mula sa panaginip ko. Nanlalamig ang tingin nito habang dinudungaw ako. Lumuhod ako at pinagkiskis ang mga palad. Panay ang takas ng luha sa aking mata. Puno ng sugat at pamamaga ang bawat biyas. Bago ko pa maaninagan ang taong nagsalita, agad akong nagising sa mahimbing na pagkakatulog.

Agad kong sinapo ang ulo at umupo sa kama. Medyo malakas ang pintig ng sentido ko kaya pinalipas ko ang ilang segundo bago tuluyang gisingin ang huwisyo. Nang libutin ko ang looban ng silid ay tsaka ko lamang naalala ang lahat ng pangyayari. Yesterday wasn't a dream. Gusto ko man isiping gawa-gawa lang ito ng imahinasyon ko, malabo ring itanggi ang katotohanang nasa kamay ako ni kuya. Tinaas ko ang ikalawang kamay at tumunog ang kadena. Bagama't inaasahan ko na ito, umasa pa rin akong mapakawalan.

Nilingon ko ang katabing bedside drawer at nakakita ng isang platitong may pagkain. Imbis na magutom, iniisip ko kung paano ko malulusutan ang sitwasyong ito.

Makupad kong sinubukan iangos ang sarili ngunit napangiwi ako nang makabig ng bakal ang kamay. Namumula ang palapulsuhan ko, at sa aking hinuha ay ganon din ang mga biyas ko. Tinanggal ko ang kumot pero halos mahimatay ako sa nakitang mga tsikinini sa kabuuan ng aking dalawang hita.

Halos manghina ako sa nasilayan.

Malinis naman ang katawan ko maliban sa mga kapiranggot na pasa mula sa mapangahas na halik ni kuya. Ayoko man banggittin pero pinunasan na rin niya ang katas ko pati na rin ang kanya. Hinilamos ko ang mukha. Hindi ko alam kung nasaan si kuya. At mabuti ng wala siya nang imulat ko ang mga mata dahil kung hindi, baka ano naman ang mangyaring hindi ko magugustuhan.

Sinubukan ko uling tumayo bagama't nagtatagis aking ngipin sa sakit ngunit pronto ring napahiga sa sahig nang mapagtanto ang panghihina ng katawan. Masakit at nanginginig din ang binti ko kaya nahihirapan akong suportahan ang sarili. Mukhang hindi ako makakatakas. Hindi sa pagkakataong ito. At sa isiping iyon, gusto kong magwala sa pinaghalong desperasyon at kawalan ng pagasa.

Pilit kong inalo ang sarili. Ayoko mawalan ng pagasa at higit sa lahat, ayokong maging negatibo. Hangga't maaari aasa akong makakaalis ako dito. Dahil kung hindi, hindi ko na alam kung saan ako pupulutin.

Nilingon ko muli ang platito ng pagkain. Ilang saglit ko pang pinagisipan kung kakainin ko nga ba ito o hindi. Sa huli, napagpasyahan kong kainin na nang sa gayon ay lumakas naman ako kahit papaano.

Akala ko nawalan ako ng gana matapos ng kababuyang ginawa sa akin ngunit tila nakalimutan ko na ang salitang table manners. Para akong patay-gutom nang dakutin at kamayin ko ang lipon ng ulam at kanin. May kutsara naman sa gilid pero sadyang napangunahan ako ng pagkasabik sa pagkain.

BUONG MAGDAMAG, paulit ulit lang ang naging gawain ko. Kanina pa ako naghahanap ng bagay na pwedeng gamitin na pangtakas ngunit tila pinaghandaan na ni Damian ang setup namin. Bukod sa mayroon siyang mga posas, may kung anong mga bagay rin ang nasa aparador niya, at kahit gusto ko man silipin ang laman non, sa kasamaang palad ay hindi ko ito maabot. Maikli lang ang kadena, sapat lang para makalakad ako paikot sa kama.

Nakarinig ako ng papalapit na yabag. Panandalian akong kinabahan at nilingon ang pintuan. Nang makita ko ang unti-unting pagpihit ng saradura ay nagmamadali naman akong humiga sa kama, hinila ang kumot at nagtulu-tulugan.

Sinakop ng mahinang pagbubukas ng pintuan ang buong silid. Habang ang dibdib ko naman ay panay ang kabog. Ang lahat ng takot ko'y gumapang sa sistema ko kaya ramdam ko ang panlalamig sa sarili.

Hindi nagtagal nang umupo ang taong pumasok. Sumalubong sa akin ang pamilyar na amoy ni Damian. He has this distinct masculine scent that just screams dominance. Nakaka-agaw pansin kaya walang duda siya iyon.

Naramdaman ko ang paglapit niya sa mukha ko at bago pa ako makapanalangin, dumampi ang kanyang labi sa akin.

"I know you're awake...I saw you,"

Naghumarentado ang puso ko.

Wala na akong dapat itago. Alam niya ang ginagawa ko. Pero kung paano, yun ang kailangan ko malaman. Napakurap ako nang imulat ang mata. Labis ang lapit niya sa akin kaya halos hindi ako makahinga nang bumungad ang makasalanan niyang mukha.

Nang putulin niya ang aming pagtiti-tigan at bahagya siyang lumayo, tsaka lamang ako nakahinga ng maluwag. Hindi ko ba maintindihan pero tuwing lalapit siya akin, pakiramdam ko'y mapapatalon ako sa anumang oras. Yung tipong mapapaso ka na, pero pilit mong hinawakan.

"I brought you gifts,"

Napaawang ang bibig ko nang simulan niyang ilabas ang laman ng shopping bag na dala.

"I'm sorry if it took me too long," Aniya habang kinuha ang aking kamay at pinahiran ito ng ointment.

Napangiwi ako ng saglit at nang masilayan niya iyon, naging mas marahan siya sa pagpahid. May kung ano sa bawat haplos ni kuya kaya hindi ko mapigilan bawiin ang kamay. Ngunit inagaw niya rin pabalik at pinagpukulan ako ng makahulugang titig. Imbis na sumuway, nagpatanggay ako sa babala niya.

Halos mamatay ako sa nakakabinging katahimikan. Tanging pisikal na pagdampi ng kanyang balat at ng sa akin ang pumupuno sa isipan ko at tuwing maaalala ang pangyayari kahapon, gusto kong parusahan ang sarili.

"S-saan ka galing?"

"Work,"

Napasinghap ako sa narinig. Alam na alam ko ang linya ng trabaho niya. Kakasabi niya lang dati. He is an executioner. Someone who kills. At malayo iyon sa moralidad ko. Taliwas at sadyang nakakapanindig balahibo.

Iniwas ko agad ang titig matapos niyang bendahan ang pulsuhan ko. Imbis sana ay tanggalin na lang niya ang kadena, ginamot na lang niya ang mga pasa ko. Narinig ko ang pagtayo niya mula sa kinauupuan habang pinasok isa-isa ang mga pinamiling gamot sa katabing drawer.

"P-pakawalan mo ako k-kuya...m-may buhay pa akong babalikan,"

Hindi niya agad ako sinagot pero bumigat ang hangin sa looban.

"If anything Rose, I'm the only one you have,"

Sinalubong ko ng tingin ang napakatangkad at kisig niyang bulto. He was looking down at me with his hair down. Kinagat ko ang labi at dumako ang tingin niya doon.

"Kaya kong bumuo ng panibago. I can start a brand new life...j-just please...let me go,"

Hindi ko mabilang sa kamay kung ilang beses na akong nagmakaawa sa harap niya. Simula ng bata pa kami, ganito na siya sa akin. Gayunpaman, hindi ako kahit kailan nanghusga. Palagi ko siyang binibigyan ng tsansa.

"You're life is with me...not with anyone else"