Kabanata 49: Susi
49 Mahina ang tunog ng kuliglig at hangin ng gabing iyon, tanging t***k lang ng puso naming dalawa ang dinig na dinig ko. Tumatawag ng pansin ang malumanay na buwan sa atmospera sa tuwing tumatagos ang liwanag nito sa mga kurtinang nakasabit sa bintana, pero diretso lang ang tingin ko sa mata ni Damian. "You know we can do this all night." Bulong niya bago pagsiklupin ang aming kamay. Kakatapos lang namin magtalik kaya bahagyang bumibigay na ang mata ko sa nagtatawag na lumbay. "Pwedeng pwede kitang pahirapan...parusahan...you try and keep deceiving me." Dinilat ko ang mata sa narinig at malakas na napasnghap. "A-anong sinasabi mo?" "Hindi ko nakikita sa mata mo ang katotohanan." Bumuga ako ng hangin. "I'm being honest. Makakailang ulit ba ako? Ilang beses na natin itong pinagusapan.
- Writer
