Hindi ko naisip na darating sa buhay ang ganito. Isang bagay na hindi ko inaasahang mararanasan ko sa napakalapit na hinaharap. Before I finished college, I planned on living by myself. Away from my father and his family. Napagod na ako na laging nakikisama sa kanila at laging mag-give way para sa kapatid na hindi rin naman marunong magbigay.
Habang hinihintay ko ang paglabas ng doctor mula sa operating room kung saan nandoon si Alessandro ay narealize ko na napakaigsi ng buhay. Natakot ako na baka mawalan na ako ng pagkakataon na maparamdam pa sa kanya ang pagmamahal ko. Naisip ko ang aming anak na hindi pa nakaka isang taon na nawalay sa akin ng matagal pagkasilang ko sa kanya tapos ay heto at nagbabantang mawalay din ang kanyang ama. Hindi ko na alam kung gaano na karami ang nailuha ko
