Tahimik ang loob ng elevator, tanging mabibigat na paghinga ni Thisa ang maririnig. Hawak pa rin niya ang folder ng presentation, looking like a strong woman outside but deep down, wasak na wasàk siya sa loob.
She thought she was fine. She thought kaya na niyang harapin si Rozen after that last talk, after that closure that wasn’t even real, well, for her. Pero habang papalapit ang elevator sa ground floor, doon pa lang niya napagtanto ang totoo.
Engaged pa rin si Rozen kay Coreen.
Napalunok siya, na para bang may bumara sa lalamunan niya habang paulit-ulit sa isip niya ang imahe ni Coreen—elegant, confident, perfect. Bagay na bagay sila.
Pinikit niya sandali ang mga mata, pilit nilulunok ang kirot at sakit. “Stop it, Thisa. You’re fine,” bulong niya sa sarili, kahit alam niyang hindi
