"Ma!"
Malayo pa lang ay narinig ko na ang malakas na tinig ng anak ko na ngayon ay mabilis at masigla ng tumatakbo patungo sa akin.
Sa wakas, pagkatapos ng ilang oras pa na lakaran kasama ang mag-asawa at ang kanilang bagong panganak na sanggol ay nakarating din kami sa kapatagan.
At ngayon ay naluluha na akong muli habang nakatingin sa anak ko na tunay ko talagang na miss.
Kanina noong hawak ko ang sanggol na wala ng buhay ay naaalala ko na naman ng ipanganak ko siya.
Walang pagsidlan akong pagsidlan ng tuwa ng mga oras na yon.
Kaya sa nangyari ngayon na nawalay ang anak ko ay talaga namang lalo ko siyang minahal.
"Ma, sabi ko na ba at makakaligtas ka!" bulalas ng anak ko sabay yakap ng mahigpit sa akin.
Kung dati ay siya ang karga ko, ngayon ay konti na lang ay siya na ang bubuh
