PROLOGUE
Melody's POV
Nandito ako ngayon sa backstage, naghahanda na ako para sa singing contest na aking sinalihan. Kagabi pa akong balisa dahil baka hindi pa ako masyadong magaling sa pag kanta at.... baka hindi makapunta ang boyfriend ko na si Dawson, pero nangako siya sakin kaya yon ang panghahawakan ko!
Katatapos lang ng unang contestant at ako na ang sunod. Kinakabahan na ako.
'Paano kapag pumiyok ako? paano kapag napahiya ako? paano kung wala dun ang boyfriend ko na susuporta sakin?'
Boyfriend ko na lang ang meron ako since, nangyari yung incident na yon. Masakit yun para sakin. Pero nandyan ang boyfriend ko, si Dawson. He's there para suportahan ako at mahalin ako so I will hold into his promise.
Tinawag na yung pangalan ko at umakyat ako kahit kinakabahan. Pag akyat ko ay nag play yung song at naghiyawan ang mga tao, hinanap ko kaagad ang boyfriend ko habang kumakanta.
In all of my lonely nights
When I was a ghost inside
You were there for me
You were there for me
Pinatatag ko yung loob ko at pinakalma ko ang puso ko habang kumakanta, 'S-siguro nalate lang sya. Dadating din siya Melody, kalma lang.'
Legend never lies, we were meant
to be
I'm blessed to be alive in your
company
The battles I would fight, blood that
i would bleed
If you found danger
Many thoughts are clogging up my mind now because he is still not here. Nag promise siya so hindi niya yung babaliin right?!!
Memories we made could fill a whole
book
If we were movie, we'd be in a
Hollywood
On my lowest days, you were all it
took
My biggest savior
Natapos na yung kanta ko pero wala pa rin siya. Tears are forming on my eyes pero pinigilan ko. He promised me, he promised me! I sang that song for him pero hindi siya pumunta.
Nanalo ako, pero hindi naman siya nagpakita sa Contest na yon even if he promised me.
Umuwi ako sa Penthouse niya dahil dun na rin ako nakatira. Pagpasok ko, wala akong nakitang Dawson, malinis at tahimik lamang dito.
"Hon? I'm home, asan ka na?" I called out. Wala namang sumagot kaya pumunta na lang ako doon sa shared room namin.
Wala pa rin siya dun, medyo kinabahan na ako dahil baka iniwan na nya ako. Pumunta naman ako sa bussiness room niya at nakita ko siya don may hawak na kung ano? Hes gripping it tightly kaya hindi ko makita kung ano yun.
"Hon, I won! B-bakit di ka n-nakapumta is there something wrong?" Kinakabahan kong tanong sa kanya.
"I hate your shitty voice, that's it" He coldly uttered.
"W-what do you mean? Y-you said you l-love my v-voice, D-did i do something w-wrong?" I asked
'Paano nya yung i ha-hate eh siya yung nag sabi sakin na sumali ako at maganda yung boses ko. H-how'
He chuckled loudly and stood up from his swivel chair before puting the thing his holding to the table.
"Don't you still get it Melody? Aren't you curious on why I suddenly became so rich all of a sudden?" He told me while walking towards me
"W-what do you mean? Y-you've worked for it right?" Malakas na ang kanog ng puso ko nang sinabi ko yun.
"Melody, Melody, you're so dumb, Here's the truth. I, your oh so called "Boyfriend " is just using you." He coldly uttered and stoped when he was in front of me.
My legs wobbled. 'h-hindi, hindi pwedeng mawala siya sakin. S-siya na lang ang meron ako h-hindi pwedeng mawala siya'.
"I-its fine hon. O-okay lang, m-mahal mo naman ako diba? D-diba? Y-you always told me t-that" I tried to grab his hand, pero iniwas nya iyon.
"No melody, don't you get it?! I got it all so I don't need you anymore! My father wants me to have a girlfriend and to overcome my hate in music for me to gain my inheritance because our family is all musicians and you know what? I used you! I still hate music and having you! I don't need you anymore so leave! I have it now this is my happiness! And evert time i say I love you to you i want to vomit! Every time you are singing and I'm praising you is all a lie! You've been fooled by me Melody!" He shouted coldly.
Ang sakit, lahat ng salitang yun ay bumaon sa isip ko. P-paano niya nasasabi yon?! H-handa ko naman siyang patawarin eh, p-pero bakit ganto
"D-dawson wag naman ganito p-please. I-ikaw na l-lang... I-ikaw na lang ang meron ako please! W-wag naman!" I beg him not to kasi kapag nangyari yun baka mamatay ako sa sakit.
"Leave Melody. I don't want to see you anymore. If you don't do that, I'll kill you. Don't leave any trace of you, when i come back" After saying that umalis na siya at naiwan ako dun na umiiyak.
Plano ko sana na i surpresa siya dahil magkaka baby na kami. Pero ako pala yung sosorpresahin niya. Ayokong mawala ang anak namin kaya pipiliin ko na lang na umalis at itigil ang mga luha na ito dahil baka makasama ito sa anak namin.
Hinawakan ko ang tiyan ko at hinimas iyon habang umiiyak.
"A-anak, wag m-mong iiwan si mama h-ha? M-mahal na mahal ka ni mama" sabi ko habang umiiyak.
Tapos na ang lahat, kami na lang ng anak ko. Minahal niya kaya ako? Dahil siguro sa musika kaya nagkaganito ang lahat. Kung hindi ako mahilig sa musika hindi mangyayari ang insidente kila mama at papa. Kung hindi dahil sa musika baka buhay pa sina mama. Kung hindi dahil sa musika, ako ang napiling paglaruan ni Dawson. Ayoko na, tama na ang malas na musika na yan