"Puwede bang ganito na lang tayo?" sambit ni Zeniah habang yakap siya ni Tristan.
Katatapos lang ng kanilang mainit na sandali kaya naman nagpapahinga na sila ngayon. Hinalikan siya sa noo ni Tristan habang hinahaplos ni Tristan ang kaniyang braso.
"Puwedeng- puwede. Kaso marami kang gagawin at busy kang tao. Hindi puwedeng nakahilata ka lang buong araw," sagot naman ni Tristan sabay halik muli sa noo ni Zeniah.
Lumabi naman si Zeniah. "Kaya nga eh. Pero tinatamad akong kumilos ngayon. Bahala na muna ang secretary ko doon sa kompanya namin. Alam naman niya ang gagawin. Matulog na muna tayo ulit, ha? Ang sarap pa lang matulog ng may katabi. Nang may kayakap...." sambit ng dalaga sabay hagikhik.
Nginitian siya ni Tristan. "Oo...sobrang sarap sa pakiramdam na matulog ng may kayakap. Kumus
