LUMIPAS ANG DALAWANG LINGGO, dumating na ang araw ng kasal ni Tristan. Mugto ang mata ni Tristan dahil buong magdamag siyang umiyak. Tuloy na talaga ang kasal nilang dalawa ni Susana. Mabagal siyang bumangon sa kaniyang kama at saka nagtungo sa banyo upang maghilamos. Mamaya pa ang kasal nila kaya may oras pa siya para magpaalam kay Zeniah. Naghilamos si Tristan at saka sinuot ang pinakamaganda niyang damit. Bago nagtungo sa bahay ni Zeniah.
"Hi, Tristan! Napakaguwapo mo naman ngayon! Ay hindi pala. Palagi ka namang guwapo," masayang sambit ni Zeniah sabay patakbong lumapit kay Tristan.
Niyakap niya ito at saka mabilis na hinalikan si Tristan. Kumunot ang noo niya nang mapansin niyang malungkot sj Tristan. Hinawakan niya ito sa pisngi.
"Tristan...ayos ka lang ba? Bakit parang ang lungko
