Kabanata 107

1402 Words

May ngiti sa labi si Zeniah nang siya ay magising. Kaagad niyang dinampian ng halik sa labi si Tristan kaya ito nagising. Niyakap siya nito ng mahigpit. "Good morning..." malambing na sambit ni Zeniah. "Good morning din sa napakagandang babae sa mundong ito..." mahinang sabi naman ni Tristan. Napabungisngis naman si Zeniah dahil kinilig siyang bigla sa sinabi ni Tristan sa kaniya. At ngayong kasama na niya ang binata, naging magaan na ang lahat para kay Zeniah. Nawalang bigla ang bigat sa paligid. Naging makulay ang bahay niyang tila nandilim nang magkahiwalay sila ni Tristan. "Maghanda lang ako ng almusal natin," sambit ni Zeniah sabay ngiti. Muling hinalikan ni Zeniah si Tristan bago siya tuluyang bumangon. Pinulot niya ang mga damit niyang nagkalat sa sahig at saka isinuot iyon. S

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD