คลั่งรัก มาเฟียสาว [18+]

รถคันหรู

.

.

"หึ..มาแล้วสินะ"

"ครับ?"

เพียงไม่นานสีหน้าลลินก็เผยรอยยิ้มร้ายขึ้นมา มิวสิคเห็นก็แปลกใจไม่น้อย ลลินถือโอกาสที่มิวสิคไม่ยอมปล่อยมือเธอกระชากเขาเข้าหาตัวพร้อมกับจับไหล่เขาหมุนตัวพลิกกลับ มิวสิคที่ตกใจคว้าเอวเธอไว้อัตโนมัติ กลายเป็นลลินที่หลังติดประตูรถ ลลินกระชากคอเสื้อของมิวสิคเป็นเหตุทำให้ชายหนุ่มโน้มตัวลงมาตามแรง ลลินไม่รอช้ารีบเงยหน้าขึ้นไปประทับริมฝีปากบางอิ่ม มิวสิคนิ่งอึ้งครู่หนึ่งก่อนตอบรับจูบนั้น ในเมื่อเธอเป็นฝ่ายเชื้อเชิญเขาก่อนมีหรือที่ชายหนุ่มอย่างเขาจะปฏิเสธ จากแค่ริมฝีปากแตะกันธรรมดากลายเป็นแทบจะกลืนกินกันเข้าไป ลลินเบิกตากว้างที่ชายหนุ่มตรงหน้าเริ่มรุกล้ำเข้ามาในโพรงปากหวาน มิวสิคกระชับเอวเธอเข้าหาเข้าแนบชิดกว่าเดิมพร้อมกับบดต้อนเธอจนศีรษะติดกระจกรถ มือแกร่งข้างหนึ่งที่ว่างยันกับกระจกไว้ ก่อนจะบดขยี้จูบร้อนนั้นไม่พัก จูบที่ลึกล้ำเกินความคาดหมายของลลินไปมาก ทำเอาผู้หญิงที่ขึ้นชื่อเรื่องเซ็กซ์อย่างลลินถึงกับอ่อนระทวยเพียงแค่จูบเท่านั้น ลลินที่พยายามถอนตัวออกแต่ก็ถูกแขนแกร่งของเขาเหนี่ยวรั้งไว้ ถ้ามากไปกว่าเธอจะต้องเผลอเคลิบเคลิ้มไปกับมันเป็นแน่ แต่กลับขัดขืนไม่ได้ ลลินกำคอเสื้อของมิวสิคไว้แน่น แถมยังเผลอกลืนจูบรสหวานเหมือนอมยิ้มนี้ไปหลายครั้ง ในที่สุดมิวสิคก็ยอมปล่อยให้เธอเป็นอิสระ ทั้งคู่มองหน้ากันพร้อมพ่นลมหายใจอย่างเหนื่อยหอบ ลลินคนที่เคยสีหน้าเรียบเฉยกลับเผยแก้มแดงเรื่อขึ้นมาซะอย่างนั้น

"น่ารัก"

"......."

ลลินไม่ตอบเอาแต่เบือนหน้าหนี มือข้างหนึ่งเช็ดปากของเธอเบาๆ แต่กลับรู้สึกว่าอุณหภูมิที่ริมฝีปากยังคงร้อนอยู่เลย แม้จะคลายจูบแล้วแต่มิวสิคยังคงไม่ปล่อยเอวของลลินแต่อย่างใด ยังคงจ้องมองลลินในเวอร์ชันที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนด้วยรอยยิ้ม

"...มิว!"

มิวสิคหันไปตามเสียงเรียกที่ยืนทำหน้ายักษ์ใส่เขาอยู่ข้างๆ ไม่ไกลมากนัก ลลินเก็บอาการของตัวเองก่อนจะหันหน้าไปยิ้มอย่างผู้ชนะให้แทน โรสเห็นดังนั้นจึงย่างสามขุมเข้ามาหาเธอและมิวสิคทันที ดาราสาวจับแขนมิวสิคพร้อมมองด้วยความไม่พอใจอย่างหนัก

"มิวทำกับโรสอย่างนี้หมายความว่าไงคะ?"

"โรส ไหนตกลงกันว่าเรื่องของเรามันแค่สนุกวินวินทั้งสองฝ่าย"

"แต่โรสไม่อยากสนุกแล้วนี่คะ โรสอย่างเป็นตัวจริง โรสอยากเปิดตัว"

"แต่เราไม่ได้รักกันนะโรส"

"โรสรักมิวค่ะ โรสไม่ยอมให้มิวไปเป็นเด็กเจ๊หรอกนะคะ"

"โรส! จะด่าผมก็ได้ผมไม่ว่า แต่ให้เกียรติพี่ลินด้วย"

ลลินยืนหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะเดินเข้าไปกอดมิวสิคพร้อมกับเอามือลูบไล้แผงอกแกร่งนั้นไปมา แต่สายตาของเธอกลับหันไปโรสด้วยสีหน้าเย้ยหยันเหมือนที่เธอเคยทำไว้กับลลิน

"ทำไมคะ? ป้าคนนี้มันดีกว่าโรสตรงไหน โรสทั้งสาวทั้งสดใหม่กว่าด้วยซ้ำ!"

"มันไม่ได้วัดกันที่ตรงนั้นหรอกนะโรส ผมขอล่ะ เลิกยุ่งกับผมเถอะ เรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้"

"มิวเลือกมัน"

"ครับ เพราะพี่ลินคือรักแรกและรักเดียวของผม"

"......."

โรสทำท่าทีไม่พอใจเหมือนจะกรี๊ดออกมาเสียให้ได้ แต่ดาราสาวเลือกที่จะเดินกระทืบเท้าออกไปแทน เพราะคงไม่ดีแน่ถ้าเธอกรี๊ดแล้วผู้คนออกมารับรู้สถานการณ์ว่าถูกพระเอกหนุ่มฮอตทิ้ง มันคงเสียหน้าเธอไม่น้อย พอเหตุการณ์สงบมิวสิคก็หันไปเปิดประตูรถก่อนจะลากลลินขึ้นรถโดยไม่พูดอะไร เมื่อลลินจะเดินเข้าไปนั่งที่ตรงข้ามกับเขาดังเดิมเหมือนตอนมา ชายหนุ่มกลับคว้าแขนเธอแล้วกระชากลลินเข้ามานั่งระหว่างขาของเขาโดยที่ลลินไม่ทันได้ตั้งตัว หญิงสาวตกใจไม่น้อยกับการกระทำของเขาที่ไม่มีปี่มีขลุ่ย มิวสิคกอดลลินไว้แน่นโดยไม่พูดอะไรจนลลินรู้สึกอึดอัด

"อะไร?"

"พี่ลินใจร้ายนะครับ..."

"........."

"ใช้ผมเป็นเครื่องมือสินะครับ"

"ใช่"

"อย่างนี้ต้องโดนทำโทษ"

ไม่ทันที่ลลินจะอ้าปากตอบ มือของเขาก็จับปลายคางเธอให้หันมารับกับจูบของเขา ริมฝีปากบางถูกบดอีกครั้งลิ้นร้อนของเขาเริ่มซุกซนรุกล้ำเข้าไปอย่างกระหายเหมือนคนหิวโซ ลลินทุบอกเขาอย่างแรงเพื่อให้เขาปล่อย แต่มิวสิคกลับจับมือของเธอแน่นด้วยมือข้างเดียวของเขา จากรสจูบของหนุ่มวัยรุ่นที่ดุดันและมากประสบการณ์ทำเอาเธอที่มีแรงเยอะกลับแรงลดแรงลงไปครึ่งหนึ่งเลยทีเดียว ไฟในกายของเธอและเขาเริ่มระอุขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ จนในที่สุดลลินก็เผลอเคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบที่หิวโซนี้จนได้

"อื้อ..."

เสียงครางแผ่วเบาของลลินดังขึ้นเป็นระยะ จากที่ขัดขืนเธอกลับนิ่งงัน น้อมยอมรับจูบที่เขาป้อนให้ มิวสิคละจากริมฝีปากบาง ก่อนก้มลงไปขบที่ใบหูเล็กเบาๆ แล้วไล่ลงไปพรมจูบที่ต้นคอขาวเนียนของเธอแทน

"อ๊ะ...อือ..."

"เสียงของพี่...มันทำให้ผมตื่น...รับผิดชอบมันด้วยนะครับ"

"ไม่...อ๊ะ.."

ลลินปฏิเสธยังไม่ทันจบ เขาก็ขบไปที่หูและลำคอขาวของเธอ และมือของเขายังไม่หยุดนิ่งปลายนิ้วเรียวของเขาลากเลื้อยจากลำคอ ลงไปปลดกระดุมและเสื้อเชิ้ตของเธออย่างใจเย็นเป็นเชิงหยอกเย้า ทำเอาคนใจร้อนอย่างลลินแทบจะคลั่งกับการกระทำนั้น ลมหายใจของเธอเริ่มถี่รัวภายในช่องท้องรู้สึกหวิวคล้ายมีผีเสื้อบินวนไปมา นิ้วเรียวลากไล้ผ่านกลางอกสวยลงไปเรื่อยๆ ตามกระดุมที่ปลด ซอกคอขาวก็ไม่ได้ว่างพักยังคงได้ยินเสียงพรมจูบไปทั่วพร้อมเสื้อของเธอที่เริ่มหลุดจากไหล่อย่างช้าๆ ไม่ว่าเธอจะเร่งเขาด้วยการขบกัดต่างหูที่เขาใส่หรือจูบต้นคอ บดบั้นท้ายให้เบียดชิดเขาเท่าไหร่ก็ไม่สามารถเร่งเร้า คุมเกมเขาให้เข้าเรื่องได้เลย

"ไปที่คอนโดผมด้วยครับ..."

"ครับ..."

แม้ปากของเขาจะพูดบอกคนขับรถออกไป แต่เขาก็ยังไม่ละจากไหล่เรียวงามของเธอเลย จากขบเบาๆ เขาเริ่มขบกัดเธอแรงขึ้นพร้อมเอามืออีกข้างปิดปากของเธอเพื่อไม่ให้เสียงร้องดังออกไป ยังดีที่รถคันนี้มีที่กั้นระหว่างคนขับและฝั่งโดยสาร มิวสิคร่นเสื้อของเธอที่ปลดกระดุมออกจนหมด เผยให้เห็นบราสีดำสนิทตัดกับผิวขาวผ่องของเธอ แผ่นหลังขาวเนียนของเธอเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นที่ซ่อนอยู่ใต้ผมสีดำยาว มิวสิคมองแผ่นหลังนั้นพร้อมกับใช้ปลายนิ้วลูบไล้สัมผัสรอยแผลเป็นนั้นอย่างเบามือทำเอาคนร่างเล็กถึงกับสั่นสะท้าน เขาค่อยๆ จูบลงบนแผลนั้นอย่างแผ่วเบาโดยไม่คิดรังเกียจ รวมถึงรอยแผลเป็นที่ต้นแขนสวยนั้นด้วยเช่นกัน

"อือออ...ตรงนั้น...อ๊ะ!"

ลลินตกใจอีกครั้งเมื่อรู้สึกถึงแรงดูดที่หลังตรงรอยแผลเป็นของเธอ ทำเอาหญิงสาวเม้มปากแน่น ไม่ว่าใครไม่เคยทำแบบนี้กับเธอเลยสักครั้งเพราะไม่มีใครกล้ายุ่งกับรอยแผลพวกนั้น ลลินใจเต้นรัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เหมือนกับได้รับการยอมรับในตัวตนของเธอโดยที่เขาไม่ได้รังเกียจมัน เขาเป็นแค่เด็กหนุ่มธรรมดาแท้ๆ ทำไมถึงกล้าทำแบบนั้น

"พี่ลิน....."

เขากัดไปที่ต้นคออีกครั้งพร้อมกับน้ำเสียงที่แหบพร่าที่ดังอยู่ข้างๆ หูของเธอ แม้เขาไม่รู้จักเธอมากมายขนาดนั้น และทำไมต้องเป็นเธอที่เขารอคอยมาตลอด ทำไมเขาถึงฝังใจกับมันทั้งๆ ที่แค่เพราะว่าเธอสวย มันเริ่มต้นเพียงแค่นั้นจริงๆ แต่ทำไมมันถึงรู้สึกอยากผูกพันมากไปกว่านี้ ทำไมถึงกล้าบอกว่ารักเธอทั้งๆ ที่มันคือความรักแบบเด็กๆ เหมือนกับว่าทุกอย่างถูกกำหนดไว้แล้ว ตั้งแต่ได้พบ...

....ทำไมถึงต้องการมากเหลือเกิน.....

.....ทำไมความรู้สึกถึงไม่เหมือนคนอื่นๆ ที่ผ่านมา....

..

.

.