คลั่งรัก มาเฟียสาว [18+]

หงุดหงิด

.

.

บรรยากาศในกองคึกคักเหมือนปกติ มันดูสนุกสนานและสว่างไสวไปหมด ลลินนั่งเท้าคางมองคนทำงานวุ่นวายไปหมดอย่างเบื่อหน่าย มิวสิคเองก็คงรู้สึกสนุกสนานไปกับบรรยากาศรอบตัว เธอมองดูหนุ่มน้อยที่กำลังแสดงบทบาทสมกับเป็นนักแสดงแถวหน้า เขาดูไม่เหมาะกับโลกมืดมนอย่างเธอเลยแม้แต่น้อย ลลินมัวแต่จ้องมองมิวสิคโดยไม่ได้สนใจหญิงสาวร่างเพรียวที่เดินเข้ามาหาเธอ ลลินรู้ตัวอยู่แล้วแค่ไม่สนใจ

"คุณคะ? คือว่า.."

"อะไร?"

ลลินปรายตาตอบเสียงนิ่งพร้อมกับยกมือห้ามการ์ดข้างหลังที่กำลังจะเข้ามากันตัวเธอออกไป ทำเอาคนถามแอบหวั่นเกรงไม่น้อยแต่ก็ยิ้มสู้ แม้ลลินจะดูเหมือนไม่สบอารมณ์นักก็ตาม ลลินเองก็พอรู้ว่าเธอเข้ามาด้วยเหตุผลใด

"โรสแค่จะถามคุณค่ะ ว่าเป็นอะไรกับมิวสิค"

เป็นไปตามที่ลลินคิดไว้ไม่ผิด ลลินกลอกตามองบนแล้วยกยิ้มมุมปาก หญิงสาวที่บอกว่าตัวเองชื่อโรสนั้นมองลลินด้วยความงงงวยกับท่าทางที่ไม่ให้เกียรติคนที่พึ่งรู้จัก โรสเองมองดูลลินก็รู้สึกไม่ชอบใจเลยสักนิดคล้ายๆ ไม่ถูกชะตา ลลินมองดาราสาวที่ยังคงปั้นยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

"เธอแสดงเป็นนางร้ายในละคร"

"เอ๊ะ...อ๋อ ค่ะ"

"อยากเป็นตัวร้ายในชีวิตจริงว่างั้น?"

"คิกๆ...คูณนี่ก็ตลกเหมือนกันนะคะ เห็นอย่างนี้ฉันก็อายุมากกว่ามิวสิคตั้ง1ปี ไม่คิดอะไรแบบนั้นหรอกค่ะ"

"เหอะ....."

"ว่าแต่เธอเถอะ แม่หนู..."

"หืม?"

โรสเดินเข้ามาใกล้ๆ ก่อนจะโน้มตัวลงกระซิบให้พอได้ยินแค่สองคน ลลินก็ไม่ได้หลบเลี่ยงแต่อย่างใดถึงมันจะน่ารำคาญแต่เธอก็พอใจไม่น้อยที่เด็กสาวอายุห่างจากเธอ10ปี เรียกเธอว่าแม่หนูแบบนั้น

"เธอคงคิดว่าน้องมิวพามาเปิดตัวสินะ ถึงได้มานั่งชูคอแบบนี้"

"........"

"จะบอกให้เอาบุญ เธอน่ะแค่ของเล่นอย่าคิดจริงจังไปหน่อยเลย"

"หึ.."

"เพราะฉันเองก็เคยเล่น แต่เหมือนว่าฉันจะเป็นชิ้นโปรดที่เขามาเล่นซ้ำนะ"

"อาฮะ..."

"รีบถอนตัวตอนนี้ยังทัน"

"ไม่จำเป็น"

ลลินตอบปัดพร้อมกับหันมาเผชิญหน้ากับดาราสาวด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน สายตาของลลินปรายตามองมิวสิคที่กำลังอ่านบทแต่ไม่เป็นอันอ่านบทเพราะคอยมองเหตุการณ์ของเธออยู่ตอนนี้ โรสเองก็รู้ตัวว่าชายหนุ่มกำลังมองมาอย่างสงสัยเธอจึงจงใจปั้นยิ้มอย่างเป็นมิตรให้ลลินดังเดิม แต่อยู่ๆ ลลินก็ยกมือขึ้นแล้วปรบมือสองสามที ทำเอาดาราสาวหน้าเหวอเลยทีเดียว

"คุณโรสแสดงละครเก่งมากเลยค่ะ ฉันนี่นับถือเลย...อุตส่าห์มาแสดงให้ฉันดู เป็นเกียรติจริงๆ..."

"เธอ!"

มิวสิคเห็นท่าไม่ดีเลยรีบเดินเข้ามาหาทั้งสองสาว พร้อมกับคว้าแขนลลินไว้ให้เข้าไปใกล้เขา โรสมองตามมือของมิวสิคก่อนจะมองหน้าเขาอย่างไม่พอใจเล็กน้อยเพียงไม่นาน โรสก็กลับมาทำหน้าปกติ

"โรสคุณมาคุยอะไรกับพี่ลิน?" -มิวสิค

"พี่ลิน? พี่หรอ?" -โรส

"ครับ พี่ลินอายุ36แล้ว" -มิวสิค

"ห๊ะ? อ๋อ...อย่างนี้เองหรอ?" -โรส

"....." -ลลิน

โรสเผยรอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวย ก่อนจะเดินเข้าควงแขนมิวสิคอย่างแนบชิดพร้อมส่งรอยยิ้มน่ารักให้เขาอย่างสนิทสนม ลลินมองดูโรสที่รู้สึกว่าตัวเองชนะเงียบๆ สีหน้าของลลินเผยถามไม่พอใจที่ถูกเด็กสาวที่อายุห่างกัน10ปีมาลูบคม

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะมิว พี่แค่แสดงให้น้าของมิวดูก็เท่านั้น"

"น้า?...ผมว่าโรสเข้าใจผิดไปใหญ่แล้ว"

"อ้าว...ไม่ใช่คุณน้าหรือคะ? คงไม่ใช่คนรักหรอกมั้งค่ะ เพราะมันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว หรือจะเป็นแม่ยก"

"เอ่อ..."

"ก็ไม่ใช่ทั้งน้าและแม่ยกนั่นแหละ ฉันเป็นแค่บอดี้การ์ด"

"แค่บอดี้การ์ด คิกๆ"

"โรส คุณไม่ควรยุ่งกับพี่ลิน"

"โรสขอโทษค่ะมิว โรสเข้าใจผิดไป"

".........."

หลังจากสนทนาผู้กำกับก็เรียกทุกคนเข้าฉาก โรสยังคงเกาะแขนมิวสิคเป็นปลิงไม่ปล่อยพร้อมกับเดินไปเข้าฉากยังไม่วายหันมามองลลินด้วยสีหน้าเย้ยหยัน ตัวลลินถึงไม่ใส่ใจเรื่องไร้สาระพวกนี้แต่เธอยังรู้สึกว่าไม่ยอมการยอมรับความพ่ายแพ้กับเรื่องแค่นี้ ศึกใหญ่แค่ไหนเธอไม่เคยแพ้แต่เรื่องไร้สาระจะสู้ไม่ได้เชียวหรือ

"หึๆๆ...ค่อยสนุกขึ้นมาหน่อย"

ลลินนั่งลงไขว่ห้างพิงโซฟาเช่นเดิมพร้อมด้วยรอยยิ้มร้าย เธอจ้องมองคนสองคนที่สนิทชิดเชื้อกันเกินกว่าเพื่อนร่วมงานเพราะเหมือนดาราสาวต้องการป่าวประกาศเป็นนัยให้ทุกคนรู้ รวมถึงแสดงความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของกลายๆ ยิ่งลลินมองยิ่งหัวเราะเหมือนได้ดูละครเรื่องโปรดที่เธอเป็นคนกำกับ ลลินหันไปกวักมือเรียกลูกน้องคนหนึ่งให้ทำการบางอย่าง ลูกน้องพยักหน้ารับทราบก่อนจะเดินออกนอกสถานที่ถ่ายทำไปแบบเงียบๆ

' โรส ผมมีเรื่องจะคุยด้วย เจอกันที่รถผม - มิว '

.

.

"พี่ลิน ผมถ่ายเสร็จแล้ว"

"มีอีกงานไม่ใช่รึ?"

"ผู้กำกับอีกกองโทรมาเลื่อนนัดวันถ่ายครับ เพราะฉะนั้นผมว่างครึ่งวัน"

"งั้นรึ? ก็กลับบ้านนายไปสิ เดี๋ยวฉันให้ลูกน้องไปส่ง"

"ไม่ครับ ผมขอครึ่งวันนี้ พาพี่ลินไปที่ที่หนึ่งได้ไหม?"

"ไม่ว่าง"

"ว่างสิครับ งั้นคงไม่ตั้งใจมาคุ้มกันผมทั้งวันหรอก"

"........."

มิวสิคไม่พูดเปล่ายังถือวิสาสะคว้ามือลลินแล้วเดินออกไป ทำเอาคนในกองมองตาเป็นวาวพร้อมซุบซิบกันไม่หยุด แต่เหมือนมิวสิคจะพอใจกับข่าวลือนี้ไม่น้อย ส่วนลลินไม่ได้สนใจฟังแต่อย่างใด ทั้งสองเดินมาที่รถพร้อมการ์ดที่ติดตามมา พวกลูกน้องก็พากันขึ้นไปรอที่รถรวมถึงคนขับ มิวสิคก็เตรียมจะเปิดประตูขึ้นรถแต่ลลินกลับกระตุกแขนเขาไว้เสียก่อน

"ครับ?"

"ปล่อยได้หรือยัง?"

"อยากจับไว้นานๆ ครับ"

"ไม่ชิน"

"ไม่ปล่อย"

มิวสิคยิ้มแป้นพร้อมกับล้อเลียนลลิน ส่วนลลินมองเขาด้วยสีหน้านิ่งเหมือนมองเด็กได้ของเล่น

"หึ...มาแล้วสินะ"

"ครับ?"

.

.

.

.